II SA/Kr 591/08

Kraków, 24 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2009 r. w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 30 stycznia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu powyższego wyroku poprzez: a) zastąpienie wyrazu "budynek przy ul. [...]" na stronie trzeciej uzasadnienia, wiersz drugi od dołu wyrazem "budynek przy [...]"; b) zastąpienie wyrazu "budynek przy ul. [...]" na stronie szóstej uzasadnienia, wiersz siódmy i dwudziesty siódmy od dołu wyrazem "budynek przy [...]"; c) zastąpienie wyrazu "budynek przy ul. [...]" na stronie siódmej uzasadnienia, wiersz trzeci, dwunasty, dwudziesty szósty i dwudziesty dziewiąty od dołu wyrazem "budynek przy [...]". Jak wynika z treści art. 156 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma dużo szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, niż błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359 i 360). Analiza akt administracyjnych jak i sądowych wskazuje, iż w uzasadnieniu wystąpiły oczywiste omyłki pisarskie. Oczywista omyłka w uzasadnieniu rozstrzygnięcia polegała na mylnym określeniu numeru budynku przy ul. [...] jako budynku przy ul. [...]. Przedmiotowa sprawa dotyczyła natomiast robót budowlanych wykonanych w budynku przy ul. [...], co wynika bezspornie z akt administracyjnych i sądowych. Mimo że p.p.s.a. nie stanowi wprost, że sprostowanie może dotyczyć również treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, taką możliwość należy dopuścić, stosując wykładnię celowościową art. 156 § 1 p.p.s.a. Pogląd ten potwierdzono m.in. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15.04.1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.