II SA/Kr 621/05

Sygn. akt II SA/ Kr 621/ 05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie : NSA Jan Zimmermann ( spr. ) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2007 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2005 r. , nr [...] w przedmiocie zwrócenia podania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I Instancji, II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego R. K. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 621/05 UZASADNIENIE R. K., zam. w K. przy ul. [...] w dniu [...] 2004 r. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. podanie, w którym zawiadomił, że jego sąsiadka, J. G., wykonując ocieplenie swojej części budynku bliźniaczego zabudowała pochwyt służący do wejścia na dach, przez co bardzo utrudniła to wejście. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] 2004 r. Nr [...] zwrócił powyższe podanie uznając, że właściwy w sprawie jest sąd powszechny. Wykonanie robót, o jakich mowa w podaniu nie jest bowiem objęte przepisami prawa budowlanego i pozostaje poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego. W zażaleniu na w/w postanowienie R. K. podniósł, że organ I instancji uchyla się od swojego obowiązku wyegzekwowania ewidentnego naruszenia prawa budowlanego i wniósł o usunięcie "niebezpiecznej wady budowlanej". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] 2005 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ II instancji uznał, że sprawa nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego, ale jest sprawą cywilną. Na w/w postanowienie WINB R. K. wniósł w dniu [...] 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. W skardze tej R. K. opisał sytuację i trudności, jakie powstały przy wchodzeniu na dach posesji po zamurowaniu pochwytu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Art. 66 § 3 k.p.a., który stanowił podstawę dla wydania zaskarżonego postanowienia przewiduje, że gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. W analizowanej sprawie okoliczności, o jakich mowa w cyt. przepisie, nie zachodziły. Z podania wniesionego przez R. K. wcale nie wynikało, że sprawa ma charakter cywilny. Wręcz przeciwnie: R. K. w swoim podaniu zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o tym, że jego sąsiadka J. G. wykonując ocieplenie w swojej części budynku bliźniaczego spowodowała utrudnienie przy wejściu na dach. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) docieplenie budynków do wysokości 12 m wymaga zgłoszenia. Już ta tylko okoliczność oznacza, że wniosek R. K. dotyczył indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 k.p.a., która powinna być załatwiona decyzją administracyjną. Wniosek taki spowodował więc niewątpliwie wszczęcie postępowania administracyjnego, w którym należało zebrać materiał dowodowy i zależnie od jego zawartości rozstrzygnąć sprawę, choćby przez wydanie decyzji o umorzeniu tego postępowania. Należało zbadać, czy prace wykonywane przez J. G. były poprzedzone zgłoszeniem i czy rzeczywiści doprowadziły one do utrudnień i dolegliwości wobec sąsiada R. K. Tymczasem organy orzekające w analizowanej sprawie arbitralnie i pochopnie przyjęły bez żadnych dowodów, że sprawa ma charakter cywilny. Należy zatem stwierdzić, że organy obu instancji naruszyły art. 66 § 3 k.p.a., a także art. 1 (pojęcie sprawy administracyjnej), 7 (zasada prawdy obiektywnej) i art. 77 (obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego) k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na załatwienie sprawy. Z tego powodu Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy.