II SA/Kr 559/02

WyrokWSA w Krakowie2006-01-10

Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Grażyna Firek, Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy budowa tymczasowego obiektu budowlanego, jakim jest metalowy garaż niepołączony trwale z gruntem, wymaga pozwolenia na budowę, czy jedynie zgłoszenia, jeśli nie został dokonany żaden zamiar budowy lub pozwolenie na budowę nie zostało uzyskane?
Ratio decidendi
Budowa tymczasowego obiektu budowlanego, niepołączonego trwale z gruntem, wymaga zgłoszenia zamiaru budowy, jeśli inwestor zamierza ustawić go na okres do 120 dni. Jeśli zamierza ustawić go na okres dłuższy niż 120 dni, wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę. Brak dokonania zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę skutkuje uznaniem budowy za samowolę budowlaną i nakazaniem jej rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki metalowego garażu postawionego przez M. S. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ I instancji nakazał rozbiórkę, wskazując na samowolę budowlaną. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy, podkreślając brak zgłoszenia lub pozwolenia na budowę. M. S. w skardze argumentował, że garaż jest konstrukcją tymczasową i niezbędną do czasu wybudowania garażu murowanego, a także kompletuje dokumentację do pozwolenia na budowę murowanego garażu.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Grażyna Firek( spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 29 stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala II SA/Kr 559/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] na podstawie art 48,art.80 ust.2 pkt l, art 81 ust l pkt 2,art.83 ust l ustawy z dnia 7 lipca-1994r.Prawo "budowlane G-t.Dz.Uz 2000r Nr 106, poz. 1126) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (j .t Dz.U. z 2000r Nr 98, poz. 1071) nakazał M. S. jako inwestorowi wykonać rozbiórkę samowolnie postawionego metalowego garażu na działce nr ewid.gr [...] przy ul. [...] w [...] . W uzasadnieniu organ wskazał, że w/wymieniony w październiku 2001 r. postawił garaż konstrukcji metalowej wypełnionej blachą falistą /ściany i dach / na podłożu wykonanym z bloczków betonowych o wymiarach 6,00 m x 4,00 m w odległości 2,08 od granicy działki nr ewid.gr [...] bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę. Następnie wskazał, że zgodnie z art.48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącej w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ, a ponieważ przedmiotowy metalowy garaż postawiony został bez wymaganego zezwolenia to stosownie do treści tego przepisu orzeczenie jego rozbiórki jest w pełni uzasadnione. W odwołaniu od powyższej decyzji M. S. podniósł, że wybudowany przez niego garaż jest konstrukcją tymczasową, został ustawiony do czasu wybudowania garażu murowanego. Podkreślił także , iż jest w trakcie kompletowania dokumentacji do zamierzonego wystąpienia o pozwolenie na budowę garażu murowanego i do czasu wybudowania garażu murowanego garaż obecnie wybudowany jest niezbędny, gdyż przechowywany w nim samochód jest bardzo podatny na korozję. Decyzją z dnia 29 stycznia 2002 r. znak [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca I960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j .t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, por 1071), po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ II instancji wskazał, że okoliczności faktyczne w nin. sprawie sprowadzały się do tego , że w październiku 2001 r. na działce przy ul. [...] w [...] , której właścicielką jest H. S., odwołujący się wybudował garaż konstrukcji metalowej o wymiarach 6,0 x 4,0 m z dachem jednospadowym, ustawiony na bloczkach betonowych ułożonych na gruncie, że garaż ten usytuowany jest w odległości 2,08 m od granicy działki nr 235, że został on wybudowany przez inwestora bez pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z treścią przepisu art. 28 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. roboty budowlane można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy, zaś w świetle przepisu art. 29 ust. l pkt 5a cyt. ustawy w treści obowiązującej w dacie wydania decyzji nie było wymagane pozwolenie na budowę tymczasowych obiektów budowlanych nie połączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu zamiaru budowy takiego obiektu, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Jak dalej wskazał organ II instancji , ponieważ przedmiotowy garaż nie jest związany trwale z gruntem, a zatem jest tymczasowym obiektem budowlanym to w świetle cyt. przepisu art. 29 ust. l pkt 5a nie było wymagane pozwolenie na jego budowę w przypadku gdyby zamiarem inwestora było ustawienie garażu na okres do 120 dni od daty rozpoczęcia budowy albo budowa przedmiotowego garażu wymagała decyzji o pozwoleniu na budowę gdy zamiarem inwestora było ustawienie przedmiotowego garażu na okres dłuższy niż 120 dni, przy czym stosownie do treści przepisu art. 30 ust. 2 cyt. ustawy zgłoszenia należało dokonać co najmniej na 30 dni przed dniem rozpoczęcia robót. Organ II instancji podkreślił, że w przedmiotowej sprawie inwestor nie dokonał żadnego zgłoszenia zamiaru budowy garażu, jak również nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę garażu, co musiało skutkować uznaniem, że przedmiotowa budowa stanowi samowolę budowlaną, a orzeczony w decyzji organu I instancji nakaz rozbiórki przedmiotowego obiektu na podstawie art.48 cyt. ustawy za zasadny i zgodny z prawem. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie M. S. domagał się uchylenia powyższej decyzji i raz jeszcze przytoczył okoliczności wskazane w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie i przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97§l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest bezzasadna. Jak słusznie wskazał organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zgodnie z treścią przepisu art. 28 ustawy Prawo budowlane t.j., z 2000 r. Dz.U.Nr 106 poz. 1126 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji roboty budowlane można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy, zaś w świetle przepisu art. 29 ust. l pkt 5a cyt. ustawy nie było wymagane pozwolenie na budowę tymczasowych obiektów budowlanych nie połączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu zamiaru budowy takiego obiektu, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Ponieważ przedmiotowy garaż nie jest związany trwale z gruntem, a zatem jest tymczasowym obiektem budowlanym to w świetle cyt. przepisu art.29 ust. l pkt 5a dla jego wybudowania nie było wymagane pozwolenie na budowę lecz budowa ta wymagała zgłoszenia zamiaru budowy określonego w przepisie art. 30ust l cyt. ustawy o ile zamiarem skarżącego było ustawienie garażu na okres do 120 dni od daty rozpoczęcia budowy, przy czym stosownie do treści przepisu art. 30 ust. 2 cyt. ustawy zgłoszenia należało dokonać co najmniej na 30 dni przed dniem rozpoczęcia robót. Natomiast gdy zamiarem skarżącego było ustawienie przedmiotowego garażu na okres dłuższy niż 120 dni to budowa przedmiotowego garażu wymagała decyzji o pozwoleniu na budowę. W nin. przypadku skarżący nie dokonał żadnego zgłoszenia zamiaru budowy garażu, ani nie uzyskał pozwolenia na jego budowę, co musiało skutkować uznaniem , że budowa przedmiotowego garażu stanowi samowolę budowlaną i nakazaniem jego rozbiórki stosownie do treści art., 48 cyt. ustawy. Okoliczności wskazane w skardze dotyczące kompletowania dokumentacji potrzebnej do uzyskania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego połączonego z garażem w żaden sposób przedstawionego wyżej stanowiska nie mogły podważyć. Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 12707 Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , nie stwierdzając takiego naruszenia , na podstawie art.151 cyt. ustawy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło