II SA/Kr 591/07

Kraków, dnia 21 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.H. na decyzję Wojewody z dnia w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. zwolnić skarżącego od wpisów sądowych, 2. w pozostałym zakresie wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oddalić. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie .......2007 r. wniósł J.H. na decyzję Wojewody ...........z (....) . w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Wnioskiem z .......2007 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Skarżący podał, że jest osobą samotną, uzyskuje miesięczny dochód brutto około [...] z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej polegającej na pośrednictwie w .......... Mieszka w domu o powierzchni 110 m2, z czego wykorzystuje 30 m2, gdyż pozostała część jest niewykończona i nie nadaje się do zamieszkania. Skarżący posiada ponad to gospodarstwo rolne o powierzchni 1,40 ha, którego jednak nie użytkuje ani nie dzierżawi, otrzymuje natomiast raz w roku dopłaty z Unii Europejskiej w kwocie 800 zł. Skarżący jest właścicielem samochodu osobowego marki ........, rok produkcji ....... r. Z uzyskiwanych przez siebie dochodów skarżący: opłaca składkę na ubezpieczenie zdrowotne oraz na ubezpieczenie społeczne w kwocie (...) , kupuje paliwo do samochodu 754,80 zł, wydaje na leki około 155 zł (w miesiącu październiku 2007 r.). Natomiast dopłatę do gospodarstwa rolnego przeznacza na opłatę podatku rolnego, ubezpieczenie budynku, opłatę za gaz i energię. Postanowieniem z 21 września 2007 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu ..... października 2007 r. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia ...... października 2007 r. Zarządzeniem z ..... listopada 2007 r. wezwano skarżącego do przedłożenia kserokopii zeznania podatkowego za rok 2006 z tytułu rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych. W wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący przedłożył PIT-..... za rok 2006 r., z którego wynika że w 2006 r. skarżący osiągał miesięczny dochód około [....] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega ponownemu rozpatrzeniu. W myśl natomiast art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym może nastąpić tylko wtedy, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż ponoszenie kosztów przez stronę jest zasadą, albowiem koszty te są rodzajem daniny publicznej. Zasadą wynikającą z art. 84 Konstytucji jest powszechność i równość danin publicznych. Zwolnienie od ich ponoszenia strony oznacza przeniesienie ciężaru na budżet państwa, a w efekcie - na współobywateli, stąd powinno stanowić wyjątek. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na poniesienie wpisów bez istotnego uszczerbku dla utrzymania. Uwzględnić przy tym należy, że wpis od skargi na decyzję z zakresu ustalenia odszkodowania wynosi (.......) zł. Wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej wynosiłby połowę wpisu od skargi. Wpis zaś od każdego zażalenia wynosi 100 zł. W zakresie więc obejmującym te wpisy należało udzielić skarżącemu pomocy Zwolnienie nie obejmuje natomiast ewentualnych opłat kancelaryjnych, np. opłaty od wydawanych kserokopii (2 zł za stronę), nadanie klauzuli prawomocności (10 zł), od wniosku o uzasadnienie wyroku (100 zł.), a uregulowanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. 221, póz. 2192). Opłaty te, zdaniem Sądu, mogą być przez skarżącego poniesione. Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia.