II SA/Kr 599/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. , W.M. , T.M. , J.M. i A.A. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 23 maja 1991 r. sygn. akt SA/Kr 238/91 postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W dniu 16 kwietnia 2012 r. A.M. , W.M. , T.M. J.M. i A.A. , , reprezentowani przez pełnomocnika adwokata M.K. , złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 23 maja 1991 r. sygn. akt SA/Kr 238/91, którym to wyrokiem oddalono skargę w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze jako przesłankę wznowienia podano art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Podniesiono, że w postępowaniu o sygn. akt SA/Kr 238/91 spadkobiercy A.M. będącego współwłaścicielem ½ udziału we własności nieruchomości przy ul. [...] w K. , której dotyczyło powyższe postępowanie, nie brali udziału w sprawie bez swej winy. Wskazano bowiem, że do 1952 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność L.H.M. , który w dniu 15 lipca 1952 r. zbył ½ udziału własności nieruchomości na rzecz W.S. , a pozostała cześć darował bratu A.M. (umowa darowizny rep. [...]. Powyższa umowa nie została ujawniona w księdze wieczystej, stąd w postępowaniach dotyczących przedmiotowej nieruchomości nie uczestniczyli następcy prawni zmarłego w 1971 r. A.M. : A.A. A.M. W.M. T.M. i J.M. , . Wskazano, że A.M. , W.M. i J. M. otrzymali na początku lutego 2012 r. list od adwokata M.J. , pełnomocnika M.M. , z którego dowiedzieli się o postępowaniach administracyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości. W skardze złożono wniosek o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowań spadkowych po A.M. i W.M. , gdyż wykazanie legitymacji skargowej będzie możliwe dopiero po zakończeniu tych postępowań, ale nie jest możliwe przed upływem terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd bada czy skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna tj. czy spełnia wymogi postawione jej w art. 279 i 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", a to zgodnie z art. 280 P.p.s.a. Powołany artykuł 280 P.p.s.a. określa zakres badania skargi o wznowienie postępowania, jakie przeprowadza sąd na posiedzeniu niejawnym. Obejmuje ono sprawdzenie warunków skargi, które nie są przedmiotem badania przewodniczącego. Dotyczą one kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi i oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia. Przy czym badanie, o którym mowa w art. 280 P.p.s.a., nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze i dlatego badanie to następuje na posiedzeniu niejawnym. Skarga została złożona w terminie i jest oparta na ustawowej przesłance wznowienia. Jednakże nie wykazano żadnym dokumentem, że skarżący są spadkobiercami A.M. , zatem na tym etapie nie wiadomo czy służy im legitymacja do wystąpienia ze skargą o wznowienie postępowania. Niewskazanie bowiem legitymacji skargowej i brak tejże legitymacji po stronie skarżących (składających wniosek o wznowienie postępowania) musi prowadzić do oddalenia skargi bez badania merytorycznego sprawy. Jednakże w sytuacji opisanej ww. skargą złożoną w tej sprawie, celowym jest w pierwszej kolejności zawieszenie postępowania sądowego do czasu uzyskania przez skarżących prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po A.M. i W.M. . Oddalenie skargi z powodu niewskazania przez skarżących interesu prawnego byłoby co prawda zgodne z przepisami prawa, ale w takim przypadku skarżący nie dochowaliby terminu do żądania wznowienia postępowania, tak jak to słusznie podniósł pełnomocnik skarżących. Mając na uwadze konstytucyjne prawo do sądu uregulowane w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, w każdej sprawie należy dokonywać takiej wykładni przepisów prawa, aby to prawo było zachowane. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w której poprzez zawieszenie postępowania skarżący mogą potwierdzić swoje uprawnienia niezbędne do właściwego prowadzenia postępowania w zawieszonej sprawie. Jeżeli zaś strony nie będą w stanie wykazać swojej legitymacji po zakończeniu postępowań spadkowych w sprawie, Sąd podejmie postępowanie i wyda odpowiednie orzeczenie, a jeżeli te okoliczności wykażą, to postępowaniu zostanie nadany dalszy bieg. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowań spadkowych po poprzednikach prawnym skarżących. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny należy szeroko interpretować zawarte w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności. Jednocześnie skarżący jak i przede wszystkim ich pełnomocnik powinien dołożyć należytej staranności w zakresie powiadomienia tut. Sądu o zakończeniu prawomocnymi orzeczeniami postępowań spadkowych, celem możliwie szybkiego podjęcia w tej sprawie zawieszonego postępowania. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.