II SA/Kr 551/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi A. J. i M. J. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala. 1. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. (dalej PINB) decyzją z dnia 12 września 2017 r. (nr [...]; znak: [...]) na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami, wybudowanego na działce nr [...], obr. [...] w L. oraz udzielił [...] i M. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie tego budynku. Nadto, nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania tego obiektu decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia PINB ustosunkował się do zarzutów zgłoszonych w toku postępowania przez uczestników. W tym zakresie wskazał, że działka nr [...] w L. leży na terenach o przeznaczeniu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Z tego względu inwestycja objęta wydaną decyzją nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z planem miejscowym, minimalna przednia linia zabudowy od krawędzi jezdni wynosi 6 m. Budynek objęty decyzją usytuowany został w odległości 6,5 m. od granicy działki drogowej nr [...]. Wyjaśnił przy tym, że za właściwe utrzymanie pasa drogi, drożność rowu przydrożnego odpowiada zarządca drogi. Nadto podał, że wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej o niezgodności jej treści z rzeczywistym stanem prawnym, nie stanowi przeszkody do rozstrzygnięcia tej sprawy, gdyż ostrzeżenie to nie niweczy skutków wynikających z ujawnionego w księdze wieczystej prawa własności (wyrok NSA z dnia 19.11.2015; I OSK 493/14). Organ administracji nie ma przy tym kompetencji do rozstrzygania kwestii własnościowych. Podkreślił zarazem, że z księgi wieczystej prowadzonej dla działki nr [...] wynika, iż stanowi ona własność inwestorów, zaś organ nadzoru budowlanego nie znajduje podstaw do przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w zakresie uwag zawartych w opinii biegłego, sporządzonej na potrzeby sprawy cywilnej. Takie postępowanie powinno zostać przeprowadzone przez właściwe organy tj. Burmistrza Miasta L. oraz Starostę [...]. Przedstawione przez Starostę [...] do akt sprawy dokumenty, mają status dokumentów urzędowych. Organ I instancji nie podzielił także wniosku strony postępowania o konieczności ponownego przeprowadzenia czynności kontrolnych na działce nr [...]. Projekt budowlany obejmuje bowiem wyłącznie roboty budowlane, które nie zostały zrealizowane na dzień orzekania, a które winny zostać wykonane w celu doprowadzenie spornego budynku do stanu zgodnego z prawem. Brak jest też podstaw do przesłuchania autora projektu budowlanego. W zakresie konieczności dołączenia do akt sprawy dokumentacji dotyczącej budowy kanalizacji sanitarnej wskazał PINB, że ten aspekt inwestycji nie jest objęty zatwierdzanym projektem budowlanym, zaś odbiory przyłącza wody i kanalizacji sanitarnej mogą być weryfikowane na etapie wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku. Zwrócił uwagę organ I instancji, że projekt budowlany obejmuje rozwiązanie dotyczące zagospodarowania wód opadowych z dachu poprzez budowę dołu chłonnego. W kwestii zarzutu dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie, podkreślił PINB, że ocenę tego aspekt winien przeprowadzić właściwy organ, tj. Burmistrz Miasta L.. 2. Odwołanie od opisanej wyżej decyzji wnieśli T. J. i M. J., a także A. J. i M. J.. 3. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) decyzją z dnia 8 marca 2018 r. (znak [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podał, że w wyniku przeprowadzonych czynności wyjaśniających organ I instancji uznał, że przy realizacji wymienionego wyżej obiektu, inwestorzy dopuścili się istotnych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w wydanej na ich rzecz decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tych względów, PINB wydał w dniu 9 grudnia 2013 r. decyzję nr [...] (znak [...]), którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane nałożył na inwestorów [...] i M. M. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji, w terminie do dnia 15 czerwca 2014 r. Po rozpoznaniu odwołań M. J. i M. J., właścicieli nieruchomości sąsiadujących z terenem spornej inwestycji, MWINB decyzją nr [...] z dnia 12 czerwca 2014 r. (znak [...]) uchylił zaskarżoną decyzję PINB w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku dostarczenia przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego dla spornej inwestycji, i w tym zakresie wyznaczył nowy termin - do dnia 30 września 2014 r. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na skutek skargi wniesionej przez M. J. na opisaną wyżej decyzję MWINB, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1187/14 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W wyniku skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie, NSA wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1343/15 uchylił zaskarżony wyrok WSA w całości i oddalił skargę M. J. na decyzję MWINB z dnia 12 czerwca 2014 r. Organ II instancji podkreślił, że inwestorzy, w wykonaniu nałożonych obowiązków przedłożyli organowi I instancji projekt budowlany zamienny dla przedmiotowej inwestycji. Uwzględniał on zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W aktach sprawy znajduje się ponadto decyzja Starosty [...] z dnia 28 stycznia 2014 r. uchylająca, na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, własną decyzję z dnia 26 września 2001 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w/w budynku mieszkalnego. MWINB powołał art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane. Przepis ten stanowi, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wskazał organ odwoławczy, że zobowiązanie nałożone na inwestorów było efektem uprzedniego stwierdzenia, iż budowa przedmiotowego obiektu budowlanego (budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami, wybudowanego na działce nr [...], obr. [...] w L.) prowadzona była z istotnymi odstępstwami od decyzji o pozwoleniu na budowę udzielonym przez Starostę [...] z dnia 26 września 2001 r. znak: [...] Mając na uwadze powyższe, organ I instancji wdrożył tryb likwidacji skutków tych uchybień (postępowanie naprawcze), wskazane w przepisach art. 50-51 Prawa budowlanego. Tryb ten stosowany jest zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 ustawy, czyli w przypadkach innych niż budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przedłożenie przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych pozwala na wdrożenie kolejnego etapu procedury naprawczej, obejmującego wydanie decyzji zatwierdzającej ten projekt. Wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowi załatwienie sprawy co do jej istoty w rozumieniu art. 104 k.p.a. i oznacza zakończenie postępowania prowadzonego w tzw. trybie naprawczym (art. 50-51 ustawy Prawo budowlane). Podkreślił organ odwoławczy, iż przedmiotem decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane jest wyłącznie sprawdzenie, czy został wykonany nałożony wcześniej przez organ nadzoru budowlanego obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (i ewentualnie wykonania określonych robót budowlanych), o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy. W ocenie MWINB, rozstrzygnięcie organu I instancji sprowadzające się do zaaprobowania przedłożonego przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego oraz stwierdzenia wykonania pozostałych obowiązków, było prawidłowe. Dokonana przez organ odwoławczy analiza przedłożonego projektu budowlanego zamiennego wykazała, że dokument ten spełnia wymogi określone w przepisach prawa. Do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego dla nowych inwestycji. W związku z powyższym, w sprawie znajdują zastosowanie m.in. przepisy art. 34 i 35 ustawy - Prawo budowlane. Projekt budowlany (w tym zamienny) winien spełniać wymogi określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym ze względu na czas wszczęcia postępowania: Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...); 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 1) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. l pkt Ib, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 2) wykonanie (sprawdzenie) projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Badając wymogi wynikające z cytowanego przepisu stwierdził MWINB, że przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wszystkie wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W kwestii zgodności z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) uznał organ odwoławczy, iż przedłożone opracowanie spełnia także warunki określone w tym rozporządzeniu. W szczególności, posadowienie budynku na działce uwzględnia wymagania w zakresie odległości jego ścian od granic z działkami sąsiednimi. Teren inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta L. z wyłączeniem terenu osiedla "[...]" zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta L. z dnia 10 grudnia 2004 r. Analiza załącznika graficznego do miejscowego planu wykazała, iż działka nr [...] obr. [...] w L. leży na terenie oznaczonym jako MN — tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Analiza rozwiązań przedstawionych w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym spełnia wymagania określone w miejscowym planie. Odnosząc się do mających znaczenie dla przedmiotu postępowania kwestii podnoszonych w odwołaniu oraz w piśmie A. J. z dnia 27 grudnia 2017 r. MWINB wskazał, iż obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego jest w niniejszej sprawie wymagalny z uwagi na wydaną decyzję PINB z dnia 9 grudnia 2013 r. nr [...] znak: [...] (uchyloną decyzją MWINB nr [...] z dnia 12 czerwca 2014 r. znak [...] w części dotyczącej terminu, a w pozostałym zakresie utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy). Nadto, zasadność wydania tej decyzji została zweryfikowana w postępowaniu sądowym (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1343/15). Na obecnym etapie postępowania organy administracji mają dokonać kontroli wykonania w/w obowiązku w jeden ze sposobów przewidzianych w art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Postępowanie to ma na celu wyłącznie zakończenie trybu naprawczego, prowadzonego w oparciu o art. 50, 51 Prawa budowlanego. Uprawnienia i nakazy wymienione w sentencji zaskarżonej decyzji wynikają wprost z podstawy prawnej tj. art. 51 ustawy Prawo budowlane. W przypadku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego zgodnego z przepisami, organ nadzoru budowlanego zatwierdza ten projekt. Ponadto celem dostosowania wybudowanego obiektu do zgodności z tym projektem, na przeprowadzenie wymienionych prac inwestor uzyskuje pozwolenie na wznowienie robót. Natomiast w związku z nałożeniem na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o pozwolenie na użytkowanie, organ nadzoru budowlanego dokona obowiązkowej kontroli wykonanych prac. Podnoszone przez A. J., M. J. i M. J. na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego zagadnienia (m.in. odległości zabudowy od krawędzi ul. [...], kwestii własnościowych działek objętych postępowaniem i działek sąsiednich, odprowadzania wód deszczowych z budynku i powierzchni utwardzonych, zgromadzonego materiału dowodowego o charakterze urzędowym, kwestii kanalizacji sanitarnej, wykonanych i projektowanych nasypów, potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego o kontrolę i wyjaśnienia ze strony autora projektu oraz kwestii stosowania na gruncie niniejszej sprawy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a nie decyzji o warunkach zabudowy), zostały wyjaśnione w zaskarżonej decyzji organu I instancji. MWINB analizując przedstawione rozwiązania projektowe stwierdził, iż nie naruszają one przepisów Prawa budowlanego, tym samym doprowadzają stwierdzone odstępstwa do zgodności z prawem. Ponadto zarzut wskazany przez A. J. w odwołaniu, a dotyczący braku włączenia do materiału dowodowego wydruku księgi wieczystej dla działki nr [...] obr. [...] w L. jest bezzasadny. Stan własnościowy tej działki wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego tj. wypisu uproszczonego z rejestru gruntów (k. 57). Ujawnionym w w/w wypisie z rejestru gruntów właścicielem działki nr [...] w L. jest Gmina L.. Dla działki tej brak jest informacji o prowadzonej księdze wieczystej. Odnosząc się do zarzutu odwołania M. J., MWINB uznał, iż organ I instancji prawidłowo i szczegółowo wyjaśnił przyczyny stosowania na gruncie niniejszej sprawy postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. z wyłączeniem terenu osiedla "[...]" zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta L. z dnia 10 grudnia 2004 r. Legalizacja istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę następuje bowiem w oparciu o aktualny i obowiązujący na dzień wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a jedynie gdy brak jest takiego planu, ocena inwestycji odbywa się w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy. Poprzednio wydana decyzja o warunkach zabudowy ulega bowiem "skonsumowaniu" poprzez wydane pozwolenie na budowę, a każda inwestycja realizowana w okresie późniejszym winna być zgodna z przepisami planistycznymi obwiązującymi w okresie jej realizacji. 4. Skargę do WSA w Krakowie na opisaną wyżej decyzję MWINB w K. z dnia 8.03.2018 r. wnieśli A. J. i M. J.. Podali, że prace budowlane realizowane przez inwestorów odbiegają od powszechnie przyjętych norm. Powoduje to zalewanie nieruchomości sąsiednich i budynku na działce nr [...] w L.. Nadto, roboty te doprowadziły do nieprzejezdności drogi znajdującej się na działce nr [...]. Skarżący zarzucili, że mapa do celów projektowych została wykonana niewłaściwie. Wskazali, że art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego wymaga aby projekt budowlany sporządzony był na aktualnej mapie obejmującej: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Skarżący podkreślili, że zgodnie z par. 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i form projektu budowlanego, projekt zagospodarowania działki powinien zawierać część opisową i rysunkową sporządzoną na napie do celów projektowych. Par. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych stanowi, że projekt zagospodarowania działki należy sporządzić na aktualnej kopii mapy zasadniczej, a w jej braku na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wg skarżących, mapa musi być aktualna. Jeżeli informacje zawarte na mapie uległy dezaktualizacji, mapa traci przymiot aktualności. W art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego też jest mowa o aktualnej mapie. Nieaktualna mapa zasadnicza nie może służyć do celów projektowych. Wg skarżących, informacje zawarte na mapie znajdującej się w przedmiotowym projekcie budowlanym zamiennym są zdezaktualizowane. Podali, że z treści ostrzeżenia zawartego w księdze wieczystej prowadzonej dla działki nr [...] w L. wynika, że w aktach tej księgi brak dokumentów urzędowych obrazujących, że B. M. i M. M. są właścicielami części działki [...], powstałej z pgr [...] oznaczonej literami i cyframi [...] na szkicu sytuacyjnym sporządzonym przez geodetę Z. S. z dnia 18.03.2013 r. w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w L. o ochronę służebności. Z wyroku tego sądu z dnia 31.03.2014 r. wynika, że dane ewidencyjne dla nieruchomości nigdy nie były aktualne. Tak więc, w ocenie skarżących, mapa do celów projektowych jest nieaktualna. Oznacza to, że ustalenia organu I instancji odnoszące się do odległości inwestycji od granic działki, zatajenie użytku nr dr dla pgr [...] wchodzącej w skład działek nr [...], [...] i [...] obr. [...] w L., zatajenie spływu i skierowania wód na nieruchomości sąsiednie, zatajenie instalacji odprowadzania wód opadowych z dachu i odwodnienia budynku na działce nr [...] i potwierdzenie zgodności projektu budowlanego z planem – są chybione 5. W odpowiedzi na skargę, MWINB w K. domagał się jej oddalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Materialnoprawną podstawą kontrolowanej decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8.03.2018 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji był art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2018 r., poz. 1202). Przepis ten stanowi, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 powyższego przepisu, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z kolei powołany art. 51 ust. 1 pkt 3 przewiduje, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Z cytowanych przepisów wynika, że pierwszym etapem postępowania legalizacyjnego w przedmiocie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego jest nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, zaś kolejnym etapem jest weryfikacja wykonania tego obowiązku. W trakcie procedury zatwierdzającej projekt zamienny (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego), zadaniem organu nadzoru budowlanego jest skontrolowanie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z przepisami. Projekt budowlany zamienny podlega bowiem merytorycznej ocenie organu nadzoru budowlanego, tak jak projekt "pierwotny". Oznacza to, że stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, znajdującego odpowiednie zastosowanie także względem projektu zamiennego, przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu takiego projektu, właściwy organ sprawdza zgodność tego projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego), a także z wymaganiami ochrony środowiska; bada także zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; ocenia kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonanie projektu, (jego sprawdzenie) przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 cytowanej ustawy. W ocenianej sprawie nie ulega wątpliwości, że inwestorzy realizując budowę na działce [...] obr. [...] w L. dopuścili się istotnych odstępstw do decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Z tego powodu wszczęte zostało postępowanie legalizacyjne, w ramach którego nałożony został na nich obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Kwestia tego obowiązku przesądzona została wydanym uprzednio w sprawie wyrokiem NSA z dnia 9.02.2017 r. (sygn. akt II OSK 1343/15). Zdaniem orzekającego aktualnie sądu, nie była wadliwa dokonana przez organy nadzoru budowlanego ocena (sprawdzenie) dostarczonego przez inwestorów projektu budowlanego zamiennego. Projekt ten bowiem sprawdzony został w oparciu o cytowane powyżej kryteria określone przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego wypowiedział się co do zgodności inwestycji z planem miejscowym i ocena tej kwestii była trafna. W szczególności, nie budziło wątpliwości to, że teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem MN, czyli na obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Sporna inwestycja nie narusza przepisów tego planu, także w aspekcie koniecznej minimalnej odległości linii zabudowy od krawędzi jezdni (odległość ta wynosi 6,5 m., zaś plan przewiduje minimalną odległość 6 m). Orzekający organ wypowiedział się także odnośnie do kwestii zgodności przyjętych rozwiązań z przepisami techniczno-budowlanymi i ocena ta także nie budzi zastrzeżeń. Powyższa kwestia nie była przy tym przedmiotem zarzutów podnoszonych przez skarżących. Zarzuty zaś koncentrowały się na braku aktualności mapy do celów projektowych, użytej do opracowania projektu zagospodarowania działki. W ocenie sądu, argumenty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie. Stosownie do par. 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133) projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej. Stosownie do ust. 2 cytowanego przepisu, w razie braku mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, projekt sporządza się na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z kolei, par. 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2012 r., poz. 462) stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych. Analizując złożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny stwierdzić należy, iż projekt zagospodarowania działki sporządzony został na kopii mapy do celów projektowych. Dokument ten przyjęty został do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Brak jest przy tym podstaw do przyjmowania aby powyższy dokument (mapa) nie był aktualny. Stwierdzić bowiem trzeba, że przyjęta do zasobu geodezyjnego mapa traci swoją aktualność w momencie złożenia do tego zasobu nowego dokumentu (mapy), obrazującego nowy (zmieniony) stan faktyczny w terenie. Ani z akt tej sprawy, ani też z treści zarzutów skarżących, nie wynika natomiast aby w zasobie geodezyjnym znajdowała się inna (tj. nowa i zmieniona) mapa względem tej, która wykorzystana została przez projektanta do sporządzenia w tej sprawie projektu zagospodarowania działki (terenu inwestycji). Tylko taka sytuacja czyniłaby zarzut skarżących zasadnym. W tej jednak sprawie, projektant oparł się na mapie przyjętej do zasobu geodezyjnego, co przy braku innych (zmienionych) map prowadzi do wniosku, że projekt zagospodarowania terenu został opracowany na mapie aktualnej, w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Podkreślić należy, że mapa do celów projektowych posiada przymiot aktualności wówczas, gdy została opatrzona klauzulą przyjęcia mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stwierdzającą przydatność mapy dla celów projektowych. Organy architektoniczno-budowlane nie mają przy tym kompetencji, ani żadnych środków, do weryfikacji tego, czy załączona do wniosku mapa do celów projektowych ma przymiot aktualności (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10.01.2018 r.; sygn. akt IV SA/Po 1009/17). Nie czyni wskazanej mapy nieaktualną fakt umieszczenia w księdze wieczystej ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący zarzucali w tym zakresie, iż treść tego ostrzeżenia wskazuje, iż brak jest dokumentów urzędowych obrazujących, że inwestorzy są właścicielami części działki nr [...] powstałej z pgr [...] oznaczonej na szkicu sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego w sprawie o ochronę służebności. Zarzut ten odnosi się zatem w istocie do kwestii własnościowych i dotyczy właściwie tego, czy inwestorzy dysponują prawem do nieruchomości na cele budowlane. Stwierdzić jednak trzeba, iż co do zasady, w postępowaniu legalizacyjnym inwestorzy nie mają obowiązku złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ten aspekt przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 10.01.2011 r. (sygn. akt II OPS 2/10). Mając powyższe na uwadze, sąd uznał, że skarga nie jest usprawiedliwiona. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302) sąd skargę oddalił.