II SA/Kr 580/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-05-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Darmoń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o sprzeciwie wobec zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 PPSA, jeśli nie zostały spełnione przesłanki wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o sprzeciwie wobec zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego nie może zostać uwzględniony, ponieważ decyzja ta nie nakłada obowiązków ani nie przyznaje uprawnień w sposób umożliwiający jej wykonanie w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Ponadto, skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń dotyczących ryzyka prowadzonej działalności gospodarczej.
Stan faktyczny
Skarżący M.S. złożył skargę na decyzję Wojewody w K. o rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty G. o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia budowy tymczasowego węzła betoniarskiego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując grożącym mu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, w tym trudnościami w dostawie betonu i nieterminowym wykonywaniem zobowiązań. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewody [....] w K. z dnia 18 lutego 2014 r. znak: [....] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty G. z dnia 25 września 2013 r znak: [....] o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia budowy tymczasowego węzła betoniarskiego na działce ewidencyjnej [....] w B. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej na decyzję Wojewody [....] w K. z dnia 18 lutego 2014 r. znak: [....] przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty G. z dnia 25 września 2013 r znak: [....] o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia budowy tymczasowego węzła betoniarskiego na działce ewidencyjnej [....] w B. , skarżący M.S. , wskazując na wady zaskarżonej decyzji , zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na grożące skarżącemu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej - to jest trudności w dostawie betonu oraz nieterminowe wykonywanie przyszłych zaciągniętych zobowiązań i związane z tym dalsze dolegliwości w postaci odsetek za zwłokę i kar umownych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie zostały spełnione przesłanki ustawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania dotyczy aktu administracyjnego, którym Starosta G. wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego - węzła betoniarskiego. Decyzja o wniesieniu sprzeciwu ani nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. Charakter prawny takiej decyzji jest zbliżony do rozstrzygnięć odmownych, gdyż decyzja o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego oznacza, że jej adresat będzie musiał powstrzymać się od budowy obiektu objętego zgłoszeniem. Z faktu wstrzymania wykonania takiej decyzji nie można wyprowadzić uprawnienia skarżącego do realizacji objętego postępowaniem obiektu budowlanego. Uprawnienie takie dawałoby tylko korzystne dla skarżącego orzeczenie merytoryczne, którego wydanie w postępowaniu wpadkowym - zabezpieczającym nie jest możliwe. Te okoliczności sprawiają, że nie jest możliwe wstrzymanie decyzji o sprzeciwie w oparciu art. 61 § 3 p.p.s.a- jak tego domaga się skarżący. Jednocześnie zauważyć należy, że skarżący w swoim wniosku ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że w związku z wydaniem decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Z akt sprawy zaś nie wynika, że zgłoszony przez organ I instancji sprzeciw w sprawie dotyczącej budowy tymczasowego obiektu budowlanego na działce nr ewidencyjny [....] w B. w miejscu wskazanym przez inwestora - spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. Skarżący przytacza i powołuje się jedynie na normalne skutki wynikające z ryzyka prowadzonej działalności gospodarczej. Należy dodatkowo wyjaśnić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o samej skardze. Zaskarżona decyzja zostanie, bowiem poddana odrębnemu i szczegółowemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z tych względów orzeczono na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło