II SA/Kr 615/08
PostanowienieWSA w Krakowie2008-09-30
Skład orzekający: Sędzia WSA Grażyna Firek, WSA Wojciech Jakimowicz, AWSA Janusz Kasprzycki (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, jeśli zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności i czynność procesowa nie zmierza do obejścia prawa?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, uznając je za dopuszczalne. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie była obarczona wadą nieważności, a czynność procesowa skarżącego nie zmierzała do obejścia prawa.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy zmiany ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dotyczącej obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Po odmowie zmiany decyzji przez organ I instancji i utrzymaniu jej w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, strona skarżąca (R.T.) cofnęła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu R.T. - uiszczonego wpisu tj. kwotę 100 ( sto) złotych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skargi R.T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu R.T. - uiszczonego wpisu tj. kwotę 100 ( sto) złotych.
Decyzją z dnia [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki nałożył, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 1156, poz. 1118. ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r.), na inwestora - Firmę Inwestycyjną "A". Spółka Akcyjna z siedzibą w K. przy ul.[...] - obowiązek sporządzenia i przedstawienia następujących dokumentów dotyczących wykonania inwestycji pn. budowa budynku mieszkalno - usługowego na działce nr [...] obr. [...] K. przy ul [...] w K. - 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego z 1994 r.
Powiatowy Inspektor określił w niej także, co powinien zawierać żądany projekt budowlany zamienny oraz termin dostarczenia dokumentów tj. do dnia [...] września 2007 r.
[...] września 2007 r. wpłynął wniosek zobowiązanego podmiotu - Firmy Inwestycyjnej "A". Spółka Akcyjna z siedzibą w K. przy ul.[...] -w którym, na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) zażądano zmiany ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z [...]., znak [...]. Zobowiązana Spółka podniosła, że w tak określonym terminie nie jest w stanie przedłożyć żądanych dokumentów.
Decyzją z dnia [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, po rozpatrzeniu wniosku Firmy Inwestycyjnej "A. " Spółka Akcyjna z siedzibą w K. przy ul. [...] o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...], znak: [...], na podstawie art. 155 k.p.a., odmówił zmiany tej decyzji.
W jej uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia.
W niniejszym przypadku, w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. E.L. nie wyraziła zgody na zmianę ostatecznej decyzji. Skoro w świetle jednolitego stanowiska doktryny i orzecznictwa zgoda stron, stanowi podstawową przesłankę zastosowania art. 155 k.p.a. Powiatowy Inspektor orzekł jak w sentencji decyzji.
Po rozpoznaniu wniesionego przez Firmę Inwestycyjną "A. " Spółka Akcyjna z siedzibą w K. przy ul. [...], odwołania od powyższej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzją z dnia [...]., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z [...] nr [...].
W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że art. 155 k.p.a. wymaga łącznego spełnienia czterech przesłanek: decyzja ostateczna ma tworzyć prawo, strona zgadza się na zmianę decyzji, za uchyleniem lub zmianą nie sprzeciwiają się przepisy szczególne, za uchyleniem lub zmianą przemawia słuszny interes społeczny lub słuszny interes strony. Konieczność uzyskania zgody wszystkich stron wynika z utrwalonego orzecznictwa. Powołał się w tym względzie na wyrok NSA z 4 lutego 1999 r. IV SA 1089/1996 oraz na wyrok WSA z 7 grudnia 2006 r., II SA/Wa 641/2006, w których podkreślono o konieczności uzyskania zgody wszystkich stron postępowania.
Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł RT.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. (data wpływu [...] sierpnia 2008 r.), skarżący, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazał, że cofa skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]., znak: [...].
Zgodnie ze wskazanym art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie sytuacja, o której mowa w art. 60 zdanie drugie w/w ustawy nie zachodzi. Zaskarżona decyzja, w ocenie Sądu, nie jest bowiem obarczona kwalifikowaną wadą skutkującą stwierdzeniem jej nieważności. Czynność procesowa skarżącego nie zmierza też w żaden sposób do obejścia prawa. Wobec tego cofnięcie uznać należało za dopuszczalne.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie l sentencji postanowienia.
Z uwagi natomiast na cofnięcie skargi przed rozpoczęciem posiedzenia w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w świetle treści art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie II sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło