II SA/Kr 587/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sklepy [...] Spółka z o.o. sp. k. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 lutego 2009r., nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości p o s t a n a w i a wniosek oddalić "A" Sklepy [...] Spółka z o.o. sp. k. (zwana dalej skarżącą) wniosła w dniu 10.03.2009r. (data nadania przesyłki pocztowej) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 lutego 2009r., nr [...] - utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, którą nakazano stronie skarżącej usunąć nieprawidłowości stwierdzone w obiekcie przy ul. [...], w W. poprzez demontaż znajdujących się wewnątrz sklepu aluminiowych obrotowych bramek dla obsługi klientów oraz oznaczenie miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych na parkingu. Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wniesienie skargi na decyzję organu administracyjnego nie wywołuje bowiem skutku suspensywnego, a przesłanki do zastosowania art. 61 § 1 i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Wnioskodawcy winni precyzyjnie powołać, która z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej zachodzi w konkretnym przypadku i ją uprawdopodobnić. Pełnomocnik strony skarżącej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze ograniczył się w zasadzie do przytoczenia treści art.61 § 3 p.p.s.a. i tezy wyroku WSA w Białymstoku z 3.08.2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06. Merytoryczna część uzasadnienia wniosku ogranicza się do dwóch zdań, "iż pozostawienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (...) naraża mojego mandanta na dotkliwe stary finansowe, ponieważ zakup i montaż oraz demontaż barierek wiążą się z kosztami, a ich brak znacząco zwiększy straty Spółki spowodowane kradzieżami (barierki montowano głównie w celu zapobieżenia kradzieżom). Nadto należy podnieść, że organy nadzoru budowlanego podjęły podobne działania wobec pawilonów Spółki na terenie całego kraju, a wykonanie ostatecznych decyzji w tym zakresie narazi Spółkę na poważne straty, mogące znacząco pogorszyć jej kondycję finansową, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki." W konsekwencji, wbrew konkluzji pełnomocnika strony skarżącej, żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie, w rozpatrywanej sprawie nie została uprawdopodobniona. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest dostosowanie wejścia na salę sprzedaży do potrzeb osób niepełnosprawnych, a związane w tym prace oraz ich koszt nie spowodują wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej trudnych do odwrócenia skutków. Wewnętrzną sprawą strony skarżącej jest taka organizacja funkcjonowania i odpowiednie zabezpieczenie, aby chronić się przed kradzieżami. Nie sposób więc przyjąć, aby ewentualne szkody związane z kradzieżami w sklepie wiązane były z wykonaniem ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego. Podobnie żadnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy nie ma fakt, iż wobec podjętych działań przez organy nadzoru budowlanego na terenie całego kraju Spółka ma wykonać szereg podobnych decyzji. Sąd rozpatruje konkretną sprawę administracyjną i jej skutki dla strony skarżącej, a nie wszystkie decyzje administracyjne ją obciążające oraz jej kondycję finansową w skali kraju. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony. Dlatego też mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.