II SA/Kr 575/10

Kraków dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P . na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 11 stycznia 2010 r. [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 58 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. odrzucił zarzut E.P. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego ujęty w piśmie z dnia 4 stycznia 2010 roku. Na powyższe postanowienie zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosła E.P. . Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 roku [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W dniu 29 marca 2010 roku do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęło pismo skarżącej adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które jako skarga na postanowienie WINB w K. , w dniu [...] marca 2010 roku zostało przekazane do tutejszego sądu. Jak jednak wynika z treści tego pisma, jest ono praktycznie identyczne z treścią zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. [...]. Inny jest jedynie adresat tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a nie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. oraz powołanie się w końcowej części pisma na uchwałę i postanowienie Sądu Najwyższego. Przede wszystkim jednak, z pisma tego jednoznacznie wynika, że E.P. zaskarża nie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2010 roku [...], lecz postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r. - nazywane też decyzją -Powiatowego Inspektora .Nadzoru Budowlanego w W. (pierwsze i ostatnie zdanie skargi). Ponieważ z pozostałej treści pisma - zawierającej opis stanu faktycznego i zarzuty - nie wynika aby mogło ono dotyczyć postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2010 roku, pismo to należy zakwalifikować jako skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010 roku. Mając na uwadze, że w świetle powyższych przepisów skarga taka jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.