II SA/Kr 591/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 591/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.H. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną. Pismem z dnia [...] J.H. został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W dniu [...] skarżący listem poleconym nadał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (postanowieniem z dnia [...]., skarżący został zwolniony od wpisów sądowych, w pozostałym zakresie wniosek od kosztów sądowych został oddalony). Postanowieniem z dnia[...] r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Pismem z dnia [...]., . [...], Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. zawiadomiła, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w sprawie o sygn. II SA/Kr 591/07 został radca prawny M.C. Skarżący wniósł jednakże sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia referendarza sądowego. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] 2008 r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od wpisów sądowych, zwolnił skarżącego od opłat kancelaryjnych i ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. W dniu [...] czerwca 2008 r. radca prawny – M. C. -działający imieniem skarżącego, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U., nr 153 poz. 1270 - zwane dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Jedną z zasadniczych przesłanek uwzględnienia wniosku jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie rodzaju uchybienia bierze się pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zajęcie odmiennego stanowiska wprowadziłoby do stosunków procesowych niedopuszczalny element dowolności. Z powyższego wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Z uwagi na reprezentowanie skarżącego przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, ewentualnie innych osób, którymi się on posługuje. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu, działaniom pełnomocnika nie można w żadnej mierze przypisać zawinienia. Działający imieniem skarżącego pełnomocnik dokonał czynności uchybionej wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu, tj. wniósł skargę kasacyjną. Nie ulega też wątpliwości, że nastąpiły ujemne skutki procesowe dla skarżącego. Nim bowiem Sąd ustanowił dla niego profesjonalnego pełnomocnika upłynął już termin do wniesienia i sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna sporządzona zaś w tym terminie przez samego skarżącego, którego nie stać na opłacenia pełnomocnika z wyboru podlegałaby odrzuceniu z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego. Sąd uznał także, że pełnomocnik skarżącego dochował 7 dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Termin ten liczy się pełnomocnikowi od dnia, w którym dowiedział się on o uchybieniu terminu i mógł dokonać czynności procesowej. Jak oświadczył fachowy pełnomocnik dopiero z dniem [...] czerwca 2007 r. mógł dokonać czynności procesowej składając wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną po uprzednim dowiedzeniu się o uchybieniu terminu po zapoznaniu się z aktami sprawy i umocowaniu przez skarżącego do występowania w jego imieniu. W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mając również na uwadze zagwarantowanie dla skarżącego prawa do sądu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U., nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.