II SA/Kr 567/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A.B., D.B., S.M. E.M. , o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 marca 2011r. sygn. akt II SA/Kr 885/10 postanawia: odrzucić skargę IISA/Kr 567/12 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 marca 2011r. sygn. akt IISA/Kr 885/10 oddalił skargę A.B. na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2010r. nr [...], uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] – ziemskiego w K. i umarzającą postępowanie organu I Instancji. Od wyroku złożona została przez A.B. reprezentowanego przez radcę prawnego A.M. skarga kasacyjna, która została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 14 czerwca 2011r., natomiast zażalenie na ww. postanowienie zostało oddalone przez NSA w Warszawie postanowieniem z dnia 22 września 2011r. sygn. IIOZ 816/11 Postanowieniem z dnia 14 października 2011r. stwierdzona została prawomocność wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 marca 2011r. sygn. akt IISA/Kr 885/10 - z dniem 18 maja 2011r. Pismem z dnia 26 marca 2012r. (złożonym osobiście na dzienniku podawczym WINB w K. ) A.B. D.B. S.M. E.M. ,wnieśli do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej powołanym wyżej wyrokiem. Skarżący wnosili o rozważenie sprawy w aspekcie karnym, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził nieprawdę i odstąpił od czynności urzędniczych w sprawie utwardzenia terenu na działce [...] własność, O. i J.C. w miejscowości S. , gm. K. Następnie skarżący podnieśli, że naoczny świadek widział, że sporny teren (miejsca parkingowe) były utwardzane co najmniej do 80 cm głębokości; powołali treść pisma właściciela firmy z dnia 7.05.2007 r. skierowanego do Urzędu Miasta i Gminy K. w którym stwierdza on, że nie posiada żadnego parkingu dla samochodów osobowych, samochody ciężarowe garażowane są zaś na placu utwardzonym około 30 m2 powierzchni – podczas gdy w ocenie Skarżących faktycznie utwardzona powierzchnia wynosi 91 m2. Skarżący powołali też pismo Urzędu Miasta i Gminy K. z dnia 16.07.2007 roku skierowane do PINB w K. , w którym stwierdzono, że kontrola przeprowadzona zarówno przez WIOS w K. jak i przedstawicieli PINB dla powiatu [...]-ziemskiego potwierdziły fakt, iż na omawianym terenie powstał obszar utwardzony z przeznaczeniem na gospodarowanie sprzętu wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej przez B.C. , tj. 2 samochody ciężarowe i 2 koparko-ładowarki. Skarżący zarzucają także, że pomimo ich wniosku z dnia 25.06.2009 r. skierowanego do WINB w K. o zweryfikowanie głębokości utwardzonego placu na terenie bazy transportowej "[...]", żaden z organów nie zlecił wykonania ekspertyzy technicznej utwardzonego terenu, tym samym potwierdził nieprawdę - że teren jest utwardzony od 5-10 cm, wysypany żwirem. Skarżący powołali też pismo z dnia 8.10.2009 r. Zastępcy Głównego Inspektora Ochrony Środowiska skierowane do WINB w K. , z którego wynika, że zgodność zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami środowiska należy do obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej nadzoru budowlanego. W konkluzji Skarżący zwrócili się z prośbą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o powołanie biegłego sądowego z dziedziny budownictwa, który potwierdzi fakt utwardzenia głębokości terenu i wypowie się czy jest to obiekt budowlany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno: w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273, z powodu przyczyn restytucyjnych, gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Z art. 280 p.p.s.a wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego powinna zawierać ustawową podstawę wznowienia oraz powinna być wniesiona w terminie. Te dwa warunki stanowią przesłanki formalne skargi o wznowienie, warunkujące jej rozpoznanie. Wnoszący skargę o wznowienie postępowania sądowego nie powołują się w niej wprost na żadną z przytoczonych podstaw wznowienia, nie wskazują także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Analiza treści skargi o wznowienie prowadzi do wniosku, iż zawarta w niej została wyłącznie polemika z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną, dokonaną przez organy nadzoru budowlanego. Skarga w swej konkluzji zawiera wniosek o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z opinii biegłego, który obaliłby ustalenia dokonane w postępowaniu administracyjnym. Działania organów i powzięte przez nie decyzje były już przedmiotem kontroli sądowej w postępowaniu zwykłym, a skarżący powołuje się na okoliczności, które już wcześniej wskazywał w toku sprawy, powołuje też pisma które dostępne były na etapie rozpatrywania sprawy przez Sąd w trybie zwykłym. Skarga o wznowienie nie została zatem oparta na żadnej z podstaw, o jakich mowa w art. 271- 273 p.p.s.a., w szczególności zaś z jej treści nie wynika, aby miały ujawnić się jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne czy środki dowodowe, których skarżący nie mógł wcześniej wykorzystać. Skarga nie uprawdopodabnia też, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym, względnie że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Jednocześnie Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lipca 2005 r. (IIFSK 795/05, Informacja o działalności sądów administracyjnych w 2005 roku, Warszawa 2006, s. 184) gdzie NSA stanął na stanowisku, że możliwość żądania od wnoszącego skargę o wznowienie postępowania uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu odnosi się do okoliczności, co do których sąd uzna, że są niewystarczająco uprawdopodobnione w skardze. Nie odnosi się jednak do sytuacji, gdy w skardze o wznowienie postępowania nie wskazano w ogóle takich okoliczności. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi o wznowienie postępowania, którego brak powoduje, że podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie. W niniejszej sprawie Skarżący nie wskazali żadnej z dwóch formalnych przesłanek dopuszczalności złożenia skargi o wznowienie postępowania. Ponieważ wznowienie postępowania sądowego stanowi nadzwyczajny, wyjątkowy tryb weryfikacji orzeczeń prawomocnych, przesłanki wznowienia muszą być interpretowane rygorystycznie i ściśle. W niniejszej sprawie żadna z nich nie została spełniona, zatem na zasadzie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.