II SA/Kr 609/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J.M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...].02.2010 r., (znak: [...] ) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , działając na podstawie art. 134 kpa po przeprowadzeniu postępowania wstępnego stwierdził, że odwołanie J.M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...].01.201O r. (znak: [...]), którą nakazano Inwestorowi – J.M. dokonać na własny koszt rozbiórki drewnianych elementów odbudowanej części budynku gospodarczo - inwentarsko -składowego zlokalizowanego w K. na dz. ewid. nr 1 , na posesji pod adresem ul. [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż skarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi J.M. -jego córce I.T. w dniu 6.01.2010r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta [...]). Bieg 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się więc dla J.M. w dniu 7.01. 2010r, a zakończył się z upływem dnia 20.01.2010r. Tymczasem odwołanie nadane zostało w dniu 3.02.2010r. (dowód: stempel pocztowy na kopercie - karta [...] akt WINB), a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu o którym mowa w art. 129 § 1 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J.M. i nie precyzując żądania skargi zarzucił, że zaskarżone postanowienie jest krzywdzące i sprzeczne z prawem. Zwrócił się do Sądu z wnioskiem, aby jego sprawa została przez Sąd rozpatrzona, opóźnienie tłumaczy nieznajomością przepisów, złym stanem zdrowia oraz wychowywaniem swojego 10-letniego niepełnosprawnego wnuka. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postanowienie administracyjne jest zgodne z prawem, gdy jest zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie go przez sąd 'administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.o.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Przedmiotem sprawy niniejszej jest postanowienie wydane na podstawie art. 134 kpa w którym organ II instancji stwierdził, że odwołanie skarżącego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...].01.2010 r. , nakazującej skarżącemu dokonanie rozbiórki drewnianych elementów odbudowanej części budynku gospodarczo - inwentarsko -składowego zlokalizowanego w K. - zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu o którym mowa wart. 129 § 1 kpa. Jest niesporne, że zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi skarżącego, jego córce I.T, w dniu 6.01.2010 r., a odwołanie nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w dniu 3.02.2010r., a więc z przekroczeniem 14 dniowego terminu o którym mowa w art. 129 § 1 kpa. Naprowadzone w skardze okoliczności nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości stanowiska organu. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.