II SA/Kr 571/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Ewa Rynczak Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...] w oparciu o art. 58 § 1 i 2 i art. 59 § 2 k.p.a. odmówiło M. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2006 roku, znak [...] w sprawie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu wpłynął w dniu 14 marca 2007 roku, a skarżąca uzasadniała go brakiem rozeznania co do przedmiotu sprawy i stanem depresji, a także trudnościami w znalezieniu pracy oraz brakiem pomocy osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na wyjątkowość instytucji przywrócenia terminu, powołało się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, w tym tezę, iż sam stan psychiczny, bez oparcia w czymkolwiek więcej poza twierdzeniami strony, nie jest okolicznością wystarczającą do przywrócenia terminu, a w konsekwencji uznało, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, że do uchybienia doszło do bez jej winy. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, M. S.- nie precyzując, jakiego sposobu zakończenia postępowania się domaga- podniosła, iż znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej i życiowej, a także cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną. Do skargi została załączona kopia zaświadczenia lekarskiego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, ponownie wskazując, iż brak jest podstaw do przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. sąd administracyjny uchyla decyzję, jeżeli dotknięta jest ona wadą, dającą podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Można zgodzić się z zajętym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanowiskiem, iż w swoim wniosku o przywrócenie terminu skarżąca przedstawiła wyłącznie własne twierdzenia, nie popierając ich żadnymi dowodami, mogącymi spełniać kryterium uprawdopodobnienia, o jakim mowa w art. 58 § 1 k.p.a. Jednakże w toku postępowania sądowego skarżąca przedłożyła kopię zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, iż obecnie pozostaje w trakcie leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Skarżąca nie wskazywała uprzednio tej okoliczności, nie przedłożyła także żadnego dowodu mającego ją uprawdopodobnić, co prowadzi do wniosku, iż w postępowaniu wpadkowym, jakim jest rozstrzygnięcie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, zachodzi podstawa do wznowienia, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu orzekania, a nie znane organowi. Na mocy art. 126 k.p.a. przepis ten odpowiednio stosuje się do postępowań (w tym incydentalnych), zakończonych postanowieniem. Natomiast na etapie kontroli sądowej zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego musi prowadzić do uchylenia zaskarżonego aktu. Rozpatrując sprawę ponownie, organ winien ocenić, czy skarżąca uprawdopodobniła, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z uwagi na obecny stan zdrowia skarżącej, zasadne wydaje się również rozważenie możliwości wezwania jej o wyjaśnienie, czy problemy ze zdrowiem psychicznym istniały w dacie doręczenia jej decyzji administracyjnej, a także czy wymagały one stałego leczenia, przyjmowania leków wpływających na świadomość, ewentualnie- żądania stosownej dokumentacji w tym przedmiocie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.