II SA/Kr 563/05

PostanowienieWSA w Krakowie2005-06-27

Skład orzekający: Andrzej Irla, Izabela Dobosz, Małgorzata Brachel -Ziaja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała drogi odwoławczej do organu drugiej instancji?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała drogi odwoławczej do organu drugiej instancji. Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej, powinien wydać decyzję administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Brak złożenia odwołania skutkuje przedwczesnością i niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
A.T., radny województwa, zwrócił się do Starosty O. o udostępnienie kserokopii protokołu zdawczo-odbiorczego dotyczącego nieruchomości oraz umów sprzedaży tych nieruchomości. Starosta odmówił udostępnienia umów, uznając je za niebędące informacją publiczną. Po wymianie korespondencji i wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, A.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Starosty z dnia 23 II 2005 r. odmawiające wydania kserokopii dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA Izabela Dobosz (spr) WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2005r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Starosty O. z dnia [...] 2005r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia skargę odrzucić A.T. /radny województwa małopolskiego/ pismem z dnia 5.10.2004r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w O. o udostępnienie mu kserokopii protokołu zdawczo - odbiorczego w sprawie wydania i przekazania nieruchomości Skarbu Państwa o łącznej powierzchni l, 0850 ha, położonych w sołectwie B. Gmina O., przez Starostę Powiatu O. na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa - Oddział Terenowy w O. W piśmie jako podstawę prawną podał ustawę z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./. 5. X. 2004r. pismem znak: [...] przekazano kserokopię tego protokołu /na podstawie art. 10 ustawy z 6.09.2001r./ 25. X. 2004r. A.T. zgłosił na [...] Sesji Sejmiku Woj. [...] interpelację do Marszałka Województwa [...] w sprawie sprzedaży gruntów Skarbu Państwa na rzecz osób fizycznych lub prawnych, które to grunty mogą być wykorzystane na cele związane z ochroną przeciwpowodziową mieszkańców [...]. W interpelacji stwierdził, że w/w grunty Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa sprzedała osobie fizycznej za [...]. Starosta O. [...] dwukrotnie poświadczył nieprawdę. Skarb Państwa poniósł stratę 240. 000 zł. Obecny właściciel odmawia sprzedaży tych terenów, nie wyraża zgody na modernizację wału przeciwpowodziowego a za zajęty teren pod rozbudowę zbiornika żąda za okres 2 lat opłaty [...] zł /pozew w tej sprawie jest w sądzie w K./. 13. XII. 2004r. Starosta O. przekazał A.T. dalsze dokumenty: decyzję Woj. [...] z [...].X. 2002r; pismo Starostwa Powiatowego w O. z 27. VII. 2000r., zgłoszenie aktualnego właściciela o przystąpieniu do rozbiórki "nasypów ziemnych"; postanowienie Starostwa powiatowego w O. z [...]. XI. 2004r. Poinformowano go również, że umowa wstępna sprzedaży z maja 2004r. oraz umowa przenosząca własność z czerwca 2004r. nie jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z 6. 09. 2001 r., a nadto, że tut. Starostwo nie posiada pisma Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w O. o rezygnacji z prawa pierwokupu. Wobec tego A.T. wniósł 5.I. 2005r. o wydanie kserokopii tych umów /zawartych pomiędzy A.K. a J.J./ lub odpisów w/w aktów notarialnych albo wydanie decyzji odmownej w oparciu o art. 16 ust. 1 ustawy z 6.IX. 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. 12. I. 2005r. Starosta O. w piśmie do A.T. stwierdził, że akty notarialne były zawarte między osobami fizycznymi i dotyczyły zbycia prawa własności. Dlatego nie można uznać, że są one informacją publiczną. Powołano się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 XII 2002r . II SA 2867/2002 r., iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji może być wydana wówczas, gdy chodzi o informację publiczną mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym ustawy. Toteż nie zostanie wydana decyzja odmowna w trybie art. 16 ustawy z 6 IX 2001r. W piśmie z 14 II 2005r., A.T. polemizuje ze Starostą O. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z 6 IX 2001 r. akty notarialne są dokumentami urzędowymi. A ponieważ zostały przesłane do Starostwa Powiatowego w O. i Urzędu Gminy O. siłą rzeczy mają charakter informacji publicznej. Nie została im nadana klauzula poufności czy tajności. Wniosek A.T. jest podyktowany wykonywaną funkcją radnego Województwa [...]. Dodaje, że jeśli nie otrzyma odpowiedzi w ciągu 14 dni zapowiada skargę na bezczynność. 23 II 2005 r. Starosta O. wystosował do A.T. pismo o identycznej treści jak pismo z 12 I 2005r 14 III 2005 r. A.T. wystosował - wezwanie o usunięcie naruszenia prawa (w trybie art. 52 § 3 p.o.p.p.s.a. ). Powołał się na orzeczenie NSA II SA 1956 /2002 ) oraz art. 1 ust. 1, 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i stwierdził, że akta sprawy administracyjnej są informacją publiczną. Akta notarialne zdaniem A.T. są aktami sprawy administracyjnej prowadzonej przez Starostę O. w oparciu o art. 7 "d" ustawy z 17 V 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, póz. 1086 z późn. zm.). W kolejnym piśmie z 21 III 2005 r. - Starosta odpisał podobnie jak w pismach z 12.1 i 23 II 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 15 IV 2005 r. A.T. skarży odmowę wydania przez Starostę O. (pismo z 23 II 2005 r. znak [...]) kserokopii dokumentów jako nie stanowiących informacji publicznej. Opisuje w skardze korespondencję ze starostą. Twierdzi, że wykonuje mandat radnego, wobec tego broni mieszkańców, którzy boją się powodzi. Na gruntach sprzedanych przez A.K. znajdują się wały przeciwpowodziowe, co prawdopodobnie zostało pominięte w aktach notarialnych. Powołuje się na ustawą o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z 1995 r. (art. 16 ust. 1 pkt 4 i 17). W odpowiedzi na skargę Starosta O. wnosi o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, iż organ nie był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Powołuje się między innymi na orzeczenie NSA II SA 4059/02 (niepubl.). Ani Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę, ani Powiat O. nie były stronami umów, o których wyżej mowa. Akty notarialne zostały przesłane do Starosty O. jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, celem jego aktualizacji. Dodaje, że wszystkie dokumenty, o które chodziło skarżący otrzymał za wyjątkiem wspomnianych umów, które nie są informacją publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r .(Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, na którą powołuje się skarżący została bowiem uchylona. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 p.o.p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzję organów. Dopuszczalność wniesienia skargi jest jednak uzależniona od wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.o.p.p.s.a.), przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zdania, że pismo Starosty O. z 23 II 2005 r. Nr [...] w istocie jest decyzją administracyjną, gdy spełnia wszystkie wymogi decyzji, o których mowa w art. 107 § 3 kpa. W piśmie tym jest zawarte rozstrzygnięcie wniosku skarżącego poprzez wyraźną odmowę wydania kserokopii lub odpisów wspomnianych aktów notarialnych, gdyż organ jest zdania, że akty te nie są informacją publiczną. To, iż organ nie wydał w niniejszej sprawie formalnej decyzji nie może mieć znaczenia dla ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego. Wniesioną skargę nie można uznać jednak za dopuszczalną, gdyż art. 16 ust. 2 ustawy z 6 IX 2001 r. przewiduje, iż do decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej stosuje się kpa a nadto przewiduje konieczność złożenia i rozpatrzenia odwołania od takiej decyzji do organu II instancji (w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego). Z akt nie wynika, aby takie odwołanie zostało złożone, co powoduje, że skarga jest przedwczesna, a zarazem niedopuszczalna. Podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.). Z tych przyczyn postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło