II SA/Kr 573/06

Sygn. akt II SA/ Kr 573/ 06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki ( spr. ) Sędziowie WSA Grażyna Firek WSA Krystyna Daniel Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi "[...] " Spółka z o.o. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 20 lutego 2002 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu garażowego I. uchyla zaskarżoną decyzję jak również decyzję organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana w całości, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz strony skarżącej "[...] " Spółka z o.o. w [...] kwotę 10 ( dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. wyroku z 8. 11.2006 r. Decyzją z 20 .02. 2002r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 138 §1 pkt l k.p.a. w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z 7.07.1994r . Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania "[...] " Sp. z o.o. w [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 30 .11. 2001 r., nr [...] , którą nakazano w/w Spółce wykonanie w terminie do [...] .03.2002r. czynności polegających na przywróceniu poprzedniego sposobu użytkowania t.j. funkcji obiektu garażowego , budynku przeznaczonego obecnie do chowu koni wierzchowych na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wedle oceny obu rozpoznających sprawę organów właściciel przedmiotowego obiektu t.j. Spółka "[...] " samowolnie dokonała zmiany sposobu użytkowania budynku , który pierwotnie pełnił funkcję garażową na budynek przeznaczony do chowu koni wierzchowych , a ponadto obecnie jego funkcja jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] . Wobec powyższego -skoro zgodnie z art. 71 ust. l ustawy Prawo budowlane zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu - zastosowanie w realiach sprawy znaleźć musi art. 71 ust. 3 tej ustawy w związku z jej art. 51 ust. 1. W skardze od przedstawionej decyzji "[...] " Spółka z o.o. w [...] wniosła o uchylenie obu rozstrzygających sprawę decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania . Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa budowlanego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy , a zwłaszcza art. 51 ust. l pkt l w związku z 71 ust. 2 pkt 2 . Strona skarżąca uzasadniając zarzut stała na stanowisku , iż obecna funkcja obiektu związana ze zmianą sposobu użytkowania budynku przeznaczonego na garaż na obiekt do chowu koni nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Starachowice , a jedynie niezgodna z jego ustaleniami. Przedmiotowa działka bowiem znajduje się w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem B 31 MW przeznaczonej pod zabudowę . Skarżącej zlecono dokonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wnosił o oddalenie skargi argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej , przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego ( art. 3 ustawy z 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. nr 153 , poz. 1270). Sądy te rozstrzygają w granicach danej sprawy nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołanej podstawy prawnej (art. 134 §1 ustawy j.w.). Z tej perspektywy skarga zasługuje na uwzględnienie , choć zarzuty artykułowane przez skarżącą są całkowicie bezzasadne . W szczególności zauważyć należy , że dowolne jest zawarte w skardze twierdzenie jakoby przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w jednostce urbanistycznej przeznaczonej pod zabudowę obiektu przeznaczonego do chowu zwierząt ; oponuje przeciwko temu jednoznaczna w swej wymowie treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] wskazująca przeznaczenie tej jednostki jako teren osiedla wielorodzinnego w budowie i na istniejącą zabudowę jednorodzinną. W obliczu takiej treści planu i samowolnej zmiany przez skarżącą przeznaczenia budynku garażowego oczywiście uprawniona była subsumcja przedmiotowego stanu faktycznego względem norm prawnych powołanych przez oba rozstrzygające sprawy organy , oraz wyprowadzona przez nie z zastosowanych przepisów sankcja prawna w postaci nakazania Spółce z o.o. "[...]" czynności polegających na przywróceniu poprzedniego sposobu użytkowania obiektu. Sąd administracyjny ma jednak obowiązek brać pod uwagę wszelkie naruszenia prawa , a także wszystkie przepisy , które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze oraz dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego , nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Rzecz bowiem w tym , że choć organy obu instancji dokonały poprawnych ustaleń w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i przeprowadziły poprawną subsumcję stanu faktycznego względem przepisów prawa materialnego to jednak samo rozstrzygnięcie sprawy obarczone jest wadliwością. Rozstrzygnięcie to nie określa wszak ani zakresu , ani tez rodzaju czynności mających doprowadzić obiekt budowlany do poprzedniego sposobu użytkowania , a jest to niezbędne dla wykonania decyzji. Z protokołu oględzin wynika wprawdzie zakres dokonanej przez skarżącą ingerencji w budynek garażu , sprzecznych z jego dotychczasową funkcją , ale nie znalazło to odzwierciedlenia w treści decyzji. Tym samym decyzja ta jest w istocie niewykonalna , a organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania , które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 107 § l i 3 w związku z art. 104§2 k.p.a.) . Powyższe skutkować musi uchyleniem zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji , przy równoczesnym stwierdzeniu , że decyzje te nie mogą być wykonane, (art. 145 § l pkt l lit "c" i 152 u.p.s.a). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 u.p.s.a . Rzeczą organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie ustalenie zakresu i rodzaju czynności niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do poprzedniego sposobu użytkowania i sformułowania rozstrzygnięcia adekwatnie do poczynionych w tym zakresie ustaleń.