II SA/Kr 579/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na uchwałę Rady Gminy Rzezawa z dnia 6 marca 2017 r., Nr XXVIII/172/2017 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Rzezawa postanawia: odrzucić skargę Rada Miejska w Rzezawie w dniu 6 marca 2017 r. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Rzezawy. W piśmie z 9 marca 2017 r. B. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. uchwałę. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Rzezawa wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem referendarza sądowego z 23 czerwca 2017 r. skarżąca została wezwana do przedstawienia dowodu, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że ze względu na swoją niewiedzę oraz brak reakcji ze strony urzędników w gminie nie wezwała organu przed wniesieniem skargi do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z 7 kwietnia 2017 r., o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (DZ.U. z 2017 r., poz. 935) stanowił, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. w związku z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w dacie wniesienia skargi "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach brak takiego pisma, które byłoby wezwaniem Gminy Rzezawa do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z 6 marca 2017 r., Nr XXVIII/172/2017. Skarżąca wezwana o wykazanie wyczerpania trybu zaskarżenia również takiego pisma nie przedłożyła. Tym samym należy uznać, że skarżąca nie poprzedziła swojej skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.