II SA/Kr 585/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata od postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Wojewody z dnia 14 lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: oddalić wniosek J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J.K. pełnomocnik skarżącego L.K. pismem z dnia 27 listopada 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu celem sporządzenia zażalenia na postanowienie z dnia 30 października 2015 r. o odmowie dopuszczenia jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. W odpowiedzi na wezwania referendarza sądowego przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy został uzupełniony pismami z dnia 29 lutego 2016 r., 30 marca 2016 r. oraz 4 kwietnia 2016 r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. oddalił wniosek J.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, uznając, że wnioskodawczyni nie wykazała skutecznie, iż jej sytuacja finansowa uniemożliwia poniesienia kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. J.K. złożyła sprzeciw - zażalenie od powyższego postanowienia, podkreślając, że się z nim nie zgadza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718) - dalej jako "P.p.s.a." od postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Należy przyjąć, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), że do niniejszej sprawy ma zastosowanie art. 260 w brzmieniu obowiązującym przed zmianą ustawy. Zatem wniesienie sprzeciwu przez pełnomocnika skarżącego powoduje, na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), że zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wniosek podlega oddaleniu, gdyż J.K. nie jest stroną postępowania sądowego. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w przedmiotowym postępowaniu sądowym stroną skarżącą jest L.K. , a J.K. jest jedynie pełnomocnikiem skarżącego L.K. , co wprost wynika z akt sprawy oraz złożonego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowo-administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że o przyznanie prawa pomocy może ubiegać się osoba, która jest stroną postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym. Przepis art. 12 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Stosownie natomiast do art. 32 ww. ustawy w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W art. 33 P.p.s.a. wyróżniono także dwa rodzaje uczestników postępowania – uczestnika na prawach strony tj. osobę, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego oraz innego uczestnika postępowania tj. osobę, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Poza przypadkami wyraźnie przewidzianymi w przepisach prawa uprawnienia procesowe przysługujące stronie przysługują również uczestnikom postępowania. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez L.K. działającego przez pełnomocnika w osobie J.K. . Zatem jedynie L.K. jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych i jemu przyznane może być prawo pomocy. Wyjaśnić trzeba też, że pisma procesowe w niniejszej sprawie były kierowane do J.K. tylko z tego powodu, że jest ona pełnomocnikiem L.K. . W konsekwencji należy przyjąć, że J.K nie może być w niniejszej sprawie podmiotem ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy bowiem nie jest ani stroną ani uczestnikiem postępowania, działa w imieniu skarżącego (patrz: postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 579/07, postanowienie NSA z 25.09.2008 r., sygn. akt I OZ 709/08). Na marginesie dodać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika J.K. . Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni nie wniosła zażalenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260, art. 243 § 1 w związku z art. 214 "P.p.s.a." - orzeczono jak w sentencji postanowienia.