II SA/Kr 605/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2017 r. sprawy ze skargi T.K. i W.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących T.K .i W.K. kwotę 997,00 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Nowotarski decyzją z 2 czerwca 2016 r. znak: [...] nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi D. H. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej na działkach ewid. nr 511, 512, 522, 537, 538, 540, położonych przy ul. [...] w miejscowości L.. Od decyzji tej odwołania wnieśli T. K. i W. K., zarzucając, że została wydana mimo braku dostępu działek objętych decyzją do drogi publicznej. Podali, że wprawdzie ul. [...] jest drogą publiczną o numerze [...] i działka drogi gminnej nr 948, będąca częścią ul. [...], mogłaby stanowić dojazd do działek objętych inwestycją, ale jest zagrodzona i nieprzejezdna (gmina nie robi nic, żeby ten stan zmienić). Obecnie istniejący dojazd do tych działek przebiega po działkach: nr 368/12 (współwłasność T. K. i W. K.) i nr 368/13 (własność T. K.). Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 6 marca 2017 r., znak [...] umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wnoszący odwołanie nie są stronami postępowania. Ustalenie stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę następuje w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pod pojęciem obszaru oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu (art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane). Organ I instancji nie uznał T. K. i W. K. za strony postępowania, bowiem nieruchomości, których są właścicielami, nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Dodać należy, że brali oni udział w postępowaniu prowadzonym przez Starostę Nowotarskiego, aczkolwiek nie posiadali przymiotu stron tego postępowania. Otrzymali do wiadomości zawiadomienie z dnia 5.05.2016 r. o prowadzonym postępowaniu w przedmiotowej sprawie; pismami z dnia 18.05.2016 r. wnieśli zastrzeżenia, kwestionując możliwość dojazdu do działek objętych inwestycją z ul. [...] i planowane podłączenie odpływu kanalizacyjnego do studzienki zlokalizowanej na działce nr 368/12, będącej ich własnością. Pismem z 1.06.2016 r. znak: [...] Starosta Nowotarski odpowiedział na te pisma, wyjaśniając, że ul. [...], z której jest zjazd na teren objęty inwestycją, jest drogą publiczną gminną, co wynika z posiadanych dokumentów, a przyłącz kanalizacji sanitarnej nie jest przedmiotem złożonego wniosku. Z projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty Nowotarskiego [...] z 2.06.2016 r. znak: [...], wynika, że przedmiotową inwestycją objęte są działki o nr ewid. 511, 512, 522, 537, 538, 540, położone przy ul. [...] w miejscowości L.. Zgodnie z wymogami art. 20 ustawy Prawo budowlane projektant określił obszar oddziaływania obiektu stwierdzając, że obszar oddziaływania budynku nie wykracza poza obszar inwestycji (str. 49 projektu budowlanego). Organ I instancji nie zakwestionował ustaleń projektanta, co znalazło potwierdzenie w treści skarżonej decyzji. T. K. (będąca właścicielką dz. nr 368/13 i współwłaścicielką dz. nr 368/12) i W. K. (współwłaściciel dz. nr 368/12) nie zostali uznani za strony postępowania, bowiem działki stanowiące ich własność nie są położone w obszarze oddziaływania obiektu. W ocenie Wojewody z analizy akt sprawy wynika, że działki o numerach: 368/12 i 368/13 znajdują się poza obszarem oddziaływania inwestycji. Przedstawione przez odwołujących argumenty, że decyzja została wydana pomimo braku dostępu działek objętych inwestycją do drogi publicznej, bowiem w stanie istniejącym droga publiczna - ul. [...] przebiega po działkach nr 368/12 i 368/13, nie dają podstaw do uznania, że ww. działki znajdują się w obszarze oddziaływania. W aktach sprawy znajduje się pismo Wójta Gminy Nowy Targ z 23 maja 2016 r. znak: [...], w którym zawarto informację, że działki nr ewid. 511, 512, 522, 537, 538, 540, położone w miejscowości L., posiadają możliwość połączenia z drogą publiczną - ul. [...] [...] (dz. nr ewid. 5400, 948 i inne) istniejącym zjazdem. Status ul. [...] jako drogi publicznej, potwierdza treść rozporządzenia Wojewody Nowosądeckiego Nr [...] z 31 grudnia 1998 r. w sprawie zmiany zaliczenia do kategorii dróg gminnych na terenie województwa nowosądeckiego (w załączniku do rozporządzenia pod pozycją [...] wymieniono ul. [...]) oraz treść uchwały nr [...] Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 października 2005 r. w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze powiatu nowotarskiego w Województwie Małopolskim w załączniku nr [...] pod pozycją [...] figuruje ul. [...], której nadano nr [...]). Powyższe poprzedzone było podjęciem przez Radę Gminy Nowy Targ uchwały Nr XXXIV/249/98 z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie komunalizacji dróg gminnych - w załączniku nr 11 dotyczącym miejscowości L. wymieniono m.in. działki nr 5400 i 948. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że zjazd na nieruchomość obejmującą obszar planowanej inwestycji odbywać się będzie istniejącym zjazdem z działki nr 948, bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji. Zauważa się, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę nie obejmuje budowy zjazdu i nie wskazuje działki drogowej nr 948 jako terenu objętego planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, bowiem obsługa komunikacyjna przewidziana jest istniejącym zjazdem z ul. [...], będącej drogą gminną. Działka nr ewid. 948 leży w pasie drogowym ul. [...] i zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów jest własnością Gminy Nowy Targ, użytkowaną jako droga. Z analizy projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby budowa planowanej inwestycji wprowadzała jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu działek ewid. nr 368/12 i 368/13, brak jest również przepisów prawa, z których wynikałoby, że T. K. i W. K. posiadają interes prawny w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Z faktu, że obecnie przejazd ulicą [...] odbywa się po działkach odwołujących, a nie po działce drogowej nr 948, która jest własnością Gminy, można ewentualnie wywodzić interes faktyczny, jednak nie podlega on ochronie prawnej. W związku z powyższym, na podstawie posiadanego materiału dowodowego, organ odwoławczy potwierdził prawidłowość ustalenia obszaru oddziaływania obiektu przez organ I instancji i nie znalazł przesłanek do uznania działek o numerach: 368/12 i 368/13, położonych przy ul. [...] w miejscowości L., za nieruchomości znajdujące się w obszarze oddziaływania inwestycji, planowanej na działkach nr ewid. 511,512, 522, 537, 538, 540. Dlatego umorzył postępowanie odwoławcze. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. K. i W. K., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności: a) art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że krąg podmiotów powinien być ustalony na podstawie tego przepisu; b) art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwą wykładnię i zawężenie definicji obszaru oddziaływania obiektu, pomijając iż definicja ustawowa posługuje się pojęciem szerszym, tj. "obiektu budowlanego"; c) § 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. 2016. póz. 124), poprzez błędne przyjęcie, że działka inwestycyjna ma zapewnioną obsługę komunikacyjną poprzez drogę publiczną, tj. przez nieurządzoną, zagrodzoną działkę o nr 948 o szerokości ok. 2 m, dalej przez działkę nr ewid. 5400 o szerokości ok 3 m; d) art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy prawo budowlane poprzez brak poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich; e) art. 140 kodeksu cywilnego, dalej "k.c", art. 28 ust. 2 prawo budowlane w związku z art. 3 pkt 20 i w związku z art. 140 i art. 144 k.c. oraz art. 11 k.p.a., wobec uchylenia się od wyjaśnienia ewentualnego istnienia po stronie wnoszących odwołanie, zasługującego na ochronę, interesu prawnego, który mógłby doznać uszczerbku w wyniku wydania lub realizacji kwestionowanego przez nich pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucili również naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: a) naruszenie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art 28 i art 3 pkt 20 prawa budowlanego oraz 28 k.p.a., poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że Skarżącym nie przysługuje status strony postępowania, a tym samym brak po ich stronie uprawnienia do złożenia odwołania od wydanej decyzji, co skutkowało bezzasadnym umorzeniem postępowania; b) naruszenie art. 7 i 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez niepodjęcie przez organ odwoławczy wszystkich czynności zmierzających do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i przyjęcie, że działki będące własnością Skarżących o nr 368/12 i 368/13, po których przebiega i odbywa się dojazd Inwestora do drogi publicznej ul. [...], nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, realizowanej przez Inwestora, przez co uznano, że Skarżący nie mają przymiotu strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją; c) naruszenie art. 80 i 8 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się do twierdzeń Skarżących oraz przesłanego z odwołaniem materiału dowodowego w postaci załączonych zdjęć, że teren inwestycji nie ma zapewnionego dostępu do drogi publicznej oraz że dostęp będzie odbywał się przez nieruchomości Skarżących, pomimo iż nie wyrażali i nie wyrażają na to zgody, także przez brak odniesienia do zarzutów i uwag sformułowanych przez Skarżących w toku postępowania odwoławczego; d) naruszenie art. 16 k.p.a. w zw. z art. 113 k.p.a. przez brak rozpatrzenia przed wydaniem skarżonej decyzji zażalenia na wydane w sprawie postanowienie, prostujące z urzędu decyzję j.w., które polegało na wykreśleniu z rozdzielnika decyzji Skarżących jako stron postępowania. Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości decyzji Wojewody Małopolskiego wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty Nowotarskiego. Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie od Wojewody Małopolskiego na rzecz Skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności mogących mieć wpływ na uznanie skarżących za strony postępowania. Organ odwoławczy niedostatecznie dokładnie zanalizował posiadane w aktach dokumenty, a ponadto nie zebrał dodatkowych dowodów mogących mieć wpływ na ustalenie kwestii legitymacji skarżących do występowania w sprawie. T. K. jest właścicielką dz. nr 368/13 i współwłaścicielką dz. nr 368/12), a W. K. jest współwłaścicielem dz. nr 368/12, co ustalono na podstawie "skróconego wypisu ze skorowidza działek" (k. 32 akt administracyjnych I instancji). Objęta wnioskiem inwestycja planowana jest na działkach nr 511, 512, 522, 537, 538, 540. Projektant w pkt 10 opisu technicznego projektu zagospodarowania terenu : "OBSZAR ODDZIAŁYWANIA BUDYNKU" - wskazał, że "Budynek został zaprojektowany zgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w odległości ścian min. 4,10 m bez okien i 4,70 m z oknami od granic sąsiednich działek budowlanych". Powyższe stwierdzenie dotyczy wyłącznie odległości projektowanej zabudowy od granicy działki, nie określa obszaru oddziaływania planowanej inwestycji w rozumieniu art. 20 ust. 1 pkt 1c w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji powtórzone w zaskarżonej decyzji sformułowanie wynikające z projektu budowlanego, że "obszar oddziaływania budynku nie wykracza poza obszar inwestycji " nie podlega przekonującej weryfikacji. W zaskarżonej decyzji powołano się na pismo Wójta Gminy Nowy Targ z 23 maja 2016 r. znak: [...], rozporządzenie Wojewody Nowosądeckiego Nr [...] z 31 grudnia 1998 r. w sprawie zmiany zaliczenia do kategorii dróg gminnych na terenie województwa nowosądeckiego oraz uchwałę nr [...] Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 października 2005 r. w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze powiatu nowotarskiego w Województwie Małopolskim, co poprzedzone było podjęciem przez Radę Gminy Nowy Targ uchwały Nr XXXIV/249/98 z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie komunalizacji dróg gminnych. Zdaniem Wojewody dokumenty te potwierdzają status ul. [...] jako drogi publicznej. Trzeba jednak zauważyć, że za wyjątkiem pisma Wójta Gminy Nowy Targ z dnia 23 maja 2016 r. (k. 37 akt I instancji), pozostałe dowody budzą poważne wątpliwości, co podważa również wiarygodność wymienionego pisma Wójta. Dotyczy to w szczególności k. 41 akt I instancji, gdzie znajduje się pismo bez podpisu, jedynie z nagłówkiem i stopką Urzędu Gminy w Nowym Targu, bez wpisanego numeru działki drogowej i numeru samej drogi. W treści tego pisma powołano się na uchwałę nr XXXIV/249/98 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie komunalizacji dróg gminnych. Dalej na k. 40 znajduje się kopia tabeli podpisanej jako "Załącznik nr 11 do uchwały Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17.06.1998 r.". Na odwrotnej stronie tej karty znajduje się treść uchwały nr XXXIV/249/98 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 czerwca 1998 r.: "Wystąpić do Wojewody Nowosądeckiego o skomunalizowanie dróg gminnych - wiejskich położonych na terenie gminy Nowy Targ w miejscowościach: (...) L. wg załącznika nr 11". Na tej podstawie można jedynie ustalić, że Rada Gminy zwróciła się o skomunalizowanie przedmiotowej drogi, jednak nie wiadomo z jakim skutkiem. Z kolei na k. 39 i 38 znajdują się akty prawne z odręcznymi notatkami, które budzą bardzo poważne wątpliwości co do ich wiarygodności. Na k. 39 zalega kopia Dziennika Urzędowego Województwa Małopolskiego z dnia 31 grudnia 1998 r. z rozporządzeniem Wojewody Nowosądeckiego z nr [...] z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie zmiany zaliczenia do kategorii dróg gminnych na terenie województwa nowosądeckiego; na odwrotnej stronie pod poz. 316 dopisano odręcznie "948, 368/32". Na k. 38 znajduje się kopia uchwały nr [...] Zarządu Województwa Małopolskiego o nadaniu nowych numerów drogom gminnym na obszarze powiatu wadowickiego w Województwie Małopolskim (Gmina wiejska Nowy Targ w brzmieniu załącznika nr [...]) - na odwrotnej stronie pod poz. 267 figuruje L. u. [...] i dopisane odręcznie nr 5400, 948 i 368/23. Ogłoszenie aktu normatywnego w oficjalnym dzienniku urzędowym ma moc prawną, której nie posiadają odręcznie wykonane dopiski do oficjalnego wydruku. W ocenie Sądu powyższe dowody z uwagi na odręczne zapiski nie dają podstaw do przyjęcia, że działka nr 948 stanowi drogę publiczną - ul. [...] w L. . Status tej drogi nie został wyjaśniony w sposób dostateczny, tym bardziej, że w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1440 z późn. zm.) zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu, a ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy. Jak już wcześniej wskazano - nie sposób za uchwałę zaliczającą działkę nr 948 do kategorii dróg publicznych zaliczyć uchwałę Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 czerwca 1998 r. nr XXXIV/249/98 w sprawie komunalizacji dróg gminnych. W trakcie postępowania administracyjnego skarżący podnosili, że faktyczny przebieg działki nr 948 nie pokrywa się z wyasfaltowanym fragmentem gruntu, który faktycznie znajduje się na ich nieruchomościach. Granice działki w terenie uwidocznili na zdjęciach dołączonych do odwołania (k. 14 - 17 akt administracyjnych II instancji). Argumenty na poparcie tych zarzutów odnaleźć można w piśmie sporządzonym w Urzędzie Gminy Nowy Targ w dniu 29 lipca 2016 r. (k. 12 - 13 akt administracyjnych II instancji), adresowanym do skarżących, podpisanym przez osobę bez podania stanowiska służbowego, w którym stwierdzono m. in. że: < droga o nr [...] biegnie po części dz. nr ewid. 5400, 948 (...) będących własnością Gminy Nowy Targ oraz po części dz. nr ewid. 368/13, 368/12 (działki prywatne) < w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego część działek nr ewid. 368/13, 368/12 leży w terenach oznaczonych symbolem KDD - tereny dróg publicznych < droga jest nieuregulowana jedynie w obrębie części działek nr ewid. 368/13, 368/12. Podnoszona przez skarżących okoliczność faktycznego niepokrywania się wyasfaltowanego odcinka gruntu z granicami działki nr 948 i rzeczywistego przebiegu drogi po należących do nich działkach nr 368/13, 368/12 została w ten sposób przynajmniej częściowo potwierdzona. Wojewoda odnosząc się do tego zarzutu wyjaśnił: "Z faktu, że obecnie przejazd ulicą [...] odbywa się po działkach odwołujących, a nie po działce drogowej nr 948, która jest własnością Gminy, można ewentualnie wywodzić interes faktyczny, jednak nie podlega on ochronie prawnej". Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Krąg stron postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę ustala się na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - gdzie kryterium jest obszar oddziaływania obiektu, nie zaś interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. Nie można w żaden sposób zgodzić się, że dojazd do planowanego obiektu budowlanego, który ma odbywać się (choć kwestia ta wymaga jeszcze dokładnego wyjaśnienia) częściowo po działkach skarżących nie stanowi ograniczenia w korzystaniu z tych działek, a prawa skarżących nie podlegają ochronie w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Pojęcie "dostępu do drogi publicznej" nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane, jednakże zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez "dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Dostęp do drogi publicznej ma być realny, a nie jedynie formalny i musi być dostępem prawnym, a nie tylko faktycznym. Wątpliwości budzi również opis techniczny projektu zagospodarowania terenu wraz z mapą - k. 51 projektu budowlanego. Na mapie do celów projektowych nie uwidoczniono pełnych granic działki nr 948, a zwłaszcza granicy pomiędzy tą działką a działką nr 368/13. Również z tej mapy - mimo urywającej się w pewnym momencie granicy południowo-wschodniej działki nr 948 wyczytać można, że ul. [...] (droga asfaltowa) przebiega poza granicami tej działki, a zjazd na teren inwestycji przebiega wprawdzie przez działkę nr 948, jednakże wyprowadzony jest z działki nr 368/13 (należącej do skarżącej). W tej sytuacji mapa do celów projektowych wymaga ponownej dokładnej oceny i ewentualnie naniesienia stosownych poprawek. Z zaskarżonej decyzji wynika, że Wojewoda Małopolski analizował projekt zagospodarowania terenu, jednakże wadliwości tych nie dostrzegł. W ponownie prowadzonym postępowaniu należy ustalić w sposób nie budzący wątpliwości położenie działki nr 948 - która, jak wynika ze skróconego skorowidza działek (k. 32 akt administracyjnych I instancji) stanowi własność gminy i jest oznaczona symbolem "dr" , a także czy faktycznie istnieje możliwość dojazdu do planowanej inwestycji przez tę działkę, czy też dojazd ten musi odbywać się po działkach należących do skarżących. W tym drugim przypadku T. K. i W. K. powinni być stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a ponadto należy wtedy rozważyć kwestię uzyskania służebności drogowej po ich nieruchomości. Biorąc powyższe pod uwagę należało zaskarżoną decyzję uchylić z uwagi na naruszenie przepisów postępowania tj. niedostateczne wyjaśnienie kwestii legitymacji skarżących do występowania w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym w charakterze strony - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącej kwotę 997 zł składa się: wpis od skargi w wysokości 500 zł, 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa.