II SA/Kr 595/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji w zakresie, w jakim przedstawia stanowisko wierzyciela dotyczące zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...]; II. w pozostałej części skargę oddala. W dniu 20.07.2009 r. organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. wpłynęły 3 pisma M. B. dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez ten organ. Pierwsze (k. 19 akt administracyjnych) dotyczyło zawiadomienia: [...], w którym powołano się na tytuł wykonawczy [...], zatytułowane zostało "Skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego". W piśmie tym dłużniczka zarzuciła, że tytuł wykonawczy [...] wystawiony został bez podstawy prawnej przez Burmistrza Miasta i Gminy W., gdyż brak jest decyzji administracyjnej, mogącej stanowić podstawę do jego wystawienia. W skardze M. B. powołała się na art. 33 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Drugie pismo (k.13) dotyczące zawiadomienia nr [...] o zajęciu prawa majątkowego w sprawach objętych tytułami wykonawczymi [...], [...], [...], [...], [...], zawiera zarzuty opierające się na przepisie art.33 pkt 6 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dłużniczka podniosła w piśmie, że tytuły wykonawcze wystawione zostały bez podstawy prawnej, gdyż brak jest decyzji administracyjnej, mogącej stanowić podstawę do ich wystawienia oraz, że zostały one wystawione z naruszeniem przepisu art. 27 pkt 6 ustawy, gdyż nie powołano w nich decyzji stanowiącej o obowiązku dłużniczki przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej. Trzecie pismo dotyczyło zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego nr [...] w sprawach objętych tytułem egzekucyjnym jak w piśmie drugim. Pismem z dnia 29.07.2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. (organ egzekucyjny) zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy W. (wierzyciela) z wnioskiem o wyrażenie stanowiska w sprawie złożonych zarzutów - w trybie art.34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...], na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r. Nr 229, póz. 1954 ze zm.) uznał zarzuty zobowiązanej M. B. w zakresie prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego za nie uzasadnione. W uzasadnieniu postanowienia organ l instancji wskazał, że w dniu 9 stycznia 2006 r., na podstawie ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj.:Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz.2008 z późn.zm.) wydał decyzję , którą ustalił obowiązek uiszczania przez M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego i transport nieczystości ciekłych. Decyzja, o której mowa była przedłużana na kolejne okresy decyzjami z dnia 15 grudnia 2006 r., 7 stycznia 2008 r. i 24 grudnia 2008 r. i decyzje te są ostateczne i podlegają wykonaniu. Natomiast postępowanie administracyjne zakończone decyzją [...] z dnia 13 stycznia 2009 r. ustalającą obowiązek przyłączenia nieruchomości (części budynku nr [...]) do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej oraz termin wykonania tego obowiązku, stanowi odrębną sprawę. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła M. B.. Zarzuciła, że wydane tytuły egzekucyjne nie zostały oparte na decyzji merytorycznej w postępowaniu administracyjnym, z uwagi na fakt, iż taka decyzja administracyjna została wydana dopiero w dniu 13 stycznia 2009r. znak; [...]. Żaląca zakwestionowała również sposób wypełnienia formularza tytułu wykonawczego w pozycji 29. Podkreśliła, iż cała posesja działki "1" w S. została przyłączona do wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej w 2005r., na okoliczność czego został spisany przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w dniu 8.04.2005r. protokół. Kanalizacja sanitarna została odebrana i potwierdzona do użytkowania przez nadzór budowlany w W. bez wniesienia sprzeciwu. Prowadzenie egzekucji jest więc niedopuszczalne, skoro działka została przyłączona do kanalizacji miejskiej. Postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 18, art. 33, art. 34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że M. B. w trzech pismach z dnia 17 lipca 2009 r. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], wskazując na brak decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę prowadzenia egzekucji, brak wymagalności egzekwowanego obowiązku wobec braku ostateczności decyzji z dnia 13 stycznia 2009 r. znak [...] z uwagi na złożenie odwołania oraz niespełnienie przez tytuły wykonawcze wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym organ odwoławczy wyjaśnił, że: podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułu wykonawczego nr [...] była decyzja z dnia 9 stycznia 2006 r. znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalił: obowiązek uiszczania przez M. B. opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. nr [...] i transport nieczystości ciekłych w ilości 3 m3/miesiąc do punktu zlewnego - w kwocie 47,04 zł +VAT/miesiąc, termin uiszczania opłaty za wykonanie usługi, o której mowa w pkt 1 - na 28 dzień każdego następującego po sobie miesiąca, termin udostępnienia zbiornika bezodpływowego przedsiębiorcy posiadającemu zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych działającemu pod firmą: [...] Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o. w K. - na czwarty piątek każdego następującego po sobie miesiąca. W decyzji wskazano, że obowiązuje ona przez okres 1 roku od dnia jej wydania. Postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez M. B. od ww. decyzji. podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] była decyzja z dnia 15 grudnia 2006 r., znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając z urzędu przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2007 r. do dnia 8 stycznia 2008 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. (znak [...]). Od decyzji tej M. B. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Decyzją z dnia 31 stycznia 2007 r. znak [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 20 lutego 2007 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 15 grudnia 2006 r. Na powyższą decyzję Kolegium M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 339/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na ww. decyzję Kolegium. - podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułu wykonawczego nr [...], [...], [...] jest decyzja z dnia 7 stycznia 2008 r., znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając z urzędu przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2008 r. do dnia 8 stycznia 2009 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r., znak [...]. Od przedmiotowej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła M. B.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 30 czerwca 2008r, znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego Kolegium stwierdziło, iż niezasadny jest zarzut dotyczący braku decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę prowadzenia egzekucji administracyjnej. Egzekucja została wszczęta na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji ostatecznych, co wynika z wyżej przedstawionego stanu faktycznego. W ocenie Kolegium nie jest uzasadniony również zarzut braku wymagalności egzekwowanego obowiązku z uwagi na fakt złożenia odwołania od decyzji z dnia 13 stycznia 2009 r. znak [...]. Decyzja ta pozostaje bez związku z egzekucją prowadzoną na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie wyżej wskazanych decyzji. Jest to decyzja ustalająca wobec M. B. obowiązek przyłączenia nieruchomości (części budynku nr [...]) do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej oraz ustalająca termin wykonania tego obowiązku, a tym samym postępowanie administracyjne zakończone tą decyzją stanowi sprawę odrębną w stosunku do sprawy egzekwowania opłat za opróżnianie użytkowanego przez zobowiązaną zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Nadto tytuły wykonawcze spełniają wymogi określone w art. 27 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sprecyzowanie podstawy prawnej należy rozumieć jako podanie przepisu prawa materialnego, na podstawie którego doszło do zawarcia czynności prawnej lub wydania decyzji administracyjnej, chociaż w przypadku tej ostatniej wystarczające jest powołanie samej decyzji. Wymóg ten spełniają ww. tytuły wykonawcze. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła M. B., domagając się jego uchylenia, jak również poprzedzającego go postanowienia organu l instancji, a także stwierdzenia nieważności wszystkich tytułów wykonawczych. W uzasadnieniu skargi podniosła te same argumenty co w opisanym wyżej zażaleniu. Ponownie wskazała, że egzekucja prowadzona jest bezpodstawnie, gdyż brak jest decyzji administracyjnej mogących stanowić jej podstawę. Pozycje 29 i 30 w tytułach wykonawczych zostały źle wypełnione, w szczególności nie podano w nich decyzji znak: [...] oraz wpisano jako podstawę całą ustawę z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zarzuciła, że przed wydaniem pierwszej decyzji egzekucyjnej winna zapaść decyzja na podstawie art.5 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 13.09.1996 r. Podstawą zarzutów jest art.33 pkt 2, 6 i 10 ustawy, brak wymagalności należności objętej tytułem wykonawczym oraz brak spełnienia wymogów z art.27 ust.1 pkt 6 ustawy. Nadto wskazała, że WSA w Krakowie będzie orzekał w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [...]. Wyrok WSA w Krakowie wydany do sygn. akt III SA/Kr 339/07 został uchylony przez NSA i w wyniku ponownego rozpoznania sprawy WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1154/09 stwierdził nieważność postanowienia SKO w [...] z dnia 20 lutego 2007 r. oraz objętej nim zaskarżonej decyzji, a także uchylił decyzję l instancji z dnia 15 grudnia 2006 r. znak: [...]. Nadto wskazała, że "decyzja z dnia 7 stycznia 2008 r. znak: [...] będzie rozpoznawana przez NSA". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Organ podał, że w świetle wyroków sądów administracyjnych zarzut dotyczący braku decyzji administracyjnej stanowiącej podstawę prowadzonej egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i nr [...] jest uzasadniony. Natomiast właściwe jest prowadzenie egzekucji na podstawie tytułów: nr [...], [...], [...]. W pozostałym zakresie organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Na wstępie dalszych rozważań należy przytoczyć kilka uwag o charakterze ogólnym. Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowanie egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, póz. 1954 z późn. zm.) jest zaliczana do procesowych aktów normatywnych, niemniej zawiera zarówno przepisy postępowania (egzekucyjnego), jak i prawa materialnego (stanowiące podstawę rozstrzygnięć zapadających w tym postępowaniu). Postępowanie egzekucyjne w administracji jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym - co do zasady - można wyróżnić trzy stadia: stadium poprzedzające wszczęcie egzekucji administracyjnej, stadium stosowania egzekucji oraz stadium następujące po przeprowadzeniu egzekucji. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozróżnia postępowanie egzekucyjne oraz egzekucję administracyjną. Administracyjne postępowanie egzekucyjne obejmuje, oprócz stosowania środków egzekucyjnych, także inne czynności procesowe podejmowane przez podmioty inne niż organ egzekucyjny, np. przez wierzyciela. Egzekucja administracyjna oznacza zaś stosowanie przez powołane do tego organy egzekucyjne konkretnych środków przymusu służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych obowiązków o charakterze pieniężnym bądź niepieniężnym. Związek pomiędzy egzekucją i postępowaniem egzekucyjnym wyraża się w tym, że egzekucja odbywa się w ramach tego postępowania i nie może się odbyć inaczej niż w tym postępowaniu. Datą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest dzień doręczenia organowi egzekucyjnemu przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym (art. 61 § 3 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.). Stosownie natomiast do treści art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Postępowanie egzekucyjne wszczynane jest więc wcześniej niż sama egzekucja. Badanie dopuszczalności egzekucji oraz ocena, czy tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 § 1 i § 2 u.p.e.a., przez organ egzekucyjny następuje w pierwszym stadium postępowania egzekucyjnego - stadium poprzedzającym wszczęcie egzekucji administracyjnej. W przypadku stwierdzenia przez organ egzekucyjny, że obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji lub tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i § 2 u.p.e.a., organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji, zwracając tytuł wierzycielowi. Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Jeżeli zatem wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego, po uprzednim zbadaniu dopuszczalności egzekucji. Po otrzymaniu odpisu tytułu wykonawczego zobowiązanemu przysługuje prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarzuty są środkiem ochrony przysługującym zobowiązanemu przed niezgodnym z prawem skierowaniem i prowadzeniem z jego majątku egzekucji administracyjnej. Podstawy zarzutów zostały enumeratywnie wymienione w art. 33 ww. ustawy i mogą być to: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, 4) błąd co do osoby zobowiązanego, 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15§1, zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny, 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Zarzuty są środkiem zaskarżenia, który służy w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co w praktyce oznacza, że nie można się nim posłużyć w następnych stadiach tego postępowania. Zarzuty wnosi się bowiem w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Z kolei, zgodnie z art.34 § 1 ustawy, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Przepis art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje dwa rozstrzygnięcia mające formę postanowienia, a zmierzające do załatwienia sprawy zgłoszonych zarzutów. Jest to postanowienie w sprawie zgłoszonych na podstawie art. 33 cytowanej ustawy zarzutów (§ 4), które wydaje organ egzekucyjny oraz postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów (§ 1). Na obydwa postanowienia służy zażalenie. Postanowienie organu egzekucyjnego musi być poprzedzone ostatecznym postanowieniem wierzyciela. Analiza przepisu art. 29 § 1 ustawy egzekucyjnej, który stanowi m. in. że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym w zestawieniu z brzmieniem art. 33 § 1 i § 2 oraz art. 34 § 1 cytowanej ustawy prowadzi do wniosku, że możliwe jest oparcie zarzutu na twierdzeniu, że obowiązek nie istnieje lub nie jest wymagalny, jednakże zarzut ten wywoła zamierzony skutek wówczas, gdy fakt ten zostanie przyznany przez wierzyciela w trybie art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej. Jego postanowienie w tej materii wiąże bowiem organ egzekucyjny rozpatrujący zgłoszone zarzuty - art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2000 r., III SA 2571/99). W sytuacji więc, gdy w toku postępowania egzekucyjnego zostanie zgłoszony zarzut oparty na art. 33 § 1 lub § 2 cytowanej ustawy, to organ egzekucyjny nie jest uprawniony do samodzielnego badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ma natomiast obowiązek wystąpienia do wierzyciela o wyrażenie stanowiska co do kwestii istnienia lub wymagalności zobowiązania. Dopiero po uzyskaniu od niego takiego stanowiska w formie ostatecznego postanowienia wydaje swoje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów o treści uwarunkowanej uprzednio wyrażonym stanowiskiem wierzyciela. Zarzuty, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 9, art. 33 i 34 u.p.e.a. związane są z etapem wszczęcia postępowania egzekucyjnego i doręczenia tytułu wykonawczego, co wynika bezpośrednio z treści art. 33, precyzującego okoliczności mogące być podstawą wniesionych zarzutów a także z określenia momentu w którym zobowiązany pouczony zostaje o prawie złożenia zarzutów, co ma miejsce w dacie doręczania tytułu wykonawczego. Zarzuty oparte na powyższych podstawach, zgłaszane na późniejszych etapach postępowania, w czasie wykonywania kolejnych czynności egzekucyjnych nie mogą więc zostać merytorycznie rozpoznane a zobowiązanemu, który kwestionuje czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, przysługują uprawnienia z art. 54 u.p.e.a. Tytuł wykonawczy powinien zawierać między innymi wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku. Przez wskazanie podstawy prawnej obowiązku należy zaś rozumieć, iż chodzi tu o podanie aktu prawnego, gdy podstawą egzekucji jest przepis, z którego wprost wynikają określone obowiązki, a w przypadku, gdy egzekwowany obowiązek wynika z decyzji administracyjnej koniecznym jest w tytule wykonawczym powołanie tej decyzji. Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułu wykonawczego nr [...] była ostateczna decyzja z dnia 9 stycznia 2006 r. znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] ustalił: obowiązek uiszczania przez M. B. opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. nr [...] i transport nieczystości ciekłych w ilości 3 m3/miesiąc do punktu zlewnego - w kwocie 47,04 zł +VAT/miesiąc, termin uiszczania opłaty za wykonanie usługi, o której mowa w pkt 1 - na 28 dzień każdego następującego po sobie miesiąca. Tytuł wykonawczy został doręczony skarżącej w dniu 17.04.2007 r. Decyzja z dnia 9.01.2006 r. pozostaje w obrocie prawnym. Podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] była decyzja z dnia 15 grudnia 2006 r., znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając z urzędu przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2007 r. do dnia 8 stycznia 2008 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. Tytuły wykonawcze zostały doręczone skarżącej w dniu 13.07.2009 r. Decyzja z dnia 15 grudnia 2006 została wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 10.02.2010 r. sygn. III SA/Kr 1154/09 została ona uchylona. Podstawą wystawienia przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] tytułu wykonawczego nr [...], [...], [...] decyzja z dnia 7 stycznia 2008 r., znak [...], którą Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając z urzędu przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2008 r. do dnia 8 stycznia 2009 r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, gdyż prawomocnym wyrokiem z dnia 24.11.2008 r. sygn. II SA/Kr 863/08 skarga na decyzję SKO z dnia 30.06.2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 9 stycznia 2006 r. została oddalona. Prowadzi to wniosku, że egzekwowane tytułami wykonawczymi nr [...], [...], [...] obowiązki są wymagalne. Jedynie obowiązki egzekwowane tytułami wykonawczymi nr [...] i nr [...] nie są wymagalne z uwagi na wyeliminowane z obrotu prawnego decyzji, w oparciu o którą zostały wystawione tytuły wykonawcze. Sąd podziela ocenę organu odwoławczego, że zarzut braku wymagalności egzekwowanego obowiązku z uwagi na fakt złożenia odwołania od decyzji z dnia 13 stycznia 2009 r. znak [...] nie jest uzasadniony. Decyzja ta pozostaje bez związku z egzekucją prowadzoną na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie wyżej wskazanych decyzji. Jest to decyzja ustalająca wobec M. B. obowiązek przyłączenia nieruchomości (części budynku nr [...]) do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej oraz ustalająca termin wykonania tego obowiązku, a tym samym postępowanie administracyjne zakończone tą decyzją stanowi sprawę odrębną w stosunku do sprawy egzekwowania opłat za opróżnianie użytkowanego przez zobowiązaną zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Wreszcie, stwierdzić pozostaje, że kwestionowane przez skarżącą tytuły wykonawcze spełniają wymogi wynikające z art.27 § 1 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem tytuł wykonawczy powinien zawierać między innymi wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku. Wyjaśnić w związku z tym pozostaje, że przez wskazanie podstawy prawnej obowiązku należy rozumieć podanie aktu prawnego, gdy podstawą egzekucji jest przepis, z którego wprost wynikają określone obowiązki, a w przypadku, gdy egzekwowany obowiązek wynika z decyzji administracyjnej w powołanie w tytule wykonawczym tej decyzji. Wymieniono w nich bowiem zarówno ustawę z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jak i daty i numery decyzji, w których nałożono na skarżącą egzekwowany obowiązek. Wobec powyższego uznać należało, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu l instancji w zakresie, w jakim odnosiło się do zarzutów dotyczących tytułów wykonawczych [...] i [...] wydane zostało z naruszeniem art. 33 pkt 1 ustawy. Dlatego też, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c i art.135 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie l wyroku, a na podstawie art.151 p.p.s.a. op oddaleniu skargi w pozostałym zakresie.