II SA/Kr 615/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na uchwałę nr XXII/265/2026 Rady Powiatu w Krakowie z dnia 25 lutego 2026 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na Starostę Krakowskiego z dnia 28 stycznia 2026 r. postanawia odrzucić skargę Skarżąca uczyniła przedmiotem skargi – podjętą na podstawie art. 229 pkt 4 w zw. z art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "kpa") – uchwałę, z której wynika uznanie za bezzasadną jej skargi z 28 stycznia 2026 r. na działania Starosty Krakowskiego podjęte w związku z jej wnioskiem dot. naruszenia przepisów ochrony środowiska przez parafię rzymsko-katolicką [...]. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa"). Stosownie do art. 3 § 2 ppsa sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji i postanowień kasatoryjnych, a także skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji i postanowień kasatoryjnych. Przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii aktów podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych – także jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1684), bo nie mamy do czynienia z uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Lublinie z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 904/21). Skarżąca twierdzi, że zaskarżona uchwała mieści się w kategorii z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, bo stanowi ostateczne stanowisko organu w sprawie uciążliwości hałasowej, definitywnie odmawia podjęcia działań przez organ właściwy w sprawach ochrony środowiska i uniemożliwia jej uzyskanie aktu podlegającego kontroli instancyjnej i sądowej. W odniesieniu do tej argumentacji dość powiedzieć, że organem ochrony środowiska jest starosta (art. 376 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Dz. U. z 2025 r. poz. 647), a treścią zaskarżonej uchwały jest odniesienie się Rady Powiatu do – przekazanej przez Wojewodę Małopolskiego na podstawie art. 231 kpa – skargi. Należy podkreślić, że uregulowany w dziale VIII kpa "Skargi i wnioski" tryb ogólnoskargowy jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wobec powyższego skargę odrzucono (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa).