II SA/Kr 599/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2008 r. sprawy ze skarg L. S., S. S. i M. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. R. kwotę 500 zł (pięćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 a także art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa Starosta Powiatowy w [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi M. G. na inwestycję polegającą na budowie stacji paliw płynnych i gazowych wraz z infrastrukturą techniczną, przebudową gazociągu na działkach nr [...], [...] i [...] w Z. oraz budowa przyłącza energetycznego z działki nr [...] przez dz. nr [...] oraz drogę krajową - dz. nr [...]. Starosta Powiatowy w [...] w uzasadnieniu podał, że wnioskowana inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego gminy, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r., ogłoszoną w (Dz. Urz. Wojew. [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r.) - zaświadczenie o przeznaczeniu terenu w planie zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] września 2003 r., a także wymogami ochrony środowiska. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane oraz wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W aktach sprawy zgromadzono oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody i gazu do przedmiotowego budynku. Projekt ten posiada wymagane opinie i uzgodnienia: 1) [...] Opinia nr [...] z dnia [...].11.2003 r. 2) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] – decyzja [...] z dnia [...].11.2003 r., 3) DZPK znak: [...] z dnia [...].10.2003 r., 4) Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad - GDDKiA- [...] z dnia [...].12.2003 r., 5) Wydział Ochrony Środowiska Rolnictwa i Leśnictwa Starostwo Powiatowe w [...] - decyzja [...] z dnia [...].09.2003 r., 6) Pozwolenie wodnoprawne decyzja [...] z dnia [...].12.2003., 7) Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zobowiązano również inwestora do odprowadzania wód opadowych do gruntu z terenu przedmiotowej stacji paliw płynnych i gazowych zgodnie pozwoleniem wodnoprawnym z dnia [...] grudnia 2003 r. Na etapie rozruchu inwestor został zobowiązany do uzyskania decyzji o zatwierdzeniu programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi. Organ I instancji podał, że podczas prowadzonego postępowania w celu wydawania pozwolenia na budowę stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z dokumentacją i wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. W dniu 30 stycznia 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji wnieśli L. S. i S. S. działający przez pełnomocnika matkę S. S. – A. K. Odwołujący podali, że w czasie prowadzonego postępowania administracyjnego uniemożliwiono im zapoznanie się z dokumentacją i aktami sprawy. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania otrzymali w dniu 16 stycznia 2004 r. a już w dniu [...] stycznia została wydana decyzja przez organ I instancji. Odwołujący podali, że planowana inwestycja sąsiaduje bezpośrednio z działką nr [...] stanowiąca ich własność. Działka ta jest położona na terenie [...] Parku Krajobrazowego i planowana inwestycja niekorzystnie będzie wpływać na środowisko. Dodatkowo odwołujący podali, że zrealizowanie inwestycji polegającej na budowie stacji paliw uniemożliwi im w przyszłości zrealizowanie planowanej budowy domu z uwagi na zanieczyszczenia, ruch samochodowy, hałas, które mają negatywny wpływ na warunki bytowe. W dniu [...] stycznia 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł również M. R., domagając się jej uchylenia. Odwołujący podał, że wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego w dniu 22 stycznia 2004 r. odebrał decyzję organu I instancji. Uniemożliwiono mu więc zgłoszenie uwag i zastrzeżeń do planowanej inwestycji. Odwołujący podał, że na terenie jego działki [...] znajduje się wiata, w której odwołujący magazynuje drewno, trociny, słomę i siano. Wiata ta znajduje się w odległości około 15 m od planowanych zbiorników stacji paliw. Zagrożenie pożarowe jest więc oczywiste. Odwołujący dodatkowo zaznaczył, że jest to czwarta z kolei próba uzyskania pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji, wcześniejsze na skutek protestów i sprzeciwów sąsiadów kończyły się umorzeniem postępowania. Odwołujący podał, że niezrozumiałym dla niego jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw w obrębie Zespołu [...] Parków Krajobrazowych i w dodatku przy funkcjonującej od lat innej stacji, która znajduje się około 120 m od planowanej. Odwołujący podniósł, że inwestor nie posiada uzgodnień co do kablowej międzymiastowej linii telefonicznej. Odwołujący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji mebli oraz gospodarstwo rolne. W dniu 13 lutego 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł również Z. J. Odwołujący podał, że z projektu budowlanego wynika, że realizowana inwestycja ma obejmować działkę nr [...], której wyłącznym właścicielem jest odwołujący, który nie wyraził zgody na wejście na jego działkę. Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i pkt. 2 w związku z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.), Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę dotyczącego działki nr [...] w Z. i orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z wyłączeniem działki nr [...] w Z. a w pozostałym zakresie - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda odnosząc się do zarzutów podniesionych przez M. R. podał, że należy uwzględnić fakt, iż projekt posiada uzgodnienie dokonane przez uprawnionego rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który odpowiada za zgodność projektu z wymogami ochrony pożarowej. Ponadto odpowiadając na zarzuty dotyczące adresu, na który organ I instancji kierował korespondencję, organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ I instancji ustala strony postępowania w oparciu o wykaz właścicieli i władających, wymienionych w aktualnym wypisie danych ewidencji gruntów i budynków, i dlatego należy domniemywać, iż wszelkie dokumenty przesyłane przez Urząd Gminy w [...] posiadały adres [...], a nie adres do korespondencji, wskazany dopiero w odwołaniu, z dnia 28 stycznia 2004 r. przez odwołującego się M. R. Odnosząc się z kolei od zarzutów podniesionych przez L. S. i S. S. organ odwoławczy podał, że należy uwzględnić zgodność planowanego przedsięwzięcia z obowiązującymi ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy oraz spełnienie warunków ochrony środowiska, co zostało poparte przedłożonym raportem oddziaływania przedmiotowej stacji paliw na środowisko. Raport potwierdza, że przyjęte rozwiązania projektowe dla ww. obiektu spełniają normy w zakresie: ochrony powietrza atmosferycznego, ochrony przed hałasem, wpływu na stan wód powierzchniowych i wód podziemnych, dlatego sugerowane obniżenie wartości sąsiednich nieruchomości nie może być podstawą uchylenia decyzji pozwolenia na budowę lecz jedynie podstawą ewentualnego postępowania przed sądem cywilnym. Wojewoda uwzględnił natomiast zarzuty podniesione w odwołaniu Z. J., właściciela działek nr [...] i [...]. Dnia 19 listopada 2003 r., inwestor złożył wniosek i oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wymienia tylko działkę nr [...], natomiast dołączony do wniosku projekt budowlany, zatwierdzony zaskarżoną decyzją, obejmował również działkę nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż decyzja wydana przez Starostę powiatu [...], po rozpatrzeniu wniosku Inwestora z dnia [...] listopada 2003 r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla M. G., na inwestycję pn. budowa stacji paliw płynnych i gazowych wraz z infrastrukturą techniczną, przebudową gazociągu, obejmuje również obszar działki nr [...]. W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, koniecznym było przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego. Złożone wyjaśnienia do dokumentacji projektowej oraz dokonane w niej korekty przez uprawnionego projektanta, wyeliminowały działkę nr [...] z zakresu inwestycji. Strony postępowania zostały zawiadomione o dokonanych zmianach w projekcie budowlanym i miały możliwość zapoznania się z aktami. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 22 kwietnia 2004 r. wnieśli L. S. i S. S. działający przez pełnomocnika A. K.- matkę S. S. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Podali, że zawarty w dokumentacji raport oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko jest niewystarczający i nie uwzględnia natężenia ruchu w porze dziennej i nocnej, stąd planowana inwestycja nie spełnia wymagań ochrony przed hałasem i powietrza atmosferycznego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu [...] maja 2004 r. wniósł M. R., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący podał, że informacje zawarte w uzasadnieniu decyzji są nieprawdziwe i niezgodne z obowiązującymi rozporządzeniami, w szczególności planowane przedsięwzięcie nie spełnia warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać stacje paliw, dołączone ekspertyzy tj. raport oddziaływania inwestycji na środowisko i uzgodnienia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych są nierzetelne. W postępowaniu naruszono zasadę czynnego udziału strony. Na działkach sąsiednich znajdują się [...] studnie, których nie ujęto w opracowaniu hydrogeologicznym raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Wojewoda w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia 31 marca 2004 r. Organ odwoławczy podał, że nie można również podzielić zarzutu skarżącego o naruszeniu zasady zapewnienia stronom postępowania czynnego w nim udziału, bowiem jak wynika z materiału dowodowego sprawy zawiadomienie o prawie zapoznania się z aktami sprawy i złożenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń wysłane zostało do skarżącego z dostatecznym wyprzedzeniem czasowym (nadane w Urzędzie pocztowym w dniu 2 stycznia 2004 r.) i w związku z nieobecnością adresata awizowane w dniu 6 stycznia 2004 r. Przyczyn otrzymania przedmiotowego zawiadomienia już po wydaniu decyzji pierwszo instancyjnej upatrywać, więc należy w działaniach skarżącego, który odebrał niniejsze pismo dopiero w dniu 22 stycznia 2004 r. Inwestorowi nie można było odmówić wydania pozwolenia na budowę, ponieważ zostały spełnione wymagania z art. 32 ust. 4 i 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skargi L. S. i S. S. oraz M. R. są uzasadnione. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, uznał że decyzja ta narusza prawo. Organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania art. 7-8 kpa, art. 10 k.p.a., art. 77 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a., a to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organ administracji przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę musi sprawdzić zgodnie z art. 35 ustawy Prawo budowlane : 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Natomiast co powinien zawierać projekt budowlany reguluje to przepis art. 34 ust.3 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem projekt budowlany powinien zawierać : 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; 3) stosownie do potrzeb: a) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych . Jeżeli projekt budowlany nie spełnia wyżej wymienionych warunków to właściwy organ w razie stwierdzenia naruszeń, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę – a wynika to z przepisu art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne dotyczy budowy i przebudowy stacji paliw płynnych i gazowych a więc jest zamierzeniem, które musi spełniać również warunki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. z 2000 r. nr 98 poz. 1067). Z § 102 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 cyt. rozporządzenia wynika, że odległość odmierzacza paliw, studzienki spustowej, rury pomiarowej i przewodu oddechowego stałej stacji paliw powinna wynosić co najmniej: 10 m - od obiektów budowlanych o konstrukcji niepalnej, 20 m - od innych obiektów budowlanych i lasu. Zgodnie natomiast z § 133 ust. 1 pkt 4 w/w rozporządzenia magazyny butli z gazem płynnym o masie do 1.350 kg, stanowiska tankowania pojazdów samochodowych oraz zbiorniki gazu płynnego powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 20 m - od innych obiektów budowlanych nie będących mieszkalnymi. Przepisy te wskazują, że spełnienie wymogów odległościowych ze względu na ochronę przeciwpożarową budynków podlega badaniu w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę przez organy, a spełnienie tych warunków technicznych warunkuje udzielenie takiego pozwolenia lub odmowę jego wydania. Sąd dokonując z urzędu oceny zebranego materiału ustalił, że z mapy sytuacyjno-wysokościowej (k. 79 akta adm. I instancji - załącznik do Raportu Oddziaływania Przedsięwzięcia na Środowisko – tom III) wynika, że odległość między zbiornikami gazu, a najbliższym obiektem budowlanym znajdującym się na działce nr [...] należącej do skarżącego M. R. (wiata w której skarżący magazynuje odpady z zakładu [...]: drewno, trociny oraz płody rolne: słoma, siano) wynosi prawdopodobnie około 12,60 m. W pobliżu zbiorników z gazem znajduje się dystrybutor gazu. Z ustępu 2 § 102 w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. wynika, że odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, mogą być zmniejszone o połowę w przypadku: 1)zastosowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego zgodnej z wymaganiami określonymi w § 75 ust. 3, 2)gdy masa składowanego gazu nie przekracza 440 kg i butle są składowane w kontenerach o konstrukcji ażurowej, 3)zbiorników podziemnych. Jednakże z akt administracyjnych i mapy sytuacyjno-wysokościowej wynika, że nie przewidziano ściany przeciwpożarowej od strony działki nr [...] – M. R. Ściana taka znajduje się jedynie od strony działki nr [...]. Ponadto inwestor pismem z dnia 27 listopada 2003 r. został wezwany do usunięcia braków wniosku w zakresie spójności pomiędzy planem zagospodarowania a uzgodnieniem ZUDP w zakresie zastosowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego (k. 26 akt adm. I instancji). Z akt administracyjnych I instancji nie wynika, aby braki te zostały usunięte. Organy w ogóle się nie odniosły się do faktu nie usunięcia tych braków wniosku przez inwestora. Organy obu instancji w uzasadnieniach swoich decyzji podały też, że projekt budowlany posiada stosowną opinię sporządzoną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i w ocenie organów skoro rzeczoznawca stwierdził, że został spełniony warunek zabezpieczenia przeciwpożarowego, to tym samym brak jest podstaw do zarzucenia takiej opinii braku wiarygodności. Takie stanowisko organów jest nieuzasadnione, ponieważ organy po pierwsze, nie wskazały w uzasadnieniach swoich decyzji kiedy została sporządzona ta opinia i przez którego rzeczoznawcę, a po drugie w aktach administracyjnych brak jest w ogóle jakiejkolwiek opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Poza tym należy podkreślić, że nawet gdyby opinia taka została sporządzona przez rzeczoznawcę, to powinna ona podlegać ocenie, w trybie art. 80 k.p.a., tak jak każdy inny dowód przeprowadzony w sprawie, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Uznanie bezkrytycznie przez organ administracji rzetelności takiej opinii skoro została ona wydana przez rzeczoznawcę jest sprzeczne z obowiązkiem dokonywania swobodnej oceny dowodów i ich zgodności z przepisami prawa. W ocenie Sądu organy w sposób nieprawidłowy dokonały ustaleń, że planowana inwestycja spełnia wymagania zabezpieczenia przeciwpożarowego, skoro w aktach nie ma takiej opinii. W związku z tym zarzut skarżącego M. R., jako właściciela działki sąsiedniej z przedmiotową inwestycją, w zakresie niespełnienia wymagań przeciwpożarowych jawi się jako uzasadniony. Organy obu instancji ustaliły też, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gm. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się kserokopia zaświadczenia z dnia [...].09.2003r. wydanego z up. Wójta Gm. (k.18 akt adm.). Z zaświadczenia tego wynika m.in., że dz. nr [...] w Z. ujęta jest w planie zagospodarowania przestrzennego gminy Z. na terenach usług komercyjnych (symbol planu "[...]") oraz wskazano też jakiej działalności zakazuje się na terenach objętych planem. Nadto znajduje się też wypis z obowiązującego planu wraz z fragmentem mapy, ale jest również w formie kserokopii nie potwierdzonej za zgodność z oryginałem (k. 79 akt adm. I instancji załącznik do Raportu Oddziaływania Przedsięwzięcia na Środowisko – tom III). W związku z tym obie te kserokopie nie mogą mieć waloru dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a., gdyż są one tylko kserokopiami jakichś pism, nie wiadomo od kogo pochodzących, bez potwierdzenia ich za zgodność z oryginałami przez uprawnioną osobę i opatrzenia tych pism stosownymi pieczęciami. Skoro organy powołują się na te pisma, to powinny one stanowić dokument w rozumieniu przepisów kpa. Organy obu instancji naruszyły też przepisy art. 7 k.p.a., który stanowi podstawową zasadę ustalenia prawdy obiektywnej przez organy administracji oraz art. 8 k.p.a. stanowiący zasadę zaufania obywateli do organów Państwa. Stosownie do tych przepisów w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy obowiązane są też prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Z akt administracyjnych natomiast wynika, że organ I instancji wystosował do skarżących L. S. i S. S. oraz M. R. zawiadomienie z dnia [...].12.2003r. ( k.40 akt adm.), w którym poinformował strony że mają one możliwość zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie oraz zgłoszenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń, w terminie do 7 dni od daty ich otrzymania. Organy nie zachowały tego 7-mio dniowego terminu, naruszając tym samym cytowane wyżej przepisy ustawy k.p.a. oraz art. 10 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy skarżący L. i S. S. otrzymali powyższe zawiadomienie z dnia [...].12.2003r. w dniu [...].01.2004r. ( k. 43 akt adm.), a organ I instancji wydał decyzję już w dniu [...].01.2004r., a więc bez zachowania zakreślonego im wcześniej terminu. Skarżący decyzję z dnia [...].01.2004 r. otrzymali w dniu 21.01.2004r. Z kolei skarżący M. R. zawiadomienie z dnia [...].01.2004r. otrzymał wraz z decyzją wydaną [...].01.2004r. - w dniu 22.01.2004r. ( k. 49 i k. 65 akt adm.), a więc organ I instancji również uniemożliwił mu zgłoszenie uwag do zebranego materiału dowodowego w sprawie. Organ odwoławczy wprawdzie twierdzi, że skarżący M. R. z własnej winy nie odebrał terminowo przesyłki organu, a tym samym zawiadomienie z dnia [...].12.2003r. było dla niego prawidłowo doręczone, gdyż organ I instancji ustala strony postępowania w oparciu o wykaz właścicieli i władających, wymienionych w aktualnym wypisie danych ewidencji gruntów i budynków oraz, że przedmiotowe zawiadomienie zostało wysłane z dostatecznym wyprzedzeniem czasowym. Powyższe twierdzenia i ustalenia organu odwoławczego w ocenie Sądu są bezpodstawne. Sąd ustalił bowiem, że organ I instancji z naruszeniem przepisów kpa o doręczeniach, wydał decyzję dnia [...].01.2004r. nie czekając na odbiór przesyłki awizowanej przez M. R. Przepis art. 44 kpa wyraźnie wprowadza obowiązek dwukrotnego awizowania pism kierowanych do stron w razie ich nieobecności w miejscu zamieszkania. Zgodnie z art. 44 § 2 - §4 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Organ I instancji nie powinien wydawać decyzji wcześniej aniżeli po upływie 7 dni od daty prawidłowo doręczonego stronom zawiadomienia w sposób określony przepisami kpa o doręczeniach, w tym z zachowaniem wymogu awizowania przesyłki w razie nie zastania adresata lub ewentualnego uznania za skutecznie doręczone pismo przez tzw. doręczenie zastępcze. W związku z powyższym organ I instancji, skoro uniemożliwił skarżącym zapoznanie się ze zebranym materiałem i złożeniem przez nich ewentualnych uwag czy też zastrzeżeń, to tym samym naruszył też przepis art. 10 k.p.a. Przepis ten obliguje organ do zapewnienia stronom czynnego udziału w całym postępowaniu administracyjnym. Z kolei brak zapewnienia stronom czynnego udziału w całym postępowaniu stanowi podstawę do wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. A zatem zarzuty stron, że organ I instancji uniemożliwił im zapoznania się z całym materiałem dowodowym i złożenie ewentualnych wniosków są zasadne, gdyż narusza to cyt. wyżej przepisy art. 7-8 k.p.a. oraz art. 10 k.p.a.. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, omówione wyżej wszystkie uchybienia organów są na tyle istotne, że musiały one skutkować uchyleniem decyzji organów obu instancji. Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien zebrać i ustalić cały materiał dowodowy w oparciu o naprowadzone wyżej okoliczności sprawy, sprawdzić czy inwestor złożył kompletny wniosek w przedmiotowej sprawie i czy projekt budowlany spełnia wszystkie wymagania o których mowa w art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r.- Prawo budowlane . Na obecnym etapie postępowania nie jest możliwe ustosunkowanie się Sądu do dalszych zarzutów podniesionych w skargach, gdyż taka kontrola Sądu następuje dopiero po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym przez organy administracji publicznej obu instancji. W ocenie Sądu organy nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sprawie, a tym samym naruszyły przepisy postępowania art. 7- 8 k.p.a., art. 10 k.p.a , art.77 k.p.a. oraz art.107 § 3 k.p.a., a to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, skoro materiał dowodowy wymaga uzupełnienia, a zatem organy naruszyły przepis art.107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.