II SA/Kr 620/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec WSA Halina Jakubiec (spr.) AWSA Dorota Dąbek Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2004 r sprawy ze skargi H. G. na decyzję Wojewody z dnia 7 lutego 2002 r Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Decyzją z dnia 7 lutego 2002 r ([...]) Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] o pozbawieniu H. G. prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] .04.2001 r z powodu zameldowania we właściwości innego powiatowego urzędu pracy. W uzasadnieniu decyzji organy obu instancji zajęły stanowisko, że skoro bezrobotną w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U . z 2001 r Nr 6 poz 56 z późn. zm.) jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca pracy zarobkowej (....) zarejestrowana we właściwym miejscu zameldowania (stałego lub czasowego) w powiatowym urzędzie pracy, to zmiana miejsca zameldowania bez powiadomienia organu powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej, a w konsekwencji - stosownie do zapisu art. 37 n ust. 1 w/w ustawy - utratą prawa do zasiłku przedemerytalnego. W skardze na powyższą decyzję H. G. zarzuciła, iż decyzja ta jest krzywdząca, bo pozbawia ją nabytego uprawnienia czego efektem jest postępowanie o zwrot wypłaconego świadczenia, a ponadto uniemożliwia ponowną rejestrację w urzędzie pracy. Przenosząc się z [...] do [...] była przekonana, iż przyznany zasiłek przedemerytalny ma charakter stały i będąc osobą uprawnioną do tego zasiłku nie podlega rygorom obowiązującym w stosunku do osób bezrobotnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uzasadniając argumentacją zawartą z zaskarżonej decyzji. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wydając zaskarżoną decyzję organy przeoczyły treść przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2"c", który wyklucza z kręgu bezrobotnych osoby, które nabyły prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobierają zasiłku przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego. Skarżąca jako pobierająca zasiłek przedemerytalny przestała spełniać kryteria uznania za osobę bezrobotną określoną art. 2 ust. 1 pkt 2 "a-j" powołanej na wstępie ustawy, gdyż nie spełnia warunku określonego w pkt 2 "c". Tym samym nie ciążył na niej obowiązek zgłaszania się do Urzędu Pracy. Nie zgłoszenie faktu zmiany miejsca zamieszkania i zameldowania nie jest nie spełnieniem warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, skoro już sam fakt pobierania zasiłku przedemerytalnego pozostaje w sprzeczności przepisem stanowiącym kryteria uznania za osobę bezrobotną. Skoro literalna wykładnia powołanego przez organy art. 37 n doprowadziła do sprzeczności, należało dokonać interpretacji zakładając racjonalność prawodawcy. Logicznym jest przyjęcie, iż idzie o wykluczenie sytuacji opisanych w podpunktach "b", "d", "e", "f", "g", "h" .... tj. np. osiągnięcia wieku emerytalnego, nabycie gospodarstwa rolnego, tymczasowe aresztowanie. W myśl przepisu 37 m ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do osób pobierających zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne przepisy art. 23 ust. 4, art. 26, art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 34 stosuje się odpowiednio, co należy rozumieć, iż ustawodawca nie stawia znaku równości pomiędzy sytuacją prawną i obowiązkami osoby bezrobotnej i osoby pobierającej zasiłek przedemerytalny. Zastosowanie "odpowiednie" wyklucza stosowanie przepisów wprost, czego organy w postępowaniu nie uwzględniły. Mając powyższe na uwadze, a w szczególności treść wyżej przytoczonego przepisu art. 2 ust. 2 pkt 1"c" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu Sad uznał, iż pozbawienie skarżącej uprawnień do zasiłku ze względu na zmianę miejsca zameldowani, nie znajduje uzasadnienia prawnego, a dokonana przez organy wykładnia przepisu art. 37 n jest błędna. Z tego względu orzeczono jak w sentencji wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której zastosowanie do rozpatrzenia sprawy niniejszej wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z tej samej daty - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 i 1271).