II SA/Kr 616/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 września 2021 r. sprawy ze skargi J. Ś. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku dotyczącego rozbiórki I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego J. Ś. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu koszów postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r., znak: [...], działając na podstawie art. 128 § 1, 1a i 2 w związku z art. 127, art. 64a § 1 pkt 2 lit. a oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2017 r. poz. 1201), postanowił, że ciążący na zobowiązanym - J. Ś. obowiązek rozbiórki samowolnie rozbudowanej i nadbudowanej części budynku inwentarskiego, wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r., znak: [...] zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo przez Przedsiębiorstwo Budowlane [...]" J. K.. Organ poinformował, że kwota kosztów wykonania zastępczego wynosi [...] zł brutto. Równocześnie wezwał zobowiązanego do wpłacenia organowi egzekucyjnemu zaliczki na koszt wykonania zastępczego w wysokości [...] zł oraz opłaty za czynność egzekucyjną związaną z wydaniem postanowienia w wysokości [...] zł w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia postanowienia. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że tytułem wykonawczym Nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. doręczonym zobowiązanemu J. Ś. w dniu 20 czerwca 2015 r. (w postanowieniu błędnie wskazano rok 2005) wszczął postępowanie egzekucyjne obowiązku orzeczonego decyzją PINB z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 1 kwietnia 2015 r., Nr [...], znak: [...] i sprostowaną postanowieniem PINB z dnia 30 stycznia 2018 r., znak: [...] Egzekwowana decyzja dotyczy rozbiórki części budynku inwentarskiego zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...] w M., tj. rozbudowy o wymiarach 3,6 x 10,25 m oraz nadbudowy o wymiarach 10,25 x 10,60 m. Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. W przypadku egzekucji decyzji rozbiórkowej organ egzekucyjny ma do wyboru dwa środki egzekucyjne: grzywnę w celu przymuszenia i wykonanie zastępcze na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego. Organ egzekucyjny, mając w szczególności na względzie długotrwałe uchylanie się zobowiązanego od wykonania rozbiórki we własnym zakresie i wydłużanie postępowania uznał, że środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego zagwarantuje szybsze wykonanie nałożonego obowiązku. Organ wziął również pod uwagę, że wykonanie zastępcze prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia, byłoby bardziej dokuczliwe dla zobowiązanego z uwagi na wysokość grzywny kilkukrotnie przewyższającą koszt wykonania zastępczego. Firma która przeprowadzi nakazaną rozbiórkę wyceniła koszty rozbiórki na kwotę [...]zł brutto. W art. 128 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wskazano żadnych wskazówek, co do ustalania wysokości zaliczki na koszty wykonania zastępczego. W związku z tym organ wezwał o zaliczkę na koszt wykonania zastępczego w wysokości [...] zł, która to stanowi mniej niż 50 % przewidywanych kosztów wykonania zastępczego, oszacowanych na podstawie oferty wykonawcy i zostanie rozliczona po dokonaniu rozbiórki w ramach wykonania zastępczego. J. Ś. złożył zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania, względnie uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Żalący się zarzucił, że nie otrzymał tytułu wykonawczego, co stanowi uchybienie art. 128 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Decyzja rozbiórka została skierowana do jego ojca F. Ś., tymczasem czynności egzekucyjne są kontynuowane wobec żalącego się. Tym samym konieczne było wystawienie nowego tytułu wykonawczego. Żalący się zaznaczył, że postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji nakazującej rozbiórkę, PINB zmienił wymiary części budynku objętego nakazem, nie zmienił jednak tytułu wykonawczego. Żalący się domagał się wstrzymania wykonania rozbiórki, wskazując, że przedmiotowy budynek zaspokaja jego potrzeby mieszkaniowe. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) w związku z art. 18 oraz art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 z późn. zm.) uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wskazania osoby, której zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego obowiązku i w tym zakresie orzekł, że: "ciążący na zobowiązanym - J. Ś., obowiązek rozbiórki samowolnie rozbudowanej i nadbudowanej części budynku inwentarskiego, wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. z dnia 19.12.2008 r., znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia 30.01.2018 r., znak: [...] zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo przez inną osobę, której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. zleci wykonanie egzekwowanego obowiązku", w pozostałym zaś zakresie organ utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. I tak wyjaśnił, że egzekwowany w przedmiotowej sprawie obowiązek wynika z decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...], w której nakazano: J. Ś. wykonać rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku od strony rzeki [...] o wymiarach 4,62 m x 10,25 m oraz nadbudowanej całości o wymiarach 4 mx 10,60 m istniejącego obiektu inwentarskiego zlokalizowanego na dz. nr [...] i [...] w miejscowości M.". Na skutek odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 22 lutego 2010 r. znak: [...] uchylił w całości w/w decyzję PINB i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji, jednak decyzją z dnia 1 sierpnia 2014 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność powyższej decyzji MWINB. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...] MWINB wydał decyzję nr [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji PINB. Na powyższą decyzję MWINB nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego. J. Ś. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r., znak: [...], po rozpatrzeniu którego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 czerwca 2016 r., znak: [...] [...] odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji MWINB. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją GINB z dnia 3 sierpnia 2016 r. znak: [...], [...], od której skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2170/16. Ponadto GINB decyzją z dnia 14 listopada 2017 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją GINB z dnia 11 stycznia 2018 r. znak: [...], odmówił uchylenia (na wniosek J. Ś.) decyzji MWINB nr [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r., znak: [...] w trybie art. 161 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie PINB upomnieniem nr [...] z dnia 7 maja 2015 r. znak: [...] wezwał J. Ś. do wykonania ciążącego na nim obowiązku rozbiórki orzeczonego decyzją PINB z dnia 19 grudnia 2008 r., z pouczeniem, że niewykonanie obowiązku w zakreślonym w upomnieniu terminie spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Kontrola przeprowadzona w dniu 21 maja 2015 r. wykazała, że powyższy obowiązek nie został wykonany. W dniu 8 czerwca 2015 r. PINB wystawił wobec J. Ś. tytuł wykonawczy nr [...], stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, wszczynając postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania rozbiórki części budynku, wynikającej z decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. J. Ś., nie skorzystał z prawa zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy zaznaczył, że stosownie do regulacji zamieszczonej w art. 13 ust. 1 w/w ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw oraz faktu, że tytuł wykonawczy wystawiony został przed 30 lipca 2020 r., zastosowanie w tej sprawie znajdują przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji sprzed w/w nowelizacji. W toku wszczętego postępowania egzekucyjnego PINB postanowieniem nr [...] z dnia 31 grudnia 2015 r. znak: [...] zastosował wobec zobowiązanego środek egzekucyjny, nakładając na niego grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. Po rozpatrzeniu zażalenia na w/w postanowienie MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 9 maja 2016 r. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Na powyższe postanowienie MWINB nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego. Po rozpoznaniu wniosku J. Ś., zawartego w piśmie z dnia 23 maja 2016 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. w związku z prowadzonym przez GINB postępowaniem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji MWINB nr [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r. znak: [...], PINB wydał postanowienie nr [...] z dnia 8 lipca 2016 r. znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem MWINB nr [...] z dnia 16 września 2016 r. znak: [...], od którego skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2017 r. sygn. akt: II SA/Kr 68/17. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy grzywny w celu przymuszenia PINB wydał postanowienie nr [...] z dnia 27 stycznia 2017 r. znak: [...], którym nałożył na zobowiązanego J. Ś., grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. W wyniku złożonego zażalenia MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 30 czerwca 2017 r. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując iż PINB nie dokonał koniecznych ustaleń w kwestii określenia powierzchni zabudowy części budynku objętej rozbiórką, orzeczoną decyzją PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. Na powyższe postanowienie MWINB nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego. Po rozpoznaniu wniosku J. Ś., zawartego w piśmie z dnia 29 września 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2017 r. o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r., PINB postanowieniem nr [...] z dnia 28 lutego 2017 r. znak: [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. W wyniku zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 30 czerwca 2017 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie PINB. Na powyższe postanowienie MWINB nie wniesiono skargi do sadu administracyjnego. W dniu 18 grudnia 2017 r. przedstawiciele PINB, w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym znak: [...], przeprowadzili czynności kontrolno-sprawdzające w terenie, podczas których dokonano pomiarów objętej rozbiórką części budynku. W dniu 30 stycznia 2018 r. PINB wydał postanowienie nr [...] znak: [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w wyrzeczeniu i uzasadnieniu swojej decyzji z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...], w ten sposób, że w trzeciej linijce wyrzeczenia zamiast "4,62m x 10,25"powinno być "3,60m x 10,25", w czwartej linijce zamiast "4m x 10,60" powinno być "10,25m x 10,60", natomiast w 12 linijce uzasadnienia zamiast "10,25m x 4,60m" powinno być "10,25m x 3,60 m." Po rozpatrzeniu zażalenia J. Ś. na powyższe postanowienie MWINB postanowieniem nr [...] z dnia 29 grudnia 2020 r. znak: [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na powyższe postanowienie MWINB wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Odrębnym pismem z dnia 12 marca 2018 r. J. Ś. wniósł także do PINB zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej (na podstawie art. 33 u.p.e.a.). W sprawie powyższych zarzutów PINB wydał w dniu 23 kwietnia 2018 r. postanowienie nr [...] znak: [...]; którym nie uwzględnił zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego i stwierdził niedopuszczalność zarzutu wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku, niewykonalności obowiązku i niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 z uwagi na zgłoszenie ich z naruszeniem terminu. Na w/w postanowienie PINB zobowiązany także złożył zażalenie (w piśmie z dnia 11 maja 2018 r.), które podlega rozpatrzeniu przez MWINB w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...] Przechodząc do rozpatrzenia wniesionego w zażalenia MWINB przedstawił stosowne uregulowania prawne zawarte w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W szczególności wyjaśnił, że katalog środków egzekucyjnych, które mogą być stosowane przez organ egzekucyjny w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym określony został w art. 1a pkt 12 lit. b u.p.e.a.. W postępowaniu dotyczącym obowiązku rozbiórki części obiektu budowlanego, wynikającego z przepisów prawa budowlanego możliwe jest zastosowanie jedynie dwóch środków wymienionych w art. 1 pkt 12 lit. b u.p.e.a., tj. grzywny w celu przymuszenia i wykonania zastępczego. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny zastosował wobec zobowiązanego wykonanie zastępcze, uznając iż będzie to środek egzekucyjny mniej uciążliwy dla zobowiązanego. W sprawie uciążliwości w/w środka egzekucyjnego PINB wypowiedział się w postanowieniu nr [...] z dnia 23 kwietnia 2018 r. znak: [...] w związku ze zgłoszonym przez zobowiązanego zarzutem zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego i kwestia ta jest przedmiotem odrębnego postępowania. Organ II instancji wskazał, że adresatem orzeczonego decyzją obowiązku rozbiórki wynikającego z decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r., sprostowanej postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. jest J. Ś.. Wbrew zawartym w zażaleniu twierdzeniom zobowiązanego obowiązkiem egzekwowanym w tym postępowaniu nie jest obowiązek objęty decyzją Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S. z dnia 20 lipca 1998 r. W ocenie organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia twierdzenie skarżącego zawarte w zażaleniu o naruszeniu przez PINB przepisu art. 128 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez niedoręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Z brzmienia art. 128 § 1 pkt 1 i art. 32 wynika, że wraz z postanowieniem o zastosowaniu wykonania zastępczego doręcza się zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, ale tylko w przypadku, gdy nie został mu on doręczony wcześniej. Obowiązuje zasada jednokrotnego doręczenia tego dokumentu. W przedmiotowej sprawie odpis tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. został doręczony zobowiązanemu w dniu 20 czerwca 2015 r. Przesyłka zawierająca w/w odpis, po dwukrotnym awizowaniu jej w dniach 11 i 19 czerwca 2015 r., wydana została zobowiązanemu osobiście na poczcie w dniu 20 czerwca 2015 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach PINB. Zatem, jeśli odpis tytułu wykonawczego został w niniejszej sprawie doręczony zobowiązanemu w dniu 20 czerwca 2015 r., to organ egzekucyjny słusznie nie doręczył go ponownie wraz ze skarżonym postanowieniem. Postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego ma zawierać również, zgodnie z art. 128 § 1a u.p.e.a., wskazanie przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego. W skarżonym postanowieniu PINB wskazał kwotę kosztów wykonania zastępczego, tj. [...] zł brutto, na podstawie oferty wykonania rozbiórki przedstawionej przez przedsiębiorcę - Przedsiębiorstwo Budowlane [...]" J. K. z siedzibą w N. S., do którego, jak i innych przedsiębiorców zwrócił się organ egzekucyjny. W ocenie MWINB podanie kwoty kosztów wykonania robót z oferty otrzymanej od przedsiębiorcy, do którego organ egzekucyjny zwrócił się z zapytaniem, czy byłby zainteresowany wykonaniem takich robót, spełnia ustawowy wymóg wskazania przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego. Wskazywana w postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego kwota kosztów wykonania zastępczego stanowi jedynie przybliżoną, orientacyjną kwotę tych kosztów, która może ulec zmianie (art. 133 § 1 u.p.e.a.). Organ II instancji zauważył przy tym, że zapytanie, z jakim PINB zwrócił się przedsiębiorców dotyczyło rozbiórki całości budynku, a nie jego części. Tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 8 czerwca 2015, r. dotyczy części tego budynku, na którą składają się w istocie dwie części: tj. rozbudowa od strony rzeki [...] o wymiarach 3,60 m x 10,25 m oraz nadbudowa o wymiarach 10,25 m x 10,60 m. Dobudowane zostały one do obiektu, który jest przedmiotem innej decyzji, a mianowicie decyzji Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S. z dnia 20 lipca 1998 r. znak: [...], w której nakazano F. Ś. dokonanie rozbiórki samowolnie zrealizowanego w M. na działce nr [...] obiektu (dobudówka o wymiarach 5,95 m x 10,10 m do istniejącego na działce budynku inwentarskiego, zrealizowana w latach 1995 - 1998 r.). PINB prowadzi odrębne postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania powyższego obowiązku. Zobowiązanym w tym postępowaniu, a więc osobą wobec której prowadzona jest egzekucja, jest również J. Ś.. W uzasadnieniu decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...] wskazano, że nadbudowana część została wykonana na istniejącej części budynku o wymiarach w rzucie poziomym 10,25 m x 10,60 m. Z uzasadnienia tej decyzji wynika więc, że część nadbudowana powstała zarówno nad częścią rozbudowaną objętą tą samą decyzją, jak i nad obiektem, który jest przedmiotem decyzji Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S. z dnia 20 lipca 1998 r. znak: [...] Powyższe potwierdzają ustalenia dokonane podczas kontroli przeprowadzonych przez PINB w dniu 11 lipca 2008 r. oraz w dniu 18 grudnia 2017 r., z których wynika również, iż cały budynek gospodarczo-inwentarski, zlokalizowany na terenie działek nr [...] i [...] w M. ma wymiary w rzucie poziomym 10,25 m na 10,60 m. Jednak w ocenie MWINB okoliczność, że wskazano jako kwotę kosztów wykonania zastępczego kwotę z oferty wykonania rozbiórki całego budynku zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...] w M., nie stanowi podstawy do kwestionowania tych kosztów. Na podstawie w/w decyzji PINB rozbiórce podlega bowiem większa część przedmiotowego budynku, tj. rozbudowa o wymiarach 3,60 m x 10,25 m w poziomie parteru oraz nadbudowa o wymiarach 10,25 m x 10,60 w poziomie poddasza na całości budynku, która to nadbudowa ma powierzchnię zabudowy równą powierzchni zabudowy całego budynku. Wskazywana w postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego kwota kosztów wykonania zastępczego stanowi jedynie przybliżoną, orientacyjną kwotę tych kosztów, która może ulec zmianie, podwyższeniu lub obniżeniu. Wskazany w przedstawionej ofercie koszt wykonania rozbiórki budynku nie wydaje się być zbyt wygórowany w obecnych realiach gospodarczych, biorąc zwłaszcza pod uwagę wymiary przedmiotowego budynku, jego powierzchnię zabudowy. Odnosząc się do kwestii zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego, organ II instancji wyjaśnił, że określenie wysokości zaliczki jest pozostawione uznaniu organu egzekucyjnego, jednakże słowo "zaliczka" należy rozumieć jako część należności wpłacaną lub wypłacaną z góry na poczet tej należności. Wymieniona w powyższym przepisie zaliczka stanowi tzw. przedpłatę, która spełnia funkcję finansowego zabezpieczenia wykonania zastępczego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się że zaliczka nawet w wysokości 90% prognozowanych kosztów wykonania zastępczego nadal pozostaje zaliczką, gdyż nie przekracza planowanych do poniesienia kosztów wykonania obowiązku, stąd zaliczka w wysokości niespełna 50% jest dopuszczalna. Na marginesie organ nadmienił, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez PINB wobec J. Ś. w sprawie obowiązku rozbiórki samowolnie zrealizowanego w M. na działce nr [...] obiektu (dobudówka o wymiarach 5,95 m x 10,10 m, do istniejącego na działce budynku inwentarskiego, zrealizowana w latach 1995 - 1998 r.), orzeczonego decyzją Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S. z dnia 20 lipca 1998 r. znak: [...], wydane zostało postanowienie z dnia 23 sierpnia 1999 r. o zastosowaniu wykonania zastępczego i została zabezpieczona na koncie depozytów wierzyciela zaliczka w wysokości [...] zł na koszty wykonania zastępczego, co wynika z uzasadnienia postanowienia PINB z dnia 22 lipca 2008 r. znak: [...] o zawieszeniu w/w postępowania egzekucyjnego. Dlatego też, w razie gdyby PINB przystąpił do wykonania zastępczego obejmującego realizację zarówno w/w postanowienia z dnia 23 sierpnia 1999 r. jak i zaskarżonego postanowienia nr [...] z dnia 26 lutego 2018 r. znak: [...], które dotyczą tego samego budynku, to winien ustalając koszty wykonania zastępczego i później stosując wskazywany już przepis art. 133 § 1 u.p.e.a. uwzględnić uzyskaną w toku postępowania egzekucyjnego znak: [...] ofertę wykonania rozbiórki budynku gospodarczo-inwentarskiego o konstrukcji mieszanej, parterowego z poddaszem, o wymiarach w rzucie poziomym 10,25 m x 10,60 m, zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...] w M. oraz zabezpieczone na poczet wykonania zastępczego zaliczki. Dalej organ II instancji wskazał, że w sentencji zaskarżonego postanowienia podano, iż egzekwowany obowiązek zostanie wykonany na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego przez Przedsiębiorstwo Budowlane [...]" J. K., jednak -jak ustalono w toku postępowania zażaleniowego - w/w przedsiębiorcy nie zostało zlecone przez PINB zastępcze wykonanie obowiązku, nie została podpisana z nim stosowna umowa cywilnoprawna w tej kwestii. Wobec powyższego brak było podstaw do wskazania w skarżonym postanowieniu tego przedsiębiorcy jako wykonawcy zastępczego. Organ odwoławczy podkreślił, że organ egzekucyjny nie musi zlecać określonej osobie zastępczego wykonania, tj. podpisywać z nią stosowną umowę, przed wydaniem postanowienia o zastosowaniu wykonania zastępczego. Może bowiem skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 130 u.p.e.a.. Stąd zaskarżone postanowienie zostało w tym zakresie zreformowane. MWINB nie stwierdził przesłanek uzasadniających wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 17 § 2 u.p.e.a.. Wyjaśnił, że egzekwowany obowiązek rozbiórki wynika z ostatecznej decyzji, wydanej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w toku którego ustalono, iż inwestor nie posiadał wymaganego prawem pozwolenia bądź zgłoszenia na wykonanie robót, a zatem zrealizował je samowolnie. Odnosząc się do zarzutów dotyczących wydania postanowienia o sprostowaniu decyzji nakazującej rozbiórkę, organ II instancji zaznaczył, że instytucja sprostowania decyzji w trybie art. 113 kpa może być zastosowana w dowolnym czasie, organ który wydał decyzję nie jest ograniczony w tym zakresie żadnym terminem. Sprostowanie decyzji, z której wynika egzekwowany obowiązek o charakterze niepieniężnym (także w zakresie wyrzeczenia tej decyzji), nie wpływa na prawidłowość, ważność wystawionego wcześniej tytułu wykonawczego, na podstawie którego egzekwowany jest obowiązek wynikający z decyzji, którą następnie sprostowano. Nie ma też podstaw prawnych do zmiany brzmienia egzekwowanego obowiązku niepieniężnego zawartego w treści tytułu wykonawczego. W przypadku tytułu wykonawczego nie ma do niego zastosowania w szczególności instytucja sprostowania z art. 113 kpa. Tytuł wykonawczy jest bowiem dokumentem urzędowym, nie zaś decyzją, czy postanowieniem i nie podlega sprostowaniu. Organ zaznaczył na koniec, że nie stoi na przeszkodzie, by zobowiązany podjął niezwłocznie działania celem doprowadzenia do wykonania ciążącego na nim obowiązku rozbiórki we własnym zakresie, unikając w ten sposób ponoszenia kosztów wykonania zastępczego. Skargę na opisane wyżej postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. Ś., domagając się uchylenia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji i umorzenia postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając skargę skarżący podniósł, że nakaz rozbiórki objęty decyzją Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S. z dnia 20 lipca 1998 r. został skierowany do F. Ś.. Wraz z jego śmiercią obowiązek ten wygasł. W związku z tym zasadnym jest zgłoszenie zarzutu wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku. Ponadto organ określił egzekwowany obowiązek niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...] Wymiary części budynku, który został objęty nakazem rozbiórki zostały zmienione przez organ w drodze postanowienia organu nr [...] z dnia 30 stycznia 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki. Pomijając fakt, że kwestia merytoryczna nie może być zmieniana w tym trybie, to postanowienie o sprostowaniu tej omyłki jest nieprawomocne. Organ nie zmienił tytułu wykonawczego, nie doręczył też nowego tytułu wykonawczego. Zatem zasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 128 §1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 32 u.p.e.a. poprzez jego nie zastosowanie w stanie faktycznym sprawy. Nadto egzekwowany obowiązek jest niewykonalny. Roboty budowlane będące przedmiotem postępowania były wykonywane na istniejącym obiekcie. Natomiast nie ustalono stanu obiektu przed tymi pracami. Jeżeli ustala się, że obiekt był dobudowywany, rozbudowywany, czy nadbudowany - to przede wszystkim należy ustalić dokładnie jaki był stan obiektu przed budową, albowiem jest to konieczne m.in.: dla stwierdzenia możliwości wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki. Jeżeli nakazem rozbiórki objęta jest część budynku, to powinna ona być na tyle samodzielna i niezależna od całości budynku, aby przeprowadzenie nakazu rozbiórki nie skutkowało koniecznością ingerencji w pozostałą część, która nakazem rozbiórki nie jest objęta. W niniejszej sprawie zostały wydane dwa nakazy rozbiórki. Pierwszy związany z nadbudową drugi z rozbudową. W materiale dowodowym sprawy brak protokołów kontroli, czy dokumentów graficznych, które potwierdzałyby jakie wymiary posiadał budynek objęty nakazem rozbiórki przed wydaniem decyzji przez Przewodniczącego Zarządu [...] Miejskiej Strefy Usług Publicznych w N. S.. Zdaniem skarżącego prace rozbiórkowe w zakresie wynikającym z nakazu rozbiórki nie mogą zostać wykonane bez ingerencji w pozostałe części budynku, albowiem wiązałby się z koniecznością rozebrania komina i ściany nośnej, na której opiera się strop. Konieczne byłoby rozebranie stropu i komina, na które to czynności nakazu rozbiórki nie ma. Podobnie z tzw. dobudówką. Technicznie jest to niemożliwe do wykonania i spowodowałoby zawalenie się tej budowli. Skarżący podniósł, że w efekcie ustalenia powyższych okoliczności i pomiarów wykonanych w grudniu 2017 r. PINB zmienił wymiary obiektu podlegającego rozbiórce wydając postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki. Z tych przyczyn decyzja ta jest niewykonalna w rozumieniu art. 33 pkt 5 u.p.e.a.. Skarżący wskazał również, że zastosowany środek egzekucyjny jest zbyt uciążliwy. Na skutek jego zastosowania skarżący zostanie pozbawiony miejsca zamieszkania, a wykonanie nakazu rozbiórki w zakresie obejmującym ścianę nośną spowoduje zawalenie się budowli w całości. Wreszcie, w ocenie skarżącego, wystawiony tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów o których mowa w art. 27 u.p.e.a.. Skarżący zaznaczył, że nie będzie wskazywał konkretnie jakich wymogów nie spełnia, albowiem to organ ma obowiązek każdorazowo dokonać analizy prawidłowości tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.)- dalej zwanej p.p.s.a. - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do ostatniej kategorii wymienionej w tym przepisie. Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga jest uzasadniona. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, dotyczące zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą o z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070). Jak stanowi bowiem art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej: do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Tytuł wykonawczy został wystawiony przed wejściem w życie ustawy, a więc przed 30 lipca 2020 r. W pierwszej kolejności wypada zaznaczyć, że niesporne w sprawie było, że skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...] dotyczącego rozbiórki części budynku inwentarskiego zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...] w M. w zakresie wykonanej rozbudowy i nadbudowy. Stosownie do treści art. 15 § 1 u.p.e.a., warunkiem wszczęcia egzekucji administracyjnej jest uprzednie przesłanie zobowiązanemu przez wierzyciela pisemnego upomnienia, zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Celem instytucji upomnienia "przedegzekucyjnego" uregulowanego w wyżej wskazanym przepisie jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania określonego obowiązku i tym samym niedoprowadzenie do wszczęcia postępowania. Jak wynika z przedłożonych akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. sporządził w dniu 7 maja 2015 r. pisemne upomnienie w którym wezwał skarżącego do wykonania obowiązku nałożonego wspomnianą wyżej decyzją z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...] Upomnienie zostało odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 16 maja 2015 r. Następnie, z powodu niewykonania przez skarżącego egzekwowanego obowiązku, co zostało stwierdzone podczas czynności kontrolno-sprawdzających przeprowadzonych w dniu 21 maja 2015 r., organ egzekucyjny w dniu 8 czerwca 2015 r. wystawił tytuł wykonawczy, który został skarżącemu doręczony w dniu 20 czerwca 2015 r. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.pe.a. zobowiązanemu przysługiwało w terminie 7 dni prawo zgłoszenia zarzutów określonych w art. 33 § 1 u.p.e.a. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skarżący nie skorzystał jednak z tego prawa w zakreślonym ustawą terminie. Z kolei wniesione przez skarżącego wnioski o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i umorzenie tego postępowania zostały załatwione odmownie. Organ egzekucyjny dwukrotnie nakładał też na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia, jednak na skutek rozstrzygnięć organu II instancji postanowienia te zostały uchylone. W dniu 5 marca 2018 r. skarżącemu zostało doręczone postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że wykonanie zastępcze obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej jest środkiem egzekucyjnym zmierzającym do wykonania danej decyzji, a więc zmierzającym do respektowania prawa. Zastosowanie tego środka powinno nastąpić wtedy, gdy dany obowiązek może być wykonany przez inną osobę niż zobowiązanego. Wynika to wprost z brzmienia art. 127 u.p.e.a., zgodnie z którym wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Istotą postępowania egzekucyjnego w administracji jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków określonych w tytule wykonawczym. Dokonując wyboru właściwego środka egzekucyjnego w okolicznościach danej sprawy, organ egzekucyjny powinien kierować się zasadami postępowania egzekucyjnego wyrażonymi między innymi w art. 7 § 2 u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Ponadto, stosownie do art. 29 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza to, że organ egzekucyjny w toku postępowania egzekucyjnego nie bada ponownie tzw. decyzji merytorycznej, a jedynie podejmuje działania zmierzające do jej wykonania. Przedmiotowa decyzja nie podlega również kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu, albowiem wykracza to poza zakres rozpoznawanej sprawy. Jak już wspomniano, skarżącemu przysługiwało natomiast prawo wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący wniósł zarzuty dopiero po wydaniu postanowienia z dnia 26 lutego 2018 r. o wykonaniu zastępczym, wskazując na zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, wygaśnięcie obowiązku, niewykonalność obowiązku i niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Odrębnym postanowieniem, wydanym w dniu 23 kwietnia 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. nie uwzględnił zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oraz stwierdził niedopuszczalność pozostałych zarzutów z uwagi na ich zgłoszenie z naruszeniem terminu. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2021 r., znak: [...] Nieprawomocnym wyrokiem z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 617/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na ww. postanowienie. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że w skardze na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego nie jest dopuszczalne powoływanie okoliczności wskazanych w art. 33 § 1 u.p.e.a. W konsekwencji nie mogą odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego dotyczące wygaśnięcia nałożonego obowiązku, jego niewykonalności czy też zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Na uwzględnienie zasługiwał natomiast zarzut dotyczący wadliwego określenia w zaskarżonym postanowieniu przedmiotu rozbiórki. Tytułem przypomnienia należy wskazać, że w toku postępowania egzekucyjnego na skutek ustaleń dokonanych w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolno-sprawdzających w dniu 18 grudnia 2017 r. podczas których dokonano pomiarów objętej rozbiórką części budynku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. S. dla Powiatu N. wydał postanowienie nr [...] znak: [...] z dnia 30 stycznia 2018 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w wyrzeczeniu i uzasadnieniu swojej decyzji z dnia 19 grudnia 2008 r. znak: [...], w ten sposób, że w trzeciej linijce wyrzeczenia zamiast "4,62m x 10,25" powinno być "3,60m x 10,25", w czwartej linijce zamiast "4m x 10,60" powinno być "10,25m x 10,60", natomiast w 12 linijce uzasadnienia zamiast "10,25m x 4,60m" powinno być "10,25m x 3,60 m". Postanowieniem nr [...] z dnia 29 grudnia 2020 r. znak: [...] [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na skutek poddania ww. postanowienia kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 249/21, postanowienia organów obydwu instancji zostały uchylone. Sąd wyjaśnił, że: "(...)prawidłowe i precyzyjne określenie przedmiotu (zakresu rozbiórki) jest kluczową kwestią podlegającą dokładnemu ustaleniu przez organ nadzoru budowlanego w toku postępowania prowadzonego w przedmiocie nakazu rozbiórki. Prawidłowe określenie przedmiotu rozbiórki zależy w każdym przypadku od okoliczności faktycznych danej sprawy. (...) Decyzje nakazujące rozbiórkę powinny być sporządzone szczególnie starannie, tak aby nie pozostawiały żadnych wątpliwości co do ich interpretacji, zwłaszcza przy określeniu zakresu obowiązków nakładanych nakazem rozbiórki i adresata tych obowiązków. (...) błąd co do wymiarów części obiektu budowlanego, determinujących zakres orzeczonej rozbiórki, należy uznać za istotny i merytoryczny, ewidentnie wpływający na obowiązki podmiotu zobowiązanego do wykonania rozbiórki. Dokonane przez organy sprostowanie decyzji rozbiórkowej z 2008 r. wprowadza sposób rozstrzygnięcia odmienny od pierwotnego (...)". Zasadą jest, że wojewódzki sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu. Kontrola decyzji administracyjnych/postanowień polega zatem na zbadaniu ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dniu wydania decyzji, oraz trafności zastosowania tych przepisów w odniesieniu do istniejącego - również w dacie podjęcia aktu - stanu faktycznego sprawy. Nie jest to jednak zasada absolutna, gdyż w szczególnych przypadkach Sąd zobowiązany jest uwzględnić także pewne zdarzenia prawne, które zaszły już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Taka wyjątkowa sytuacja zachodzi gdy prawomocnym wyrokiem Sądu wyeliminowano z obrotu prawnego akt (wcześniejszy), w oparciu o który organ administracji wydał kolejny akt (późniejszy). Sąd dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w przedmiocie wykonania zastępczego, w którym określając zakres rozbiórki przywołano wymiary nadbudowy i rozbudowy przedmiotowego obiektu budowlanego określone w postanowieniu o sprostowaniu z dnia 30 stycznia 2018 r., zobowiązany był uwzględnić nowy stan prawny, powstały w związku z wyeliminowaniem ww. postanowienia z obrotu prawnego. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, albowiem postanowienie o sprostowaniu w sposób zasadniczy zmieniało wymiary części budynku co do którego orzeczono rozbiórkę, a zatem w rzeczy samej stanowiło zmianę egzekwowanej decyzji. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie musi być sformułowane w taki sposób, aby nie było wątpliwości czego dotyczy i w jakim zakresie obiekt podlega zastępczo wykonywanej rozbiórce. Zważywszy zatem na zakres sprostowania, uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 249/21 postanowienia z dnia 30 stycznia 2018 r., znak: [...], bezpośrednio wpływa na sposób wykonania zastępczego będącego przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Odrębną kwestią - w kontekście wyników czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 18 grudnia 2017 r. – pozostaje, na ile obowiązek określony w decyzji z dnia 19 grudnia 2008 r., znak: [...] został sformułowany właściwie. Skoro bowiem organ na skutek przeprowadzonych czynności w terenie uznał, że obiekt podlegający rozbiórce został pierwotnie wadliwie zwymiarowany i podjął próbę naprawienia tak istotnego błędu w drodze sprostowania, to rozważenia wymaga czy okoliczność ta nie uzasadnia wdrożenia z urzędu któregoś z przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego trybów nadzwyczajnych. Z uwagi na fakt, że zagadnienie to wykracza poza zakres przedmiotowej sprawy Sąd poprzestaje jedynie na zasygnalizowaniu nasuwającej się wątpliwości. Wobec powyższego, w związku z tym, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 kwietnia 2021 r., znak: [...] jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane w oparciu o postanowienie PINB z dnia 30 stycznia 2018 r., znak: [...] o sprostowaniu, które następnie zostało uchylone należało stwierdzić, że akt kontrolowany narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 w zw. z art. 126 k.p.a.). Zachodzi zatem podstawa do uchylenia takiego aktu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Postanowienie organu I instancji zostało uchylone na zasadzie art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.