II SA/Kr 569/15

Kraków, dnia 10 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.I. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2015 r. nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić skargę M.I. pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2015 r. nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Krakowie zarządzeniem z dnia 21 maja 2015 r. wezwała pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.), poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oprócz tego zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy niniejszych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy). Do chwili obecnej pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§3). Stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("Sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd, zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Pełnomocnictwo, umocowujące radcę prawnego M.L. między innymi do działania przed organami nadzoru budowlanego, zostało przedłożone w postępowaniu administracyjnym (k. 16). Niezależnie od pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych, pełnomocnik powinien w postępowaniu przed sądem administracyjnym złożyć do akt sądowych pełnomocnictwo umocowujące do działania przed sądami administracyjnymi. Ponadto w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Przepisy te winny być stosowane bardzo rygorystycznie, o czym przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów w pkt 1 uchwały z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wskazując, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo wezwania do nadesłania odpisów skargi własnoręcznie podpisanej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem, nie uzupełnił braku formalnego skargi. Podkreślić należy, że brak pełnomocnictwa i odpisów skargi, stanowią braki formalne podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. – uiszczenie od niej wpisu. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone r.pr. M.L. w dniu 16 czerwca 2015 r. Odpis opisanego wezwania doręczono r.pr. M.L. na adres wskazany w skardze, stosownie do art. 73 P.p.s.a., w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo). Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65 - 72 P.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Zatem termin, w którym pełnomocnik mógł wywiązać się z nałożonych nań obowiązków upłynął z dniem 23 czerwca 2015 r. Wobec tego, że w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego oraz nie uzupełniono wskazanych braków formalnych skargi, nie mogła ona otrzymać dalszego biegu. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.