II SA/Kr 586/02

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : AWSA Beata Cieloch AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 30 stycznia 2002 r. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] .08.2001r., (znak: [...] ) Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - powiat grodzki, działając na podstawie art. 97 § l pkt. 4 kpa zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie otworu w ścianie między pomieszczeniami mieszkania nr [...] i [...] w budynku przy ul. [...] w [...] , wykonanego bez uzyskania decyzji pozwolenia na budowę organu administracji architektoniczna - budowlanej, do czasu rozstrzygnięcia przez Sad Rejonowy [...] zagadnienia wstępnego, dotyczącego podziału fizycznego kamienicy nr [...] przy ul. [...] w [...] . Na skutek zażalenia A. H. - D. i E. D., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] , postanowieniem z dnia 30.01.2002 r. (znak: [...] ) uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie niniejszej jako bezprzedmiotowe, podnosząc w uzasadnieniu, że zaskarżone postanowienie narusza art. 97 § l ust. 4 K.p.a., bowiem zawisłość sprawy przed sądem powszechnym dotyczącej podziału fizycznego kamienicy nr [...] przy ul. [...] w [...] , nie ma charakteru zagadnienia wstępnego dla postępowania administracyjnego w sprawie otworu w ścianie między pomieszczeniami mieszkania nr [...] i [...] w budynku przy ul. [...] w [...] wykonanego bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno - budowlanej. Na organach nadzoru budowlanego ciąży obowiązek ustalenia kto dopuścił się samowoli budowlanej oraz wydanie orzeczenia którego zadaniem jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Skoro zawieszenie postępowania administracyjnego było bezprzedmiotowe orzeczono o umorzeniu postępowania w tym zakresie. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. S. i nie precyzując żądania skargi, podniósł, że jest właścicielem [...] części kamienicy przy ul. [...] w [...] . W ramach posiadanego udziału do zajmowanego mieszkania nr [...] przyłączył mieszkanie nr [...] które opuścili lokatorzy wykonując otwór drzwiowy między mieszkaniami. W Sądzie Rejonowym od 5 lat toczy się postępowanie w sprawie "rozdziału fizycznego kamienicy", co powoduje ostry konflikt między współwłaścicielami. Zdaniem skarżącego przy rozpoznawaniu sprawy nie można tylko uwzględniać aspektu budowlanego bez kompleksowego rozważenia stanu formalnoprawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo. W całości należy podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, iż sprawa w której konsekwencji ma nastąpić zniesienie współwłasności w żaden sposób nie może mieć wpływu na sprawę samowolnie wykonanego "otworu w ścianie" między pomieszczeniami mieszkania budynku będącego przedmiotem postępowania sądowego. Obligatoryjność zawieszenia postępowania w sytuacji o której mowa w art. 97 § l pkt. 4 kpa, ma miejsce wtedy gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W żaden sposób tego związku nie można dopatrzyć się między sprawą samowoli budowlanej a sprawą o zniesienie współwłasności. Kwestie podnoszone w skardze dla sprawy nie mają żadnego znaczenia, w sprawie niniejszej organy muszą ustalić, czy nastąpiła samowola budowlana i kto jej się dopuścił. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie, naruszało prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.