II SA/Kr 623/07

sygn. akt II SA/Kr 623/07 Kraków, dnia 12 sierpnia 2009 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S. , B.S. , J.S. , U.S. i S.K. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 marca 2007 roku, znak [....] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia : oddalić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2008 roku sygn. akt II SA/Kr 623/07. Wyrokiem z dnia 25 marca 2008 roku, sygn. akt II SA/Kr 623/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę G.S. , B.S. , J.S. , U.S. i S.K. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 marca 2007 roku, znak [....] , w przedmiocie umorzenia postępowania. Obecnym na rozprawie dnia [....] 2008 roku S.K. i G.S. , po ogłoszeniu wyroku, udzielono pouczenia o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej oraz rygorach związanych z naruszeniem wymaganego trybu. Na wniosek S.K. z dnia [....] 2008 roku, złożony wyłącznie w imieniu własnym, w dniu [....] 2008 roku doręczono skarżącemu odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem, a także kolejnym, analogicznym do poprzedniego pouczeniem o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej. W dniu [....] kwietnia 2008 roku G.S. i S.K. wnieśli nazwaną "zażaleniem", osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku, datowaną [....] kwietnia 2008 roku. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił powyższą skargę kasacyjną, jako nie sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego. Dodatkową podstawą takiego orzeczenia co do S.K. był fakt wniesienia skargi kasacyjnej przed datą rozpoczęcia biegu terminu do jej złożenia wobec doręczenia skarżącemu odpisu wyroku z uzasadnieniem dopiero w dniu [....] maja 2009 roku, zaś odnośnie G.S. okoliczność niezachowania wymaganego trybu zaskarżenia wyroku, wobec nie złożenia przez niego uprzednio wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczono z pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia. W dniu [....] lipca 2008 roku G.S. i S.K. złożyli sporządzone i podpisane osobiście przez nich zażalenie na powyższe postanowienie, które odrzucono postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 17 października 2008 roku z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego. W [....] listopada 2008 roku (data stempla pocztowego) G.S. , B.S. J.S. , U.S. oraz S.K. wnieśli sporządzone przez adwokata zażalenie na postanowienie z dnia 17 października 2008 roku, a także skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 marca 2008 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazali, że nie mieli świadomości tzw. "przymusu adwokackiego" odnośnie jej sporządzenia i co prawda nie sposób ustalić, czy ta nieświadomość była wynikiem nieprawidłowości pouczenia, jego niedosłyszenia, czy też niezrozumienia, to jednak zdaniem skarżących, z uwagi na zasadę ochrony stron i uczestników postępowania z art. 9 k.p.a., wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Podali, że skarżący S.K. a dowiedział się o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego oraz o skutkach jego niezachowania dopiero z treści postanowienia, które otrzymał w dniu 8 listopada 2008 roku. Ponadto, wyżej wymienienie wnieśli w dniu [....] listopada 2008 roku osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił osobiście złożoną dnia [....] listopada 2008 roku skargę kasacyjną G.S. , B.S. i innych....., od wyroku z dnia 25 marca 2008 roku, a także zażalenie B.S., J.S. i U.S. na postanowienie z dnia 17 października 2008 roku. Zażalenie G.S. i S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2008 roku, odrzucające zażalenie tychże skarżących na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II OZ 369/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podlegający rozpoznaniu obecnie wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Uwzględniając stan faktyczny niniejszej sprawy nie można uznać, że uchybienie trzydziestodniowemu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy po stronie skarżących. Wskazać trzeba, że na rozprawie w dniu 25 marca 2008 roku (k. 178) obecni byli S.K. - działający w imieniu własnym i G.S. , oraz G.S. - działający w imieniu własnym oraz skarżących B.S. , J.S. , U.S. . Z będącego dokumentem urzędowym protokołu rozprawy wynika, że po ogłoszeniu wyroku przewodniczący składu sędziowskiego poinformował w sposób prawidłowy obecnych skarżących o terminie i sposobie zaskarżenia orzeczenia, w tym o konieczności złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, a także o przymusie adwokacko - radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania. S.K. doręczono ponadto wraz z odpisem uzasadnienia wyroku kolejne, pisemne pouczenie (k. 194, k. 196), analogiczne do podanego ustnie na rozprawie. Również wcześniejsze postanowienie z dnia 25 czerwca 2008 roku, odrzucające osobiście sporządzoną skargę kasacyjną S.K. i G.S. zawierała wyraźne omówienie przepisów art. 174-177 p.p.s.a., z naciskiem na instytucję przymusu adwokacko-radcowskiego i konsekwencję jego niedochowania. Zupełnie bezpodstawne jest zatem twierdzenie zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, jakoby S.K. miał się dowiedzieć o trybie zaskarżenia wydanego wyroku dopiero w dniu 8 listopada 2008 roku, po doręczeniu mu postanowienia z dnia 17 października 2008 roku. W odniesieniu do tego skarżącego nie można mówić o niezawinionym uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej albowiem S.K. został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej zarówno po ogłoszeniu wyroku, jak i pisemnie przy doręczeniu jego odpisu. Oba pouczenia dotyczyły również konieczności sporządzenia środka zaskarżenia przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem jego odrzucenia. Skoro wyżej wymieniony działał w sprawie również jako pełnomocnik G.S. - wina pełnomocnika w uchybieniu terminowi rodzi negatywne skutki dla reprezentowanej strony. Niezależnie od tego, zważyć należy, że również G.S. - działający w imieniu własnym oraz B.S. , J.S. , U.S. , został prawidłowo pouczony o sposobie wniesienia wniesienie skargi kasacyjnej na rozprawie dnia 28 marca 2008 roku, zaś co charakterystyczne nie zachował on prawidłowego trybu wnoszenia środków odwoławczych przez adwokata lub radcę prawnego pomimo doręczenia mu pisemnego pouczenia o sposobie wniesienia zażalenia na podstawienie z dnia z dnia 25 czerwca 2008 roku. Również w tym wypadku wina pełnomocnika obciąża reprezentowane strony. Nadto, co do wniosku B.S. , J.S. , U.S. oraz G.S. jest on bezzasadny, albowiem termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28 marca 2008 roku dla tych skarżących w ogóle nie rozpoczął biegu. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie do art. 142 § 2 p.p.s.a., jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Z przytoczonych przepisów wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, którym oddalono skargę rozpoczyna bieg dopiero z chwilą doręczenia uzasadnienia orzeczenia, przy czym rozpoczyna on bieg wyłącznie w odniesieniu do tych ze skarżących, którzy osobiście lub przez pełnomocnika złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Jak już wskazano, o treści przepisów dotyczących trybu zaskarżenie wyroku G.S. został pouczony w dniu [....] marca 2008 roku, przy czym z protokołu rozprawy wynika, że został również poinformowany o skutku nie zgłoszenie w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku w postaci utratą prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanym wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie twierdził też, że pouczenia w tym zakresie nie zrozumiał, ograniczając zarzuty do kwestii przymusu adwokacko-radcowskiego co do sporządzenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, uznając za bezzasadny wniosek skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2008 roku sygn. akt II SA/Kr 623/07, orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 86 § 1 p.p.s.a. W uzupełnieniu do tych wywodów można dodatkowo wyjaśnić, że umocowanie skarżącego G.S. do działania w charakterze pełnomocnika skarżących G.S. , J.S. i U.S. ma źródło w złożonych do akt sprawy pełnomocnictwach z daty [....] lipca 2006 roku ( k. 114-116 ), nazwanych pełnomocnictwami ogólnymi, które uwagi na treść stanowią pełnomocnictwa do prowadzenia poszczególnych spraw, o których mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a., a to spraw związanych ze współwłasnością nieruchomości. Umocowanie skarżącego S.K. do działania w charakterze pełnomocnika skarżącego G.S. ma źródło w złożonym do akt sprawy pełnomocnictwie z daty [....] stycznia 2008 roku ( k. 152 ), będącym z uwagi na treść pełnomocnictwem do prowadzenia niniejszej sprawy, o którym mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto uznano za skuteczne od dnia [....] listopada 2008 roku umocowanie adw. J.B. do reprezentowania w niniejszej sprawie wszystkich skarżących. W aktach sądowych znajduje się pełnomocnictwo rodzajowe, o którym mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a., potwierdzające wprost jedynie udzielenie stosownego umocowania pełnomocnikowi S.K. oraz G.S. w ich własnym imieniu (k. 262). Skoro jednak w złożonym z zachowaniem terminu na wezwanie o uzupełnienie braków formalnych piśmie z dnia [....] grudnia 2008 roku adw. J.B. oświadczył, że G.S. udzielił wyżej wymienionemu pisemnego pełnomocnictwa z dnia [....] listopada 2008 roku do reprezentowania w niniejszej sprawie również jego rodzeństwa, zaś rzetelność tego oświadczenia znajduje potwierdzenie w złożonej już uprzednio osobiści przez skarżących skardze kasacyjnej z dnia [....] 2008 roku ( gdzie koszty adwokackie liczone są jak za reprezentacje pięciu osób ), zasadnym jest uznanie, że od dnia [....] listopada 2008 roku wyżej wymieniony działa w sprawie za wszystkich skarżących.