II SA/Kr 572/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Ewa Rynczak Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 roku, znak [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołanie M. S. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2006 roku, znak [...] w sprawie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka zostało wniesione z uchybieniem terminu. Na uzasadnienie rozstrzygnięcia organ wskazał, że strona wniosła odwołanie po terminie, wobec czego decyzja organu pierwszej instancji stała się ostateczna z dniem 26 kwietnia 2006 roku. Skarżąca wniosła odwołanie po upływie około 11 miesięcy i nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Jednocześnie złożony wniosek o przywrócenie terminu nie został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniony. W skardze na powyższe postanowienie M. S. wskazała na swoją ciężką sytuację materialną i życiową, a także podniosła iż cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną. Nie sprecyzowała wniosków odnośnie oczekiwanego rezultatu sprawy. Do skargi została załączona kopia zaświadczenia lekarskiego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji jest naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia dyspozycji art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten został bowiem zastosowany w sytuacji, która – zdaniem Sądu – nie pozwala jednoznacznie ocenić, czy doszło do uchybienia terminu. Pod tym bowiem pojęciem należy rozumieć nie każde opóźnienie wniesienia odwołania do właściwego organu, ale wyłącznie takie, gdzie brak jest skutecznego wniosku skarżącego o przywrócenie terminu. Podobnie błędna odmowa przywrócenia terminu musi skutkować wadą postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 roku odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na etapie postępowania sądowego skarżąca przedłożyła kopię zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, iż obecnie pozostaje w trakcie leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Skarżąca nie wskazywała uprzednio tej okoliczności, nie przedłożyła także żadnego dowodu mającego ją uprawdopodobnić, co prowadzi do wniosku, iż w postępowaniu wpadkowym, jakim jest rozstrzygnięcie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, zachodzi podstawa do wznowienia, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu orzekania, a nie znane organowi, co skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu. Ponieważ jednocześnie rozstrzygnięcie to stanowi podstawę do wydania postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, również ono- zaskarżone w sprawie niniejszej- nie mogło pozostać w obrocie prawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.