II SA/Kr 564/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. jawna z siedzibą w K. na decyzję Wojewody z dnia 8 marca 2016r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę po wznowieniu postępowania postanawia sprostować uzasadnienie wyroku z dnia 3 sierpnia 2016r. sygn. akt II SA/Kr 564/16 w ten sposób, że na stronie 12 w przedostatnim wierszu (od góry nr. 33 a od dołu nr 2) zamiast sformułowania "posiadanie przymiotu strony przez A.S.-U. w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty K. z dnia 22 sierpnia 2014r. powinno budzić wątpliwość" należy wpisać odpowiednio "posiadanie przymiotu strony przez A.S.-U. w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty K. z dnia 22 sierpnia 2014r. nie powinno budzić wątpliwości". Przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) daje sądowi podstawę do sprostowania z urzędu niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek orzeczenia. Językowe reguły interpretacyjne art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazują, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowaniu podlegają również niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste pomyłki zawarte zarówno w samej sentencji orzeczenia jak i jego uzasadnieniu (Tak: postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011r. Sygn. akt II OSK 260/10). W dniu 22 września 2016r. uczestniczka postępowania A.S.-U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 3 sierpnia 2016r. Stwierdzić należy, że w treści uzasadnienia do wyroku z dnia 3 sierpnia 2016r. na stronie 12 uzasadnienia (w wierszu 33 od góry) pojawił się oczywisty błąd pisarski, polegający na wpisaniu sformułowania "powinno budzić wątpliwość" w zakresie posiadania przymiotu strony przez A.S.-U. w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty K. z dnia 22 sierpnia 2014r. Mając na względzie całość postępowania, treść uzasadnienia oraz ustne motywy wyroku Sądu z dnia 3 sierpnia 2016r., bezsprzecznie stwierdzić należy że nieruchomość A.S.-U. położona jest w obszarze oddziaływania inwestycji, a zatem nie budzi wątpliwości, iż przysługuje jej przymiot strony. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.