II SA/Kr 599/19
WyrokWSA w Krakowie2019-09-13
Skład orzekający: Magda Froncisz, Jacek Bursa, Krystyna Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o przedłużeniu okresu zobowiązania do uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego może zostać utrzymana w mocy, jeśli po jej wydaniu stwierdzono wygaśnięcie pierwotnej decyzji, która stanowiła podstawę przedłużenia?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że kontroluje zgodność z prawem decyzji organu II instancji na dzień jej wydania. Okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tej decyzji, w tym stwierdzenie wygaśnięcia pierwotnej decyzji, nie mogą stanowić podstawy do eliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji sądu, która została wydana zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jej wydania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji przedłużającej na kolejny rok obowiązek uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego, wynikający z decyzji z 2006 r. Właścicielka nieruchomości nie przedstawiła wymaganej umowy na wywóz nieczystości. Po wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, skarżąca przedstawiła decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia pierwotnej decyzji z 2006 r. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów proceduralnych, brak udziału w postępowaniu oraz samowolną budowę przyłącza kanalizacyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant : starszy referent sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 kwietnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie przedłużenia okresu zobowiązania do uiszczania opłat skargę oddala.
Decyzją z dnia 4 stycznia 2019 r., [...] Burmistrz Miasta i Gminy N. przedłużył na okres od dnia 9 stycznia 2019 r. do dnia 8 stycznia 2020 roku decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r, znak: [...]
W uzasadnieniu wskazano, iż decyzją Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r. nr [...] Pani M. B. została zobowiązana do uiszczenia w terminie do dnia 28 każdego następującego po sobie miesiąca opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w S. Nr [...] i transport nieczystości ciekłych do punktu zlewnego. Powyższą decyzją Pani M. B. została zobowiązana także do udostępniania w czwarty piątek każdego następującego po sobie miesiąca zbiornika bezodpływowego przedsiębiorcy posiadającemu zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Decyzja z dnia 9 stycznia 2006 r. uległa przedłużeniu w drodze decyzji wydawanych z urzędu na kolejne okresy m.in. decyzją [...] z dnia 18 stycznia 2018 r. od dnia 9 stycznia 2018 r. do dnia 8 stycznia 2019 r. Z uwagi na fakt, iż Pani M. B. nie przedstawiła na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji orzeczono jak w sentencji.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. B., zarzucając naruszenie:
-art. 10 § 1, art. 61 k.p.a, przez brak wszczęcia postępowania administracyjnego oraz zapewnienia stronie udziału w postępowaniu,
- art. 1, art. 104, art. 6, art. 7, art. 8, art.9 , art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a.
- art. 28 k.p.a. przez wydanie decyzji, która nie jest skierowana do wszystkich stron wspólnej własności nr [...] w S.
-art. 107 k.p.a., wobec powyższego odwołująca się żąda szczegółowego wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa oraz wyjaśnienia stanu faktycznego z udziałem stron,
- art. 128 k.p.a. przez wniesienie odwołania od decyzji, która nie była rozpoznawana przez organ I instancji i w której strony nie brały udziału, co ma bezpośredni, niekorzystny wpływ na wydana decyzję z naruszeniem prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 1 kwietnia 2019r. znak: [...], na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j.: Dz.U. z 2018 r. póz. 1454) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu podano, iż decyzją organu I instancji z dnia 9 stycznia 2006 r. ustalającą obowiązek uiszczania przez M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, była już przedmiotem rozpatrzenia przez kolejne składy orzekające Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie wobec złożenia skarg przez M. B. sprawa stała się przedmiotem rozpoznania przez WSA w Krakowie i NSA. Powyższa decyzja jest obecnie decyzją ostateczną i wykonalną. W wyniku rozpatrzenia wniosku M. B. o wznowienie postępowania w powyższej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy N. z dnia 9 października 2013r., nr [...] odmówił po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji z dnia 9 stycznia 2006r, nr [...] ustalającej obowiązek uiszczania przez M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w S. —oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], dla której księgę wieczystą Kw nr [...] prowadzi Sąd Rejonowy w W. zamiejscowy VII Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w N., zabudowanej budynkiem mieszkalnym oznaczonym numerem porządkowym [...] - i transport tych nieczystości do punktu zlewnego, wysokości opłat, terminie ich uiszczania oraz sposobie i terminie udostępniania zbiornika bezodpływowego w celu jego opróżniania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 grudnia 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż przesłanki wznowienia nie zostały spełnione, a więc brak było podstaw do uchylenia decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. ustalającej obowiązek uiszczania przez P. M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe usytuowanego na nieruchomości gruntowej położonej w S. , zabudowanej budynkiem mieszkalnym oznaczonym numerem porządkowym [...] - i transport tych nieczystości do punktu zlewnego, wysokość opłat, termin ich uiszczania oraz sposób i terminy udostępniania zbiornika bezodpływowego w celu jego opróżnienia jak tego żądała Strona.
Powyższa decyzja była następnie przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w wyroku z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 182/18 oddalił skargę M. B.. Sprawa zakończona decyzją organu I instancji z dnia 9 stycznia 2006 r. jest obecnie decyzją ostateczną i wykonalną. Wobec powyższego prawidłowo organ I instancji orzekł zaskarżoną decyzją z dnia 4 stycznia 2019 r., nr [...] o przedłużeniu na okres od dnia 9 stycznia 2019 r. do dnia 8 stycznia 20120 roku decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r, znak: [...] Zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j.: Dz.U. z 2018 r. póz. 1454) decyzja, o której mowa w ust. 7, ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji. W wyroku z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 816/17, Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Krakowie (LEX nr 2429184) stwierdził, iż "przepis art. 6 ust. 10 u.c.p.g. nakłada na organy administracji publicznej bezwzględny obowiązek wydania z urzędu decyzji o przedłużeniu dotychczasowej decyzji na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji".
Z decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r., Nr [...] wynikało, że M. B. eksploatuje zbiornik bezodpływowy usytuowany na nieruchomości położonej w S. , której jest współwłaścicielką. Ponadto nie zawarła stosownej umowy o opróżnianie zbiornika bezodpływowego z przedsiębiorcą posiadającym zezwolenie na tego rodzaju działalność. Powyższy stan faktyczny istniał zarówno w dacie wydania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 9 stycznia 2006 r., jak i następnych decyzji oraz istnieje w chwili obecnej. Ponieważ stan faktyczny i prawny nie uległ zmianie, organ I instancji zobowiązany był zgodnie z art. 6 ust. 10 ww. ustawy, do przedłużenia z urzędu decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. na kolejny okres od dnia 9 stycznia 2019 r. do dnia 8 stycznia 2020 r.
Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu argumentów dotyczących braku wszczęcia postępowania i nie zapewnienia udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji. Kolegium wskazało, iż rzeczywiście organ nie wszczął postępowania i nie zapewnił stronie udziału w postępowaniu, jednak stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie od roku 2006. Niewątpliwie stanowi to naruszenie przepisu art. 10 k.p.a., ale naruszenie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Strona była i jest zorientowana w sprawie, składała odwołania, a potem skargi do sądu na wcześniej, corocznie wydawane decyzje o przedłużeniu decyzji z 2006 r. i każdorazowo powiela te same zarzuty. Nie było też potrzeby badania akt sprawy administracyjnej zakończonej decyzją z dnia 9 stycznia 2006 r. , które obecnie znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Natomiast w dniu 25 marca 2019 r. Pani M. B. zapoznała się z aktami sprawy w Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
Jedynym elementem stanu faktycznego, który mógł się zmienić, byłoby zawarcie przez M. B. stosownej umowy na wywóz nieczystości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 5 października 2011 r. sygn. II SA/Kr 894/11 stwierdził: "organy pozostają związane decyzją, którą ustalono obowiązek ponoszenia opłat i z tego powodu w postępowaniu o przedłużenie decyzji "podstawowej" nie mogą ponownie badać przesłanek, dla których została ona wydana. Postępowanie o przedłużenie decyzji nie toczy się w granicach sprawy o nałożenie obowiązku, lecz w granicach sprawy nowej, statuowanej przepisem art. 6 ust. 10 ustawy z 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach".
Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest jedynie ustalenie, że odwołująca korzysta z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe i nie zawarła stosownej umowy na opróżnianie tego zbiornika. Zatem tylko okazanie przez M. B. odpowiedniej umowy, potwierdzającej korzystanie z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego pozwolenie w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, spowodowałoby, że organ I instancji nie wydawałby decyzji przedłużającej na kolejny okres l roku ustalonych obowiązków. Ponieważ M. B. nie przedłożyła ww. umowy, Burmistrz Miasta i Gminy zobowiązany był wydać decyzję przedłużającą na okres od dnia 9 stycznia 2019 r. do dnia 8 stycznia 2020 r. obowiązywanie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 9 stycznia 2006 r. nr [...]
Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożyła M. B. wskazując, iż w 2005r. Burmistrz Miasta i Gminy N. jako inwestor budowy wybudował dla S. miejską sieć kanalizacyjną, w tym na działce [...], skarżąca M. B. nie brała udziału jako strona. Burmistrz dopuścił się naruszenia prawa dokonując samowolnej budowy przyłącza o dł.3m. wraz z dwoma studniami kanalizacyjnymi obok istniejącego szamba. Skarżąca niejednokrotnie podnosiła do organów oraz sądu, że dokumenty warunki techniczne wydane są dla całej wspólnej nieruchomości, protokół odbioru technicznego także wskazuje na podłączenie całej wspólnej nieruchomości nr. [...] do sieci kanalizacyjnej, Umowa nr. [...], na odbiór ścieków dotyczy całej wspólnej nieruchomości nr. [...], wydane są z rażącym naruszeniem prawa współwłasności dla jednego współwłaściciela T.S. nie odzwierciedlają stanu faktycznego na wspólnej nieruchomości nr. [...], powyższe miało bezpośredni niekorzystny wpływ na wynik spraw wydawanych decyzji przez burmistrza dla jednego współwłaściciela M.B. , bez wszczętych postępowań i bez udziału strony skarżącej -te naruszenia tuszował organ II instancji oraz sąd administracyjny w Krakowie. W powyższej kwestii podłączenia części nieruchomości nr. [...] do sieci kanalizacyjnej w dniu 02.04.2019r. (która nie została podłączona do sieci przez T. S. zgodnie z wydanymi dla niej w/w warunkami wobec całej wspólnej nieruchomości nr. [...] doprowadziło do umyślnego działania Burmistrza na szkodę skarżącej, wydawanych decyzji z rażącym naruszeniem prawa na ponoszenie opłat czyszczenia szamba przez skarżącą-, które w świetle prawa po wybudowaniu sieci kanalizacyjnej winno być zlikwidowane w kwietniu 2005r. po spisaniu protokołu odbioru, nadto skarżąca wniosła wniosek do burmistrza o wydanie protokołu podłączenia z dnia 02.04.2019r. ale go jeszcze nie otrzymała.
Ponadto w piśmie z dnia 26.08.19r. (data wpływu 2.09.19r.) skarżąca powołała się na okoliczność podłączenia w dniu 2.04.19r. części nieruchomości nr [...] w S. do sieci kanalizacyjnej, a na rozprawie przedstawiła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 19 kwietnia 2019r, znak: [...] o stwierdzeniu wygaśnięcia z dniem 2 kwietnia 2019 roku, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa i art. 162 § 3 kpa, decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r, znak: [...]
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie, powtarzając w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, który stanowi, że decyzja, o której mowa w ust. 7, ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.
Skoro w przedmiotowym wypadku skarżąca umowy takiej nie przedłożyła, do chwili wydania decyzji przez organ II instancji nie zaszły żadne inne okoliczności faktyczne i prawne, mogące mieć wpływ na wynik sprawy, a decyzja Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r. nr [...], zobowiązująca skarżącą do uiszczenia opłat za opróżnienie zbiornika bezodpływowego była ostateczna i pozostawała w obrocie prawnym, organ był zobligowany z mocy prawa do jej bezwzględnego przedłużenia zgodnie z w/w przepisem. W kontrolowanym postępowaniu doszło jedynie do naruszenia art. 10 kpa, które to naruszenie z przyczyn wskazanych obszernie w uzasadnieniu decyzji organu II instancji (str. 6 decyzji), w istniejącym stanie faktycznym, nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy.
Co się natomiast tyczy okoliczności przytoczonych przez skarżącą w piśmie z dnia 26.08.19r. (data wpływu 2.09.19r.), a w szczególności przedstawienia na rozprawie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 19 kwietnia 2019r, znak: [...] o stwierdzeniu wygaśnięcia z dniem 2 kwietnia 2019 roku, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa i art. 162 § 3 kpa, decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r, znak: [...], to po ich dodatkowym zweryfikowaniu (m.in. ostateczności przedstawionej na rozprawie decyzji), mogą one mieć wpływ na byt prawny zaskarżonej decyzji.
Podkreślić jednak należy, że okoliczności te nastąpiły już po dacie wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji. Jak natomiast na wstępie wskazano, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, sąd administracyjny kontroluje zgodność z prawem postępowania administracyjnego, w wyniku którego wydana została zaskarżona decyzja. Uwzględnia zatem obowiązujące przepisy i stan faktyczny istniejący, na dzień wydania decyzji organu II instancji. Z chwilą jej wydania, decyzja taka posiada walor ostateczności i może być wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie postępowań nadzwyczajnych uregulowanych kpa, tak zresztą jak decyzja z dnia 9 stycznia 2006r, znak: [...] Brak jest natomiast podstaw prawnych, aby z powodu okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji przez organ II instancji, sąd administracyjny eliminował z obrotu prawnego ostateczną decyzję, która wydana została zgodnie z prawem.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło