II SA/Kr 592/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. i K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 lutego 2010r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntu z produkcji rolnej postanawia: wniosek oddalić. K. S. i K. S. (zwani dalej skarżącymi) w piśmie z dnia 24.05.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2010r. nr [...] utrzymującego w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia 25 listopada 2009r., ustalającego wobec skarżących należności za wyłączenie gruntu z produkcji rolnej oraz podwyższającego tą należności o 10%. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 ppsa. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący co prawda powołują się na przepis art. 61 § 3, ale nie wskazali żadnej z przesłanek zamieszczonych w tym przepisie (czy żądają wstrzymania wykonania decyzji ze względu na prawdopodobieństwo wyrządzenia im znacznej szkody czy też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków), ani tym bardziej nie uprawdopodobnili wystąpienia tych przesłanek. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Przepis art. 61 § 3 ww. ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie nakładając wprawdzie obowiązku ich udowodnienia, jednakże uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04). W świetle powołanego wyżej przepisu prawa w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. orzeczenia. Strona skarżąca we wniosku nie uczyniła nic, aby wykazać, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Samo powołanie się przez skarżących w piśmie z dnia 24.05.2010r., iż ich zdaniem zaskarżona decyzja jest "dotknięta bardzo poważnymi wadami" nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., ani też uzasadnienia dla przesłanek wskazanych w tym przepisie przez ustawodawcę. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia