II SA/Kr 617/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Beata Łomnicka Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi W.J. oraz A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 marca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących W.J. i A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. solidarnie kwotę 1000,00 zł (tysiąc złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [....] w K. decyzją z dnia 1 czerwca 2015 r., nr [....] znak: [....] , na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego nakazał W.J.oraz Firmie [....] Spółka z o.o., jako współwłaścicielom działki nr [....] , rozbiórkę konstrukcji wieży antenowej usytuowanej na działce nr [....] w miejscowości W. , wykonanej bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Organ I Instancji pismem z dnia 23.04.2014 r. zawiadomił strony postępowania administracyjnego o wszczęciu z urzędu w sprawie wieży antenowej usytuowanej na działce nr [....] w miejscowości W. , gmina Z. Postepowanie zostało wszczęte w związku z pismami A.M. z 6. 02. 2014, 13.06. 2013 r. 24.09. 2014 r. i 15.10 2014 kwestionującymi legalność ww. wieży antenowej. W dniu 25.02.2014r. pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne, w wyniku których ustalono, że na działce nr [....] zlokalizowano wieżę antenową konstrukcji stalowej z kątowników oraz rur stalowych. Wieża jest wyposażona w drabinę stalową oraz pomosty technologiczne dla montażu i eksploatacji urządzeń nadawczo odbiorczych. Konstrukcja jest zamontowana na płycie żelbetowej fundamentowej, w górnej części zamontowano urządzenia nadawczo-odbiorcze na konstrukcji wspornikowej wys. ok. 5.0 - 6.0 m. Wysokość wieży wraz z masztami antenowymi wynosi 0k. 40 m. W dniu 20.03.2014 r. organ I instancji pozyskał do akt sprawy uwierzytelnione kserokopie: - ostatecznej decyzji Starosty K. z dnia 08 kwietnia 2011 r., Nr [....] , o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę po ponownym rozpatrzeniu w sprawie rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej [....] (ramy oparte na fundamencie pod szafy na urządzenia nadawczo — odbiorcze, instalacja elektroenergetyczna zasilająca system antenowy emitujący pola elektromagnetyczne (niejonizujące) wraz z niezbędną infrastrukturą: drabiny kablowe oraz kable wysokiej częstotliwości łączące anteny z urządzeniami) na działce nr [....] w miejscowości W. , gmina Z. , - decyzji z 22 grudnia 2008r. Nr [....] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe ze względu na to, że stwierdzono, iż nie wykonano robót budowlanych mogących być przedmiotem postępowania przez organ nadzoru budowlanego, - decyzji nr [....] z 4 kwietnia 2002r. Urzędu Gminy Z. na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na istniejącej wieży [....] , zlokalizowanej na działce nr [....] w miejscowości W. , - decyzji nr [....] z 5 czerwca 2002r. Urzędu Gminy Z. na budowę linii zasilania energią elektryczną stacji bazowej telefonii komórkowej (k. 1-9 akta PINB). Postanowieniem z 17.11.2014r., nr [....] , znak: [....] w oparciu o art. 48 ust.2 i art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązał współwłaścicieli działki nr [....] w m. i [....] , gmina Z. : W.J. oraz [....] Sp. z o.o. do dostarczenia do PINB określonych w nim dokumentów w terminie do dnia 1 lutego 2015r. tj.: zaświadczenia Wójta Gminy Z. o zgodności wieży antenowej z obowiązującym planem miejscowym lun ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a po ich uzyskaniu do przedłożenie 3 egz. projektu budowlanego wieży antenowej, 3 egz. projektu zagospodarowania działki nr [....] w m. W. i oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Biorąc pod uwagę, że współwłaściciele działki nr [....] nie przedłożyli wymaganych do legalizacji wieży antenowej wykonanej bez wymaganego pozwolenia na budowę na podstawie art 48 ust 1 Prawa budowlanego – organ nakazał jej rozbiórkę. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła [....] Sp. z o.o. działająca przez r.pr. S.K. . Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z a 22 marca 2016 r. nr [....] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 K.p.a. oraz art. 48 ust. 1 i ust. 4, a także art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania [....] Spółka z o.o. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [....] w K. z 1 czerwca 2015r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. MWINB po zweryfikowaniu zgromadzonego w sprawie przez organ I instancji materiału dowodowego, podzielił stan faktyczny sprawy przedstawiony przez PINB w skarżonej decyzji i w oparciu o zgromadzony materiał dokonał powtórnego, merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach zakreślonych treścią zaskarżonej decyzji, zweryfikowaniu także kręg stron postępowania. Organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 443 z 27 marca 2015 r.), do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte przed terminem określonym w art. 9 w/w ustawy, który stanowi, że: ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 34, który wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., zatem w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy u stawy prawo budowlane w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji. Zdaniem MWINB przedmiotowa wieża antenowa jest elementem sieci telekomunikacyjnej określonej w art. 2 pkt 35 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., póz. 243 z późn. zm.), którą zaliczyć należy do telekomunikacyjnych obiektów budowlanych wymienionych w § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie. Mając powyższe na uwadze uznał, że PINB dokonał prawidłowej kwalifikacji przedmiotu postępowania administracyjnego. W myśl art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego przez budowę należy rozumieć " wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego". W przedmiotowej sprawie w trakcie przeprowadzonych w dniu [....] 2014 r. czynności kontrolnych ustalono, że: "na działce nr [....] zlokalizowano wieże antenową konstrukcji stalowej z kątowników oraz rur stalowych. Wieża jest wyposażona w drabinę stalową oraz pomosty technologiczne (...) Konstrukcja stalowa składa się z 8 elementów o wysokości ok. 3,5 m oraz zakończeniu o wysokości ok. 2,5 m — co wynosi ok. 30-32 m wysokości konstrukcji wieży. W górnej części zamontowano urządzenia odbierająca - nadawcze na konstrukcji wspornikowej wysokości 5 - 6 m . Ze znajdującej się w aktach sprawy adnotacji urzędowej sporządzonej przez pracownika PINB w dniu 28 maja 2015r. wynika, że w zasobach archiwalnych Urzędu Gminy Z. nie figuruje pozwolenie na budowę dotyczące przedmiotowego obiektu budowlanego, jak również brak jest potwierdzenia prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wydania pozwolenia na budowę wieży. Roboty budowlane, zgodnie z art. 28 § 1 Prawa budowlanego, mogą zostać rozpoczęte jedynie na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wykonanie przedmiotowego obiektu budowlanego nie znajduje się w zamkniętym katalogu obiektów niewymagających dla swej legalności pozwolenia na budowę, tj. w art. 29 cyt. ustawy. Zatem takie zamierzenie inwestycyjne należy zakwalifikować jako budowę obiektu budowlanego - budowli, na realizację którego zgodnie z art. 28 u.p.b. wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Skoro wykonanie przedmiotowej budowy wymagało pozwolenia na budowę, organ I instancji zasadnie prowadził postępowanie w sprawie legalności przedmiotowego obiektu w trybie art. 48 u.p.b., przy czym organ nadzoru budowlanego nie nakłada obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, automatycznie. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego oceniany jest bowiem jako najsurowszy sposób likwidacji skutków samowoli budowlanej, który powinien mieć zastosowanie w ostateczności, w sytuacjach, kiedy niemożliwe jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Zasadą jest przeprowadzenie procesu legalizacji i dopiero, gdy okaże się ona niemożliwa, można orzec nakaz rozbiórki (por. wyrok WSA w Warszawie z 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2115/09). Przepisy ustawy Prawo budowlane przewidują zatem możliwość legalizacji samowoli budowlanej. Legalizacja obiektu budowlanego przebiega dwustopniowo. Wstępnie o ewentualności zalegalizowania samowoli budowlanej rozstrzyga organ nadzoru budowlanego, który musi zbadać, czy w ogóle zachodzą przesłanki wydania postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 u.p.b. Jeśli takie przesłanki zachodzą, organ musi stwierdzić, że legalizacja jest dopuszczalna, i wydać postanowienie nakładające określone obowiązki na inwestora. W dalszej kolejności inicjatywę przejmuje inwestor, który musi wywiązać się z nałożonych na niego obowiązków, pod rygorem nakazania rozbiórki (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2011 r., II SA/Po 571/10). W niniejszej sprawie organ I instancji w 17 listopada 2014r. wydał w oparciu o art. 4 ust.2 i art. 48 ust.3 Prawa budowlanego postanowienie nr [....] znak: [....] , którym nałożył na współwłaścicieli działki nr [....] w miejscowości W. : P. W.J. oraz [....] Sp. z o.o. obowiązek przedłożenia określonych w nim dokumentów w terminie do dnia l lutego 2015 r. W wyznaczonym terminie W.J. oraz [....] [....] Sp. z o.o. nie przedłożyli żądanych dokumentów. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym w wyniku uchybienia terminu strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej i w efekcie sprawa zostaje załatwiona w trybie zwykłym, tj. przez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki. Organ nadzoru budowlanego nie dysponuje bowiem swobodą co do dalszego trybu postępowania, gdyż konstrukcja powołanej normy nie pozostawia mu uznaniowości ani też możliwości odmiennego od wskazanego rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też należy wskazać, że organ I instancji prawidłowo, zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, wydał nakaz rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu strony skarżącej WINB wskazał, że przedmiotowe postępowanie dotyczyło legalizacji samowolnie wybudowanej wieży antenowej znajdującej się na działce nr [....] w miejscowości W. , a z treści przedłożonych dokumentów w tym: - ostatecznej decyzji Starosty K. z 08 kwietnia 2011r., Nr [....] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę po ponownym rozpatrzeniu w sprawie "Rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej [....] Centrum na działce nr [....] w miejscowości W. , gmina Z. ", - decyzji nr [....] z dnia 4 kwietnia 2002r. Urzędu Gminy Z. na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na istniejącej wieży [....] , zlokalizowanej na działce nr [....] w miejscowości W. , - decyzji nr [....] z dnia 5 czerwca 2002r. Urzędu Gminy Z. na budowę linii zasilania energią elektryczną stacji bazowej telefonii komórkowej - nie wynika, aby dotyczyły one pozwolenia na budowę przedmiotowej wieży antenowej. A zatem, mając powyższe na uwadze, nie można uznać, iż budowa w/w wieży antenowej uzyskała wymagane prawem pozwolenie na budowę. Również zarzut braku prawidłowego i pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż nie było prowadzone postępowanie administracyjne o wydanie pozwolenia na budowę w/w wieży antenowej, jak również brak jest dowodu na zniszczenie dokumentów dotyczących takiego postępowania . Skargę do WSA w Krakowie złożyli: [....] sp. z o.o. i W.J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wstrzymania jej wykonania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Powyższej decyzji zarzucono: naruszenie: art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez jej zastosowanie w stosunku do obiektu budowlanego wybudowanego w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę; art. 16 Kodeku postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę obiektu bud., który uznany był za legalnie wybudowany w treści decyzji administracyjnej Wójta Gminy Z. nr [....] z 4 kwietnia 2002 r. , bez wyeliminowania przedmiotowej decyzji z obiegu prawnego; art. 7, 77 § 1 kpa przez brak prawidłowego i pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy; art. 107 § 3 poprzez skrótowe i ogólnikowe uzasadnienie skarżonej decyzji, nie odnoszące się do wniosków i twierdzeń stron. Zdaniem strony skarżącej decyzja administracyjna wydana w 2002 roku zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla instalacji antenowej na istniejącej wieży [....] powoduje, że przymiot ostateczności, a co za tym idzie prawidłowości pozostającej w obiegu prawnym decyzji administracyjnej, obejmuję również obiekt na którym zaprojektowano budowę stacji bazowej l telefonii komórkowej - cytując z rozstrzygnięcia przedmiotowej decyzji : "na istniejącej wieży [....] ". Obowiązek wykazania, że dany obiekt budowlany został wybudowany bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczo - budowlanej, spoczywa na organie nadzoru budowlanego. Organ II instancji w ogóle nie pochylił się nad treścią złożonego w postępowaniu administracyjnym odwołania i podniesionych w nim zarzutów, bezkrytycznie powielając błędy organu l instancji. MWINB w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż skarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu. Uzasadniony jest zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 77 § i 107 § kpa przez nierozważenie przez organy obu instancji kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji o rozbiórce w wieży antenowej usytuowanej na dz. nr [....] w m. W. , ponieważ orzeczony nakaz rozbiórki nie obejmuje wybudowanej na przedmiotowej wieży stacji bazowej telefonii komórkowej nr [....] . W związku z powyższym należy wskazać, że każda decyzja orzekająca o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części powinna być wykonalna nie tylko prawnie, ale również technicznie. Nakaz rozbiórki może bowiem obejmować cały obiekt lub jego część, jednakże nakaz rozbiórki części obiektu jest dopuszczalny wyłącznie w sytuacji, gdy jest to część obiektu na tyle samodzielna, że może być rozebrana bez istotnej ingerencji w pozostałą część obiektu budowlanego, co do którego nie orzeczono nakazu rozbiórki. Orzekając rozbiórkę części obiektu należy zatem brać pod uwagę wykonalność decyzji z punktu widzenia warunków technicznych, a więc możliwości wykonania rozbiórki bez zagrożenia bezpieczeństwa pozostałej części obiektu, która została wykonana zgodnie z prawem, względnie stanowi przedmiot odrębnego postępowania naprawczego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że na działce nr [....] stanowiącej współwłasność skarżących w latach 1965 -1998 wzniesiono: najpierw nieistniejący już maszt o wysokości kilkunastu metrów , a po jego rozebraniu - wieżę antenową wykonaną i stalowej z kątowników oraz rur stalowych, wyposażoną w drabinę stalową oraz pomosty technologiczne, o konstrukcji stalowej. Wieża składa się z 8 elementów o wysokości ok. 3,5 m oraz zakończeniu o wysokości ok. 2,5 m — co wynosi ok. 30-32 m wysokości konstrukcji wieży. W górnej części przedmiotowej wieży zamontowano urządzenia odbierająco - nadawcze na konstrukcji wspornikowej wysokości 5 - 6 m. Nadto, w oparciu o oględziny przeprowadzone na ww. działce w dniu 24 lutego 2014 r. oraz pozyskane dokumenty w tym: decyzję Wójta Gminy Z. z 4 kwietnia 2002 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [....] na istniejącej wieży [....] ; projekt budowlany dla ww. stacji bazowej tel. komórkowej nr [....] , protokół kontroli przeprowadzonej w dniu 15 lutego 2015 r. na działce nr [....] ; decyzję Starosty K. z 8 kwietnia 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zamierzenia pn. rozbudowa stacji tel. kom. [....] ramy oparte na fundamencie pod szafy na urządzenia nadawczo-odbiorcze, instalację elektroenergetyczną zasilającą, system antenowy emitujący pola elekromagnetyczn wraz z niezbędną infrastrukturą, (...) na dz. [....] w m. W. , gm. Z. ; decyzję Wójta gm. Z. z 5 czerwca 2002 r. (ostateczną od dnia 19. 06. 2002 r.) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii zasilania energią elektryczną stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanej na dz. nr [....] – [....] - organy ustaliły, że wieża, na wykonanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę została wykonana nielegalnie. Ustaliły nadto, że w sprawie je legalności nie było prowadzone żadne postępowanie legalizacyjne. W oparciu o wyżej wskazane dokumenty organy obu instancji uznały, że zlokalizowana na wieży stacja bazowa telefonii komórkowej została wykonana legalnie. tj. w oparciu o wskazane decyzje, w odróżnieniu od samej wieży, która została zrealizowana po 1995 r. – nielegalnie i nie było prowadzone postępowanie administracyjne o wydanie pozwolenia na budowę w/w wieży. To ostatnie ustalenie oparte zostało na adnotacji urzędowej pracownika PINB z 28 maja 2015r.,przedłożonej do akt administracyjnych sprawy, z której wynika, że w zasobach archiwalnych Urzędu Gminy Z. nie ma pozwolenia na budowę przedmiotowej wieży, ani potwierdzenia prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wydania pozwolenia na budowę wieży. Wobec powyższego, w ocenie Sądu nie może odnieść skutku zarzut niewykazania przez organy, że przedmiotowa wieża została zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę. Roboty budowlane, zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane, mogą zostać rozpoczęte jedynie na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wykonanie przedmiotowe wieży nie znajduje się w zamkniętym katalogu obiektów niewymagających dla swej legalności pozwolenia na budowę, tj. w art. 29 u.p.b. Zatem takie zamierzenie inwestycyjne należy zakwalifikować jako budowę obiektu budowlanego - budowli, na realizację którego zgodnie z art. 28 §1 Prawa budowlanego wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Organ I instancji poprzedził wydanie nakazu rozbiórki wieży przeprowadzeniem ww. stosunku do ww. obiektu postępowanie legalizacyjnej w trybie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego a następnie wydał nakaz rozbiórki w oparciu o przepis art 48 ust. 1 w zw. z art 48 ust. 4 Prawa budowlanego. W tym miejscu trzeba wskazać, że organ prowadził postępowanie tylko w odniesieniu do przedmiotowej wieży, nie biorąc w istocie pod uwagę, że wieża stanowi konstrukcję wsporczą dla zamontowanej na niej stacji bazowej telefonii komórkowej. Nie dokonał żadnych ustaleń w zakresie konstrukcji całej budowli obejmującej przedmiotową wieżę i zamontowaną na niej stację bazowa telefonii komórkowej, połączenia poszczególnych elementów całego obiektu budowlanego i wreszcie nie zanalizowanej technicznej możliwości rozbiórki wieży. W tej sytuacji trzeba za słuszny uznać zarzut naruszenia art. 7, 77 §1 i 107 § 3 kpa przez brak prawidłowego i pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania, a co za tym idzie zasadny okazał się zarzut skargi wskazujący na naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to skutkowało uchyleniem decyzji obu instancji. Mając to wszystko na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art.. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. art. 200 w zw z. z art.205 § 2 p.p.s.a.