II SA/Kr 571/23
PostanowienieWSA w Krakowie2023-09-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej, stanowiące odpowiedź na skargę do sądu administracyjnego, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie mieszczą się w katalogu aktów lub czynności podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 PPSA. Zaskarżone pismo organu, będące jedynie odpowiedzią informacyjną i nie rozstrzygające indywidualnej sprawy ani nie wpływające na materialne prawa i obowiązki skarżącego, nie stanowi aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji, skarga na takie pismo podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 30 marca 2023r., które stanowiło odpowiedź organu na jego wcześniejszą skargę do WSA. Skarżący domagał się ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 4 września 2023r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 4 września 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 30 marca 2023r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący pismem z dnia 14.04.2023r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 30 marca 2023r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR, stanowiące odpowiedź organu na jego skargę z dnia 15 marca 2023r. do WSA w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W niniejszej sprawie na zaskarżone pismo organu z 30 marca 2023r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR, stanowiące odpowiedź organu na skargę J. J. z dnia 15 marca 2023r. do WSA w Krakowie, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż przedmiot zaskarżenia nie mieści się w w/w katalogu aktów lub bezczynności i przewlekłości w ich wydaniu, w tym także nie dotyczy określonych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżone pismo organu nie jest aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa i obowiązki skarżącego. Pismo to nie stanowi również postanowienia o którym mowa w art. 123 kpa, wobec czego nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy, a w konsekwencji nie przysługuje prawo wniesienia skargi do Sądu. Zaskarżone pismo ma charakter jedynie informacyjny. Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Skarżący pismem z dnia 14.04.2023r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 30 marca 2023r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR, stanowiące odpowiedź organu na jego skargę z dnia 15 marca 2023r. do WSA w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
W niniejszej sprawie na zaskarżone pismo organu z 30 marca 2023r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR, stanowiące odpowiedź organu na skargę J. J. z dnia 15 marca 2023r. do WSA w Krakowie, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż przedmiot zaskarżenia nie mieści się w w/w katalogu aktów lub bezczynności i przewlekłości w ich wydaniu, w tym także nie dotyczy określonych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżone pismo organu nie jest aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa, gdyż nie rozstrzyga indywidualnej sprawy - nie wpływa na materialne prawa i obowiązki skarżącego. Pismo to nie stanowi również postanowienia o którym mowa w art. 123 kpa, wobec czego nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy, a w konsekwencji nie przysługuje prawo wniesienia skargi do Sądu. Zaskarżone pismo ma charakter jedynie informacyjny.
Sprawa objęta skargą nie mieści się więc w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło