II SA/Kr 617/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 20 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ś. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący uzasadniając ten wniosek wskazał, że istnieje realne zagrożenie spowodowania znacznej szkody w jego majątku, w postaci możliwości wystąpieniu katastrofy budowlanej. Rozbiórka spowoduje ingerencję w komin, ścianę nośną, na której z kolei opiera się strop. Podobnie z tzw. dobudówką - wg ustaleń organu. Technicznie jest to niemożliwe do wykonania i może spowodować zawalenie się budynku. Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przede wszystkim przypomnieć, ze przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w zakresie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Tego rodzaju postanowienie nie podlega wykonaniu, a w konsekwencji jego wykonanie nie może zostać wstrzymane. Treść wniosku sugeruje, że skarżącemu w istocie chodzi o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę, a nie zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, jednakże wniosek jednoznacznie dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, co nie było możliwe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.