II SA/Kr 616/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ś. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2021 r., znak: [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. z dnia 26 lutego 2018 r., w zakresie w jakim orzeczono, że ciążący na zobowiązanym - J. Ś. obowiązek rozbiórki samowolnie rozbudowanej i nadbudowanej części budynku inwentarskiego, wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r., znak: [...] zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo. W postanowieniu określono, że koszt wykonania zastępczego wynosi [...] zł brutto i wezwano do uiszczenia zaliczki w wysokości [...] zł. W skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. J. Ś. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że wykonanie postanowienia stanowi realne zagrożenie spowodowania znacznej szkody w majątku skarżącego. Rozbiórka spowoduje ingerencję w komin, ścianę nośną na której opiera się strop. Podobne uwagi można odnieść do tzw. dobudówki. Technicznie wykonanie rozbiórki jest niemożliwe i może spowodować zawalenie się budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Wywody skarżącego sprowadzają się bowiem do kwestionowania decyzji nakazującej rozbiórkę, w tym w szczególności możliwości jej wykonania. Przywołane przez skarżącego okoliczności nie pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z istotą skarżonego rozstrzygnięcia, która nie polega na nakazie rozbiórki, lecz na określeniu sposobu wykonania tego nakazu przez wybór środka egzekucyjnego. Tym samym podstawy dla przyznania ochrony tymczasowej nie może stanowić gołosłowne stwierdzenie skarżącego, że wykonanie nakazu określonego ostateczną decyzją organu nadzoru budowlanego może grozić katastrofą budowlaną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.