II SA/Kr 61/08

Kraków, dnia 22 luty 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] października 2007 r. M. S. otrzymała w/w decyzję organu II instancji wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi do organu II instancji upłynął bezskutecznie w dniu [...] listopada 2007 r. W dniu 10 listopada 2007 r. skarga została nadana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła do Sądu 14 listopada 2007 r. i sekretariat sądu w dniu 15 listopada 2007 r. nadał skargę do organu II instancji wraz z pismem przewodnim do wiadomości skarżącej (pismo z dnia 14 listopada 2007 r.). Skarga wpłynęła do organu w dniu 20 listopada 2007 r. W dniu 23 listopada 2007 r. M. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że przez omyłkę została ona wysłana do Sądu zamiast do organu II instancji, a o fakcie tym skarżąca dowiedziała się z w/w pisma przewodniego otrzymanego z WSA. Nadto nadmieniła, że jest osobą starszą, schorowaną i osoba, która jej pomaga mylnie zaadresowała kopertę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwane dalej ustawa o p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Skarżąca rzeczywiście w terminie 7 dni od daty dowiedzenia się o uchybieniu terminu złożyła wniosek o jego przywrócenie. Czynności tej dokonała bowiem w dniu 23 listopada 2007 r. (prezentata poczty). Pismo przewodnie Sądu z dnia 14 listopada 2007 r. zostało nadane w dniu 15 listopada 2007 r. Sąd przyjął, że najwcześniej powyższe pismo mogło zostać doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2007 r., a zatem skarżąca zachowała 7-dniowy termin liczony od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Niemniej jednak Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Brak winy bowiem jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260, co Sąd w całości aprobuje. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. W związku z tym wskazana we wniosku argumentacja, w ocenie Sądu, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Skarżąca została należycie pouczona o sposobie wniesienia skargi. Zlecenie innej osobie wykonania niektórych czynności związanych z nadaniem skargi czy zaadresowaniem koperty powinno wiązać się z dołożeniem staranności w zakresie wyjaśnienia tej osobie sposobu wniesienia skargi i np. sprawdzeniu prawidłowości zaadresowania koperty. W ocenie Sądu uchybienie terminu w sprawie niniejszej nie nastąpiło w wyniku niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, czy też okoliczności niezależnych, a było jedynie następstwem nienależytego, niestarannego zadbania przez skarżącą o swoje sprawy. Sąd uznał, zatem że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy o p.p.s.a.