II SA/Kr 588/24
WyrokWSA w Krakowie2024-09-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Piotr Fronc, Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.), Sędzia WSA Paweł Darmoń
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, jeśli nie istnieją wystarczające dowody wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowionego postępowania?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ administracji nie miał obowiązku wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, ponieważ brak było dowodów wskazujących na prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowionego postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ostatecznym, wymagającym ścisłej wykładni i oparcia na udokumentowanych okolicznościach, a nie na domniemaniach.Stan faktyczny
Skarżący S. P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty z 30 października 2020 r. udzielającej pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej. Starosta odmówił wstrzymania, uznając, że działka skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie Starosty, argumentując brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a., w tym art. 7, 77, 80, 152 i 8, wskazując na negatywne oddziaływanie inwestycji na jego nieruchomość oraz samowolę urbanistyczną.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 18 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 5 lutego 2023 roku, znak: WI-I.7840.9.25.2022.PI w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala
Decyzją z 30 października 2020 r., nr [...], znak: [...], Starosta [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy T., obejmującego budowę sieci elektroenergetycznej oświetleniowej do 1 kV – oświetlenie boiska treningowego na działkach nr: [...] i [...] zlokalizowanych w miejscowości T.
Postanowieniem z 22 września 2022 r., znak: [...], Starosta [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 6 wznowił postępowanie w sprawie zakończonej w/w decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia 30.10.2020 r. nr [...], zaś postanowieniem z 3 listopada 2022 r., znak: [...], Starosta [...], po rozpatrzeniu wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania w/w decyzji odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji, podkreślając w uzasadnieniu, że działki wnioskodawcy nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji.
Zażalenie na w/w postanowienie wniósł wnioskodawca.
Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 5 lutego 2024 r. znak: WI-I.7840.9.25.2022.PI, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 z związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2023r., poz. 682), zwanej dalej: u.p.b.) utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu podkreślono, iż zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W sprawie brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania omawianej decyzji Starosty [...] ponieważ okoliczności sprawy nie wykazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Bliskie sąsiedztwo planowanej inwestycji nie jest przesłanką do wstrzymania jej wykonania. W aktach sprawy zalega pismo sporządzone przez G. Z., pełniącego samodzielne funkcje – uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie: sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, w którym wskazano, iż na elewację budynku znacznie oddalonego od drogi i tym samym od źródeł światła oświetlania boiska treningowego, nie będzie działać większe natężenie oświetlenia niż obliczone. Tym samym nie jest przekroczona dopuszczalna norma wynosząca 5 lx. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., decyzją z 27 sierpnia 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek S. P. z 8 czerwca 2020 r. w sprawie samowolnej budowy boiska sportowego na działce nr [...] położonej w miejscowości T. Z uwagi na zaskarżenie w/w decyzji, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 8 grudnia 2021 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z 27 sierpnia 2021 r., znak: [...].
Wnioskodawca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucił:
- naruszenie art. 7 K.p.a poprzez brak wyjaśnienia i podjęcia wszystkich okoliczności sprawy znanych organowi odwoławczemu, mających istotny wpływ na wynik postępowania, wskazanych w pismach skarżącego zarówno w zażaleniach na postanowienia jak i odwołaniach od decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę, jako podstawowej zasady praworządności i zasady prawdy obiektywnej skutkujące wydaniem zaskarżonego postanowienia. Nieprawdziwym jest stanowisko organu odwoławczego (str. 5 postanowienia), że nie zostały w toku postępowania przedstawione przez Wnioskodawcę dowody wskazujące na istnienie prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji, wręcz przeciwnie;
- naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na zaniechaniu analizy i oceny dowodów wskazanych przez skarżącego w sytuacji, kiedy to na organie ciąży obowiązek zbadania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i wnikliwy, a nie jak to miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu zakończonym skarżonym postanowieniem, w sposób wybiórczy na rzecz organu I instancji;
- w konsekwencji naruszenie art. 152 § 1 K.p.a. poprzez jego odmowę w sytuacji nie budzącej żadnych wątpliwości, że mają miejsce uzasadnione i udowodnione okoliczności stanowiące podstawę jego zastosowania, a co za tym idzie istnieją podstawy zastosowania art. 105 § 1 K.p.a.;
- naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania zakończonego skarżonym postanowieniem w taki sposób, iż skarżący utracił zaufanie do władzy publicznej.
W uzasadnieniu skargi podkreślono negatywne oddziaływanie na nieruchomość skarżącego i uciążliwości wykraczającej poza granice działki nr [...] i [...] (droga dojazdowa do posesji) w postaci hałasu w porze wieczornej za który odpowiedzialna będzie instalacja oświetleniowa (oddziaływanie pośrednie) a także olśnienia użytkowników posesji oraz kierowców i przechodniów, takie jak: olśnienie bezpośrednie, olśnienie pośrednie, olśnienie przeszkadzające to takie, które wpływa na zdolność widzenia, czasowo upośledzając ją. Wskazano także na samowolę urbanistyczną polegającą na zagospodarowaniu terenu niezgodnie z ustaleniami MPZP, a więc niezgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem w tym przypadku, fragmentu działki nr [...] zlokalizowanego w T., który znajdował się w strukturach o oznaczeniu ZL -teren leśny, dla którego Starosta [...] wydał wadliwą decyzję o pozwoleniu na budowę instalacji oświetleniowej dla boiska treningowego. Podkreślono przy tym, że przedmiotowy teren dla którego wydano decyzję o pozwoleniu na budowę boiska stanowił i nadal stanowi grunt leśny na którego zmianę przeznaczenia z terenu leśnego na nieleśny Gmina T. nie posiadała i nie posiada wymaganej prawem zgody w formie decyzji administracyjnej, nie posiadała stosownej decyzji na wycinkę drzewostanu leśnego wydawanej przez właściwe organy leśne oraz nie legitymowała się wymaganą prawem zgodą na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji leśnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi, sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a., oddala skargę.
Zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, co prowadzi do oddalenia skargi.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 152 § kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Przepis ten wyraźnie wskazuje na przesłankę prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ponadto w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji na mocy art. 152 § 1 kpa jako dotyczące ostatecznej decyzji administracyjnej, z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, powinno być wykładane i oceniane w sposób ścisły. A zatem wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 kpa powinno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych okolicznościach. Niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, mogłoby stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r. II SA/Kr 222/11). Zatem organ jest zobligowany do wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli na podstawie analizy materiału sprawy dojdzie do wstępnego przekonania, że podnoszona we wniosku o wznowienie postępowania przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 kpa, istnieje i może, w sposób prawdopodobny, skutkować uchyleniem decyzji, będącej przedmiotem wznowionego postępowania.
W kontrolowanej sprawie tymczasem decyzją z dnia z 19 marca 2024 r., znak: [...] (k. 308-311 akt adm. I inst.) Starosta [...] odmówił uchylenia decyzji z 30 października 2020 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla spornej sieci oświetleniowej, co nie tylko wskazuje na brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, ale wręcz przesądza o braku stwierdzonych przez organ podstaw do uchylenia decyzji. Nie zaszły więc przesłanki stwierdzenia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Potwierdziło to zatem stanowisko skarżonych w niniejszej sprawie organów, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż w chwili wydawania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania tej decyzji nie zachodziły okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Mając na względzie powyższe, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło