II SA/Kr 621/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.F. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie S.F. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 13 marca 2009r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia zażalenia. Do skargi S.F. z dnia 10 kwietnia 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dołączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, sporządzony na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia [...].05.2009r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 29 lipca skarżąca złożyła zażalenia na w/w postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zaliczyć zatem należy m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zostały spełnione. Skarżąca uprawdopodobniła, że w związku z podeszłym wiekiem, stanem zdrowia (kłopoty z pamięcią) oraz nieporadnością życiową nie była w stanie złożyć zażalenia na postanowienie Sądu w terminie. Ponadto z wyjaśnień skarżącej wynika, iż dopiero w ostatnim dniu siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego zażalenia (tj. 27 lipca 2009r.) podczas pobytu u rodziny wyjaśniono jej znaczenia zapadłego orzeczenia i zaoferowano pomoc w zredagowaniu stosownego pisma. Zatem należało uznać, że złożenie wniosku skarżącej w dniu 30 lipca 2009r. nastąpiło w wymaganym w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. W ocenie Sądu okoliczności te uprawdopodobniają brak winy strony w uchybieniu terminu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.