II SA/Kr 553/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi K.B. na decyzję Wojewody z dnia 24.09.1998 r. znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. K.B. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzje Wojewody z dnia [...].09.1998 r. (znak: [...]). Powyższą decyzją Wojewoda N. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia 7.08.1998 r. (znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku usługowo-garażowego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w L. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z uwagi na śmierć uczestnika postępowania S.G. . Wobec ustalenia przez sąd następców prawnych tego uczestnika, ustała przyczyna zawieszenia postępowania sądowego. Zostało ono więc podjęte postanowieniem z dnia 5.04.2012 r. Nadto ustalono, że, będąca obecnie przedmiotem kontroli sądowej decyzja Wojewody N. z dnia [...] 09.1998 r. oraz Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...].08.1998 r. - zostały, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, uchylone decyzją Wojewody N. z dnia [...].11.1998 r. Jednocześnie decyzją tą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku usługowo-garażowego na działkach nr [...] i [...] przy ul.[...] w L. W wyniku podjętych przez sąd czynności ustalono, że decyzja Wojewody z dnia [...]11.1998 r. została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...].03.1999 r. (znak: [...]). Nadto w piśmie z dnia 26.03.2012 r. Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. podał, że w stosunku do tej decyzji z dnia 8.03.1999 r. nie były prowadzone postępowania administracyjne mające na celu jej uchylenie, zmianę, bądź stwierdzenie nieważności. Decyzja powyższa nie została także zaskarżona do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz. 1270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.}. Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt l i 2 tego przepisu. Ostatnio wymienione przepisy przewidują wydanie przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (pkt 1) oraz w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2). W literaturze podkreśla się, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § l pkt 3 będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (tak. T. Woś w: M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2011 r.; teza 5 do art. 161). Jak wynika z przedstawionego na wstępie stanu sprawy, zaskarżona decyzja Wojewody N. z dnia [...].09.1998 r. (znak: [...] oraz Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...].08.1998 r. - zostały, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego uchylone decyzją Wojewody z dnia 10.11.1998 r. Ostatnia z powołanych decyzji jest zarówno ostateczna, jak i prawomocna, bowiem nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. To powoduje, iż w obrocie prawnym nie funkcjonują już decyzje będące przedmiotem skargi K.B. . Przestał zatem istnieć w niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia. Konsekwencją powyższego jest umorzenie tego postępowania. Podstawą prawną orzeczenia jest powołany wyżej art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a.