II SA/Kr 60/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. i M.J. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 listopada 2014 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżących – J.J. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Natomiast zarządzeniem z 16 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł. Pisma zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone J.J. w dniu 26 stycznia 2015 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenia sądu nie zostały wykonane. Mając na uwadze prezentowane w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym uznanie, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika strony zobowiązuje sąd do bezpośredniego skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2634/11) zarządzeniem z 10 marca 2015 r. skarżący zostali wezwani osobiście do podpisania skargi, jak również do nadesłania jej odpisu i uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącym w dniach: 7 kwietnia 2015 r. - A.J. i 8 kwietnia 2015 r. – M.J. W dniu 15 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) J.J. przedłożył pełnomocnictwo notarialne uprawniające go do działania w imieniu skarżących przed sądami w sprawach związanych z zarządem i administracją nieruchomościami będącymi ich własnością. Jednocześnie informując, że nie dysponuje kopią złożonej skargi zwrócił się z prośbą do sekretariatu o wykonanie jej kserokopii. W tym samym dniu został również uiszczony wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Termin uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie dla pełnomocnika J.J. w dniu 2 lutego 2015 r. Należy wskazać, że wniesiona do sądu skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Z kolei każde pismo strony powinno zawierać podpis tejże strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi zatem nie jest możliwe przed wezwaniem strony do uzupełnienia braków skargi. Brakiem formalnym skargi jest brak podpisu pełnomocnika, bądź też brak podpisu strony w razie ustalenia, że osoba, która podpisała skargę, nie jest uprawniona do reprezentacji tejże strony. Strona bowiem w postępowaniu może działać osobiście lub przez pełnomocnika (art. 34 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga została podpisana tylko przez pełnomocnika – J.J. Ze względu na fakt, że mimo wezwania, nie przedstawił w zakreślonym 7-dniowym terminie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących, skarżący zostali wezwani osobiście do jej podpisania oraz uzupełnienia pozostałych braków. Podkreślić należy, że skarga na decyzję administracyjną do wojewódzkiego sądu administracyjnego może zostać wniesiona przez samą stronę. Strona zatem może w pełnym zakresie uzupełnić braki takiej skargi (przez jej podpisanie). Podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, bądź która pełnomocnictwa takiego nie przedstawiła, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Nie można jednak uznać, że ponowne wezwanie skarżących do podpisania skargi otworzyło na nowo termin do uzupełnienia braków dla pełnomocnika. Skoro - w wyznaczonym terminie - skarżący nie podpisali skargi, należy uznać, że skarga jest obarczona brakiem. Niezależnie od powyższego, odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uzasadnia również niewykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych poprzez przedłożenie odpisu skargi. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie skarżący nie wykonali zarządzenia. Na marginesie sąd wskazuje, że z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika, czy pełnomocnik spełnia warunki określone w art. 35 p.p.s.a. (o którego treści został pouczony w wezwaniu), a zatem czy może reprezentować skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wątpliwości budzi także zakres samego pełnomocnictwa. Powyższe okoliczności nie mają jednak większego znaczenia dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.