II SA/Kr 584/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca Sędziowie AWSA Dorota Dąbek NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2004 r sprawy ze skargi M. K. i R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 stycznia 2001 r, Nr : [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż alkoholu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2000 r , II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej M. K. zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie [...] ([...]) złotych Sygn. akt. II SA/ Kr 584/ 01 UZASADNIENIE Zezwoleniem nr [...] z dnia [...] 2000 r., znak: [...] Burmistrz udzielił Firmie Prodkcyjno-Handlowej [...] M. & R. K. z siedzibą w [...] zezwolenia na sprzedaż w sklepie [...] w [...] napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% . Zezwolenie zostało wydane na czas określony do dnia [...] 2002 r. Natomiast decyzją z dnia [...] 2000 r., znak: [...] Burmistrz [...] odmówił udzielenia takiego zezwolenia S. A. i W. A.. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] , działając z urzędu, decyzją z dnia [...] 2000 r., nr [...] , stwierdziło nieważność zezwolenia dla M. & R. K.. W uzasadnieniu SKO stwierdziło, że nieprawidłowe było rozstrzyganie dwoma decyzjami (skierowanymi do M. K. i R. K. oraz do S. A. i W. A.) jednej sprawy. Należało w jednym postępowaniu i w jednej decyzji ustalić kto z ubiegających się o zezwolenie otrzyma pozytywną decyzję. Natomiast decyzją z dnia [...] 2000 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] uchyliło decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] 2000 r., znak: [...] odmawiające zezwolenia S. A. i W. A.. Ponieważ SKO stwierdziło nieważność zezwolenia udzielonego dla M. K. i R. K., więc odpadła przesłanka odmowy zezwolenia dla S. A. i W. A.; uchylono odmowę i sprawę przekazano organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wydając zaskarżoną decyzję z dnia 22 stycznia 2001 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymało w mocy swą własną decyzję z dnia [...] 2000 r., nr [...] , w której stwierdziło nieważność zezwolenia nr [...] z dnia [...] 2000 r., znak: [...] , dla M. & R. K. prowadzących działalność gospodarczą pod firmą [...] w [...] na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18%. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 stycznia 2001 r., nr [...] została zaskarżona do Sądu przez strony M. K. i R. K., którzy domagają się uchylenia tej decyzji. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powtórzyło swą wcześniejszą argumentację i wniosło o oddalenie skargi. Zarówno strona we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] oraz w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jaki i Kolegium w decyzjach i odpowiedzi na skargę zajmują konsekwentnie to samo stanowisko. Strona twierdzi, że nie została wydana żadna decyzja, więc nieprawidłowe jest stwierdzanie nieważności nieistniejącej decyzji. Kolegium argumentuje, że zezwolenie jest decyzją choć określone terminem "zezwolenie" i dlatego do zezwolenia na sprzedaż alkoholu mają zastosowanie przepisy dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji. Strona kwestionuje dopuszczalność stwierdzenia nieważności z powołaniem się na fakt orzekania dwoma decyzjami, a nie —jedną decyzją. Połączenie dwóch spraw do jednego postępowania, jest możliwe na zasadzie art.62 K.p.a., ale nie jest ono obligatoryjne. Dlatego brak połączenia nie stanowi przesłanki nieważności. Organ twierdzi natomiast konsekwentnie, że ma do czynienia z wielopodmiotowością pojedynczej sprawy z zakresu prawa materialnego i dlatego w takiej sprawie niedopuszczalne było wydawanie dwóch oddzielnych decyzji. Z tego powodu SKO broni swego stanowiska o są nieważności pozwolenia dla M. & R. K. Strona twierdzi, że SKO orzekło o nieważności w postępowaniu odwoławczym, co jest niedopuszczalne w świetle K.p.a. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze dowodzi, że zezwolenie wydane 25 września 2000 r. stało się ostateczne, zanim stwierdzono jego nieważność w dniu 13 grudnia 2000 r., a w dniu 22 stycznia 2001 r. jedynie utrzymano w mocy stwierdzenie nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Najważniejsze w mniejszej sprawie jest pytanie czy Burmistrz wydał dwie decyzje mimo że była jedna sprawa o wielości stron (jak twierdzi Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] ), czy też — były dwie sprawy fakultatywnie łączone w jedno postępowanie ze względów czysto technicznych (czego dowodzi strona). Jedność sprawy z wieloma stronami zachodzi wówczas, gdy przedmiot jest jeden i rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach jednej strony ma swój "rewers" w postaci orzekania o obowiązkach czy prawach innej strony. Klasycznym przykładem jest rozgraniczenie nieruchomości czy rozstrzygnięcie konkursu, w którym z kilku wnioskodawców tylko jeden może być załatwiony pozytywnie. Takiej sytuacji nie mamy w niniejszej sprawie. Burmistrz załatwiał dwa oddzielne wnioski o wydanie pozwolenia. M. K. i R. K. oraz S. A. i W. A. w tym samym czasie starali się o pozwolenie i uwzględnienie jednego podania przesądzało, że drugie podanie nie mogło być już w tym czasie uwzględnione, co jednak nie daje jeszcze podstaw do mówienia o konkursie z jednej przyczyny: prawo materialne nie zawiera takiej regulacji. Przeciwnie, ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie wprowadza nierozerwalnej więzi między wnioskami dwóch przedsiębiorców i już to przesądza o tym, że są to dwie oddzielne sprawy. Gdyby prawo ustanawiało konkurs jako jedyną metodę udzielania zezwolenia na sprzedaż alkoholu, to wówczas wszyscy zainteresowani konkurowaliby ze sobą i organ miałby obowiązek uwzględniając jedno podanie nie uwzględnić innych podań. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, więc połączenie do jednego postępowania i jednej decyzji było fakultatywne (art. 162 K.p.a.). Natomiast brak takiego połączenia proceduralnego w żadnym przypadku nie uzasadniało stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż alkohol W tej sytuacji pozostałe sporne sprawy mają już drugorzędne znaczenie. Oczywiście ma rację Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] gdy twierdzi, że zezwolenie jest odmianą decyzji i wskazuje na elementy konstytutywne decyzji, niezależnie od nazwy dokumentu. Również zarzut strony, że ponownie rozpatrując sprawę (w quasi odwoławczym postępowaniu, art.127 § K.p.a.) nie było dopuszczalne stwierdzanie nieważności nie jest trafne, gdyż w zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało jedynie swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] 2000 r. stwierdzającą nieważność zezwolenia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz. 1270). O kosztach orzeczono na podstawie art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.r.2002, nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U. r.2003, nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 124, poz. 1153) w związku z art.55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.).