II SA/Kr 577/16
WyrokWSA w Krakowie2016-07-01
Skład orzekający: Andrzej Irla, Mariusz Kotulski, Iwona Niżnik-Dobosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, w szczególności dokładne położenie obiektu budowlanego podlegającego rozbiórce, oraz czy właściwie zastosowały przepisy Prawa budowlanego dotyczące samowolnej budowy i nakazu rozbiórki?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy nadzoru budowlanego nienależycie ustaliły stan faktyczny sprawy. Kluczowym uchybieniem było nieprecyzyjne określenie działki, na której znajduje się samowolnie wzniesiony obiekt, co uniemożliwia wykonanie decyzji rozbiórkowej. Dodatkowo, organ odwoławczy błędnie oparł się na uchylonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.Stan faktyczny
Gmina D. zwróciła się o sprawdzenie legalności budowy amfiteatru. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) ustalił, że na działce nr [...] znajduje się podest sceniczny i wiata, zbudowane bez pozwolenia na budowę. PINB nakazał rozbiórkę, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymał tę decyzję w mocy, uznając Gminę D. i Ochotniczą Straż Pożarną (OSP) za inwestorów. Gmina D. wniosła skargę do WSA, kwestionując położenie obiektu i ustalenie jej jako inwestora części robót.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 marca 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 27 września 2013 r. Zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz Gminy D. kwotę 980 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Gminy D. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 marca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej Gminy D. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
1.
Pismem z dnia 14.09.2012 r. J.L. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej PINB) o "sprawdzenie legalności usytuowania budynku amfiteatru w miejscowości D. ."
W dniu 9.10.2012 r. w wyniku kontroli w terenie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. ustalił, że na działce nr [...] w miejscowości D. znajduje się podest sceny umieszczony na 30 słupkach. Wymiary podestu to: 10 x 10,5m., wysokość ponad przyległy teren ok. 0,8m. Podest zaopatrzony w barierkę o wysokości 1, 1 m. Na podest prowadzą dwa biegi schodowe (...) Na zewnątrz sceny znajduje się wiata oparta na 7 słupach z profili zamkniętych 160 x 160 mm.
Wymiary wiaty po zewnętrznym obrysie słupów wynoszą 10,5 x l0, 1 m. Całość konstrukcji wiaty - stalowa, pokrycie z blachy trapezowej (...) Wysokość od sceny do szczytu dachu wynosi ok. 5,75 m.
Organ nadzoru budowlanego ustalił, iż:
- na budowę podestu scenicznego oraz wiaty Gmina D. nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę;
- na podstawie Uchwały Rady Gminy D. z dnia 12 sierpnia 2010r. działki nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] zostały wydzierżawione Ochotniczej Straży Pożarnej w D.
Ponadto na podstawie oświadczenia zastępcy Wójta Gminy D. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przyjął, że "Gmina zleciła ze środków budżetu wykonanie i montaż jedynie podestu scenicznego. Wykonawca firma remontowo-budowlana [...] " P.P. wykonała montaż sceny w terminie do dnia 10 sierpnia 2010 r. i roboty te zostały odebrane przez Gminę i zapłacone (...)".
W oparciu o powyższe ustalenia, organ nadzoru budowlanego, w dniu 11 października 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie "w sprawie samowolnej budowy wiaty wraz z podestem scenicznym zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w miejscowości D. " (k. [...] ).
W toku postępowania:
- sporządzono notatkę, z której wynika, że w rejestrze pozwoleń na budowę nie odnotowano aby w latach 2005-2012 r. zostało wydane pozwolenie na budowę dla działki nr [...] w miejscowości D. ;
- pozyskano wypis i wyrys z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D. , Uchwała Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28 kwietnia 2004r. (Dz. Urz. Woj. [...] );
- zwrócono się do A.M. (autora wymienionego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy D. ) o podanie, czy plan ten przewiduje możliwość zabudowania podestem scenicznym wraz z zadaszeniem działki nr ewid. [...] w miejscowości D. (teren oznaczony symbolem: [...] ).
W piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r. A.M. wskazała, że "przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie "budynkiem" w pełnym znaczeniu, ponieważ nie będzie w pełni wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, ponadto nie będzie przeznaczone na stały pobyt ludzi, będzie posiadało lekką rozbieralną konstrukcję oraz przewiduje się dla tego zamierzenia inwestycyjnego wykorzystywanie okresowe - można przyjąć, że inwestycja pn. "podest sceniczny wraz z zadaszeniem" na działce nr ew. [...] w miejscowości D. posiada charakter budowli i jej realizacja jest możliwa na mocy ustaleń przedmiotowego planu miejscowego, pod warunkiem dostosowania rozwiązań projektowych do występujących zagrożeń powodziowych oraz zachowania strefy ekologicznej (bezpiecznej odległości) - min. 15 m od skarp brzegowych cieku wodnego-potoku [...] "
W dniu 13 lutego 2013 r., PINB w B. przeprowadził kolejną kontrolę w terenie na działce nr [...] w miejscowości D. , podczas której stwierdzono, że "odległość wiaty wraz z podestem scenicznym od skarpy brzegowej cieku wodnego -potoku [...] wynosi od ok. 23-25 m".
W dniu 14 lutego 2013 r. organ I instancji wydał postanowienie (znak: [...] ), którym na mocy art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego wstrzymał Gminie D. oraz [...] "roboty budowlane polegające na budowie wiaty wraz z podestem scenicznym bez wymaganego pozwolenia na budowę zlokalizowanej na działce ewid. nr [...] w miejscowości D. " oraz nałożył na wymienionych inwestorów robót obowiązek przedłożenia w siedzibie PINB, w terminie do dnia 30 sierpnia 2013 r., dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego.
W dniu 27 września 2013 r. PINB wydał decyzję (znak: [...] ) nakazującą Wójtowi Gminy D. – reprezentującego Gminę D. oraz Ochotniczej Straży Pożarnej w D. reprezentowanej Prezesa A.K. – dokonanie rozbiórki wiaty o wymiarach 10,5 x 10, 1 m. na działce nr [...] w miejscowości D. wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Podstawą prawną tej decyzji był art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego.
2.
Odwołanie od opisanej decyzji PINB w B. z dnia 27 września 2013 r., wniosła Gmina D.
3.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016r. nr [...] (znak: [...] ) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej MWINB), na podstawie art. 136 Kpa zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego sprawy. Uzupełnienie to miało polegać na przesłuchaniu świadków: A.M. , T.K., R.M. oraz K.K. na okoliczność: kto, kiedy i w jakim zakresie wykonał poszczególne roboty budowlane związane z budową wiaty (zadaszenia) nad podestem scenicznym na działce nr [...] w miejscowości D. na czyje zlecenie roboty były prowadzone, kto pod względem technicznym przygotował i nadzorował roboty w tym zakresie, kto organizował zakup materiałów. Nadto A. M. , i T. K. organ odwoławczy zalecił przesłuchać na okoliczność, czy budowa zadaszenia nad podestem była finansowana z dobrowolnych datków mieszkańców wsi D. , czy też przez inne podmioty, czy Gmina D. partycypowała w kosztach budowy zadaszenia, czy OSP w D. brała udział w budowie zadaszenia podestu scenicznego.
W dniu 11 lutego 2016 r. organ I instancji przesłuchał wymienionych wyżej świadków na okoliczności oznaczone przez MWINB w K .
4.
WINB w K. decyzją z dnia 9 marca 2016 r. (znak: [...] ) uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego orzekł o nakazaniu inwestorom budowy wiaty usytuowanej na działce nr [...] w miejscowości D. – Gminie D. i Ochotniczej Straży Pożarnej w D. – dokonać rozbiórki wiaty o wiaty o wymiarach 10,5x10,1 m. wraz z podestem scenicznym o wymiarach 10x10,05 m. usytuowanej na działce nr [...] w miejscowości D. , wybudowanej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy podał, że potwierdza prawidłowość poczynionych przez PINB w B. ustaleń, że inwestorem budowy tego obiektu budowlanego była Gmina D. (aktualny właściciel działki nr [...] w miejscowości D. ) oraz Ochotnicza Straż Pożarna w D. (aktualny dzierżawca w/w nieruchomości - vide: umowa dzierżawy; k. [...] akt PINB). Zauważył organ II instancji, że w skład przedmiotowego obiektu budowlanego (wiaty) wchodzi podest sceniczny oraz jego zadaszenie. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że inwestorem robót budowlanych związanych z wykonaniem w/w podestu scenicznego była Gmina D . W protokole kontroli z dnia 9 października 2012r. przedstawiciel tego inwestora (zastępca Wójta Gminy D. ) jednoznacznie wskazał, że "Gmina zleciła ze środków budżetu wykonanie i montaż jedynie podestu scenicznego. Wykonawca firma remontowo-budowlana [...] " P.P. wykonała montaż sceny w terminie do dnia 10 sierpnia 2010r. i roboty te zostały odebrane przez Gminę i zapłacone (...)" (vide: protokół kontroli k.[...] ).
Ponadto do akt sprawy dołączone zostały:
- umowa Nr [...] z dnia 27 lipca 2010r. na mocy której G.B. - Wójt Gminy D. zleca Firmie Remontowo - Budowlanej "[...] " P.P. realizację zamówienia pod nazwą: "Montaż drewnianego podestu scenicznego w miejscowości D. " oraz
- protokół z dnia 13 sierpnia 2010r. z odbioru dokonanego przez przedstawicieli Gminy D. robót budowlanych pod nazwą "Montaż drewnianego podestu scenicznego w miejscowości D. "
W ocenie organu odwoławczego, wskazane dokumenty potwierdzają trafność uznania Gminy za jednego z dwóch inwestorów budowy wiaty będącej przedmiotem postępowania.
MWINB w K. przychylił się także do stanowiska PINB w B. przyjmującego, iż drugim z inwestorów przedmiotowej wiaty była Ochotnicza Straż Pożarna w miejscowości D. Z akt sprawy wynika bowiem, że w/w podmiot czynnie uczestniczył zarówno w finansowaniu jak i realizacji robót budowlanych związanych z wykonaniem zadaszenia nad zrealizowanym wcześniej podestem scenicznym. Członkowie OSP brali udział w budowie zadaszenia tego podestu poprzez wykonywanie prac społecznych, tak jak pozostali mieszkańcy. Dochód ze sprzedaży kalendarzy strażackich został przeznaczony na zakup materiałów do budowy (oświadczenie Prezesa OSP [...] A.K. w protokole nr 2 z przesłuchania strony z dnia 11 lutego 2016r. oraz pismo A.M. , byłego sołtysa wsi D. , z dnia 29 października 2012r. k. [...] )
WINB w K. stwierdził też, iż nie budzi wątpliwości fakt, że roboty budowlane związane z realizacją przedmiotowej wiaty z podestem scenicznym na działce nr [...] w miejscowości D. wykonywane były w roku 2010 (podest) i 2011 (zadaszenie wiaty), a zatem pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane. Organ ten wskazał, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 443 z dnia 27 marca 2015 r.) do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Zwrócono uwagę, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte przed terminem określonym w art. 9 w/w ustawy, wobec czego zastosowanie znajdą przepisy Prawa budowlanego w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Organ odwoławczy za prawidłowe uznał stanowisko PINB, że przed rozpoczęciem przedmiotowych robót budowlanych inwestor zobowiązany był do uzyskania stosownego pozwolenia na budowę. Zauważył organ II instancji, że obiekt budowlany (wiata) zakwalifikować należy jako budowlę (wyrok WSA w Opolu z dnia 27 października 2009 r.; sygn. akt II SA/Op 250/09), której budowa wymagała pozwolenia na budowę, a którego nie posiadali inwestorzy w tej sprawie.
Podkreślono przy tym, że w ramach procesu legalizacji (art. 48 ust. 2 i 3 Prawa bud.) organ I instancji wezwał o przedłożenie wymaganych dokumentów (postanowienie PINB w B. z dnia 14.02.2013 r.). Wskazano, iż PINB będąc w posiadaniu opinii autora planu miejscowego dla Gminy D. o zgodności w/w inwestycji z przedmiotową uchwałą, w sentencji postanowienia słusznie pominął obowiązek przedłożenia przez inwestorów stosownego zaświadczenia w wymienionym zakresie. W zakreślonym terminie zobowiązani nie przedłożyli jednak wymaganych dokumentów. Powyższe spowodowało, że w niniejszej sprawie zaszła okoliczność określona w art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym: "W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust.3, stosuje się przepis ust. 1 tj. orzeka nakaz rozbiórki."
WINB wskazał, iż w sentencji w/w rozstrzygnięcia organ I instancji nieprawidłowo określił jej adresatów (Wójt Gminy D. reprezentujący Gminę D. oraz OSP w D. reprezentowana przez Prezesa A.K. ). W związku z powyższym, organ odwoławczy zreformował skarżoną decyzję PINB, nakładając obowiązek rozbiórki bezpośrednio na Gminę D. oraz OSP w D . Wskazał organ II instancji, że adresatem decyzji administracyjnych, w tym wszelkich nakazów i zakazów z nich wynikających może być wyłącznie osoba prawna, a nie jej organy (Gmina D. , a nie Wójt Gminy D. ), a ponadto winna to być zawsze bezpośrednio strona postępowania.
5.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną wyżej decyzję MWINB w K. z dnia 9 marca 2016 r. wniosła Gmina D. . Domagała się uchylenia tej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Strona skarżąca wskazała, że działka nr [...] na której wg organów nadzoru budowlanego znajduje się sporna wiata – jest w rzeczywistości niezabudowana. Obiekt zaś, będący przedmiotem postępowania znajduje się na działkach sąsiednich.
Nadto, strona skarżąca podała, że jedynym argumentem odnośnie ustalenia inwestora spornej wiaty było przyjęcie, że działka nr [...] w miejscowości D. jest własnością Gminy D. oraz to, że została ona wydzierżawiona Ochotniczej Straży Pożarnej w D. Ustalenie zaś właściwego położenia obiektu i numeru działki na której jest usytuowany, ma znaczenie dla oznaczenia podmiotów zobowiązanych do jego rozbiórki.
Gmina D. zakwestionowała ustalenie, iż jest inwestorem wiaty. Wskazała, że prawidłowym było tylko ustalenie, że wykonała jedynie drewniany podest sceniczny. Pozostałe zaś roboty, skutkujące uznaniem obiektu za wiatę – wykonała Ochotnicza Straż Pożarna w D. Przedmiotem tych prac było zadaszenie posadowione na słupach. Jedynym podmiotem zobowiązanym do rozbiórki obiektu jest OSP w D.
6.
W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko.
7.
Postanowieniem z dnia 21.04.2016 r. WINB w K. wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji, jako podstawę przyjmując art. 61 par. 2 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji MWINB w K. z dnia 9 marca 2016 r. oraz poprzedzającej jej decyzji PINB w B. z dnia 27 września 2013 r. Trafnie bowiem zarzucono w skardze, iż organy nadzoru budowlanego prowadzące kontrolowane postępowanie, z naruszeniem art. 7 K.p.a., nienależycie ustaliły stan faktyczny sprawy.
Zasadniczą kwestią, podlegającą dokładnemu ustaleniu przez organy nadzoru budowlanego w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, jest m.in. dokładne i precyzyjne określenie miejsca położenia obiektu, którego to postępowanie dotyczy. Chodzi tu w szczególności o niebudzące wątpliwości określenie działki, na której sporny obiekt się znajduje. Ustalenie tego elementu stanu faktycznego sprawy, winno być dokonane poprzez określenie numeru ewidencyjnego działki na której popełniono samowolę budowlaną, wraz z podaniem obrębu geodezyjnego tej nieruchomości. Doniosłość niebudzących wątpliwości ustaleń w tym zakresie wynika z konieczności zapewnienia wykonalności wydanej decyzji, na etapie (ewentualnego) postępowania egzekucyjnego. Wadliwości bowiem w poprawnym ustaleniu w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, a następnie określeniu w wydanej decyzji - konkretnej działki na której znajduje się obiekt podlegający rozbiórce, skutkuje faktyczną niemożnością zastosowania środków egzekucyjnych zmierzających do wykonania decyzji rozbiórkowej. Inaczej mówiąc, zaistnienie rozbieżności między dokonanymi w postępowaniu ustaleniami odnośnie do miejsca położenia obiektu podlegającego rozbiórce, a faktycznym jego położeniem na konkretnej działce – wyklucza dopuszczalność przymusowego wykonania nakazanego w decyzji obowiązku. Wskazanie bowiem w decyzji rozbiórkowej działki, na której w rzeczywistości nie znajduje się samowolnie wzniesiony obiekt, czyni niedopuszczalnym kierowanie postępowania egzekucyjnego do obiektu, posadowionego na innej działce.
W kontrolowanej sprawie, podstawą wszczęcia postępowania w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty wraz z podestem scenicznym znajdujących się w miejscowości D. , było skierowane do organu nadzoru budowlanego zawiadomienie z dnia 14.09.2012 r., informujące o możliwości popełnienia samowoli budowlanej "[...] " w tej miejscowości. Z akt sprawy wynika przy tym, że prowadzący postępowanie inspektorzy, w toku pierwszej kontroli spornej samowoli, przeprowadzonej w dniu 9.10.2012 r. przyjęli, iż znajduje się ona na działce nr [...] . Ustaleniu temu nie towarzyszyło zarazem jakiekolwiek badanie, czy też ocena materiałów geodezyjnych, pozwalających precyzyjnie i pewnie ustalić numer działki, na której znajdować się miał sporny obiekt. Nadto, okoliczność co do tego, iż badana w tym postępowaniu samowola budowlana znajduje się na działce nr [...] nie była weryfikowana także toku kolejnych podejmowanych w sprawie czynności. Tymczasem zauważyć należy, iż z przedłożonej przez stronę skarżącą przy skardze kierowanej do sądu administracyjnego mapy zasadniczej, obejmującej m.in. działkę nr [...] w miejscowości D. oraz jej najbliższe otoczenie wynika, że nieruchomość ta nie jest zabudowa żadnym obiektem budowlanym, zaś przedmiotowa budowla (wiata wraz z podestem scenicznym), znajdować się może na innej działce, niż wskazana została w zaskarżonej w sprawie decyzji. Oznacza to, iż okoliczność, co do faktycznego położenia tej budowli na konkretnej działce ewidencyjnej, w pewny i niebudzący wątpliwości sposób nie została ustalona przez organy prowadzące postępowanie. Przyjęły one bowiem na początku tego postępowania, niezweryfikowane w jego toku założenie, iż obiekt będący przedmiotem ocen położony jest na działce nr [...] , podczas gdy ze wskazanego wyżej dokumentu wynika, iż brak było podstaw do kategorycznych twierdzeń w tym przedmiocie. Powyższa wadliwość postępowania, świadcząca o nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, z powodów wyżej przedstawionych, stanowi samodzielną okoliczność nakazującą uchylenie wydanych w sprawie decyzji rozbiórkowych. Istotny bowiem i zarazem zasadniczy element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, nie został wiarygodnie ustalony. W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu nadzoru budowlanego będzie pewne zidentyfikowanie miejsca (numeru działki) na której znajduje się obiekt będący przedmiotem ocen i ustaleń tego organu.
Niezależnie od powyższego uchybienia wskazać należy, iż prowadząc postępowanie legalizacyjne spornej wiaty wraz z podestem, organy nadzoru budowlanego oceniały możliwość jej legalizacji w aspekcie treści obowiązującego - wg organów nadzoru - miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy D. , w części dotyczącej miejscowości D. Podstawę ustaleń w tym względzie stanowiła uchwała Rady Gminy D. z dnia 28.04.2004 r. nr [...] Dz. Urz.Woj.[...] . Rzecz jednak w tym, że wskazana uchwała nie obowiązuje od 2006 r. Została ona bowiem uchylona przez par. 60 uchwały Rady Gminy D. z dnia 31 maja 2006 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy D . W związku z powyższym podkreślić więc należy, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy D. z 2004 r. nie mógł stanowić punktu odniesienia i ocen dla możliwości prowadzenia postępowania legalizacyjnego przedmiotowego obiektu.
Na akceptację nie zasługiwał natomiast ten zarzuty skargi, który akcentował naruszenia przez orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego art. 28 K.p.a w zw. z art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, poprzez błędne określenie stron zobowiązanych do dokonania rozbiórki. Należy bowiem zwrócić uwagę, że stroną postępowania prowadzonego na podstawie art. 48 Prawa budowlanego jest zasadniczo inwestor, na którego w pierwszej kolejności winien zostać nałożony obowiązek rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Powyższe wynika z treści art. 52 Prawa budowlanego, który to przepis, w pierwszej kolejności wymienia właśnie "inwestora" jako zobowiązanego do dokonania czynności nakazanych w decyzji rozbiórkowej. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że część prac przy obiekcie będącym przedmiotem postępowania, a polegających na realizacji podestu scenicznego, zlecona została bezspornie przez Gminę D. Świadczy o tym znajdująca się w aktach umowa na realizację tego zamierzenia zawarta przez Gminę z wykonawcą Firmą Remontowo-Budowlaną "[...] " P.P . Nie ulega więc wątpliwości, iż w przedstawionym zakresie, za inwestora uznać należało Gminę D . Pozostała zaś część robót tj. zadaszenie wiaty, wykonane zostało przez członków OSP w D. ze środków pochodzących m.in. z datków lokalnej społeczności oraz sprzedaży kalendarzy strażackich. Powyższe oznacza, że trafne były wnioski orzekających organów, iż inwestorami zamierzenia budowlanego w tej sprawie była zarówno Gmina D. , jak też OSP w D . Zrealizowanie bowiem przez dwóch inwestorów obiektu budowlanego, stanowiącego funkcjonalną całość (podestu z zadaszeniem) nakazywało nałożyć, stosownie do art. 52 Prawa budowlanego, nakaz rozbiórki na oba te podmioty, skoro każdy z nich był inwestorem tego zamierzenia. Z punktu widzenia oznaczenia podmiotu zobowiązanego do dokonania rozbiórki obiektu (adresata obowiązku), bez znaczenia bowiem pozostaje okoliczność, który z podmiotów zrealizował poszczególne fragmenty (fazy) inwestycji (tj. wykonał konkretne prace przy obiekcie), skoro w następstwie wspólnych czynności powstał (nielegalnie) jeden funkcjonalny obiekt. Nie miał też znaczenia dla oceny tego aspektu sprawy fakt wydzierżawienia przez Gminę D. – Ochotniczej Straży Pożarnej w D. – działek nr: [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] (umowa dzierżawy z dnia 16.08.2010 r.). W szczególności z umowy zawartej między w.w. podmiotami, jak również z jakichkolwiek innych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby zadaszenie podestu scenicznego zrealizowane zostało przez OSP bez zgody właściciela nieruchomości (Gminy). Zauważyć przy tym należy, że dzierżawca nie może zmieniać przeznaczenia przedmiotu dzierżawy bez zgody wydzierżawiającego (art. 696 k.c.). Oznacza to, iż brak było w okolicznościach tej sprawy podstaw do odmiennego określenia adresata nakazu rozbiórki, niż uczyniły to orzekające w sprawie organy. Ustalenie natomiast, że sporna budowla znajduje się na innej działce niż [...] spowoduje konieczność wezwania do udziału w sprawie właścicieli tej innej działki.
Z uwagi na wskazane powyżej wadliwości postępowania, zaskarżone decyzje podlegały uchyleniu, o czym orzeczono w pkt I sentencji, na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a."). O kosztach orzeczono w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 p.p.s.a w zw. z art. 205 par. 2 p.p.s.a. w zw. z. par. 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło