II SA/Kr 624/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - po wznowieniu postępowania postanawia: zawiesić postępowanie sądowe postanowienia z dnia 21 sierpnia 2018 r. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia 5 października 2015 r., znak [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla D. W., prowadzącego działalność gospodarczą pn. "[...] D. W." na inwestycję pn.: Budynek handlowo-usługowy (o pow. użytkowej 596,00m2 i kubaturze 3.170,00m3) z instalacjami (wodociągową, kanalizacji sanitarnej i opadowej, elektryczną, c.o., wentylacji i klimatyzacji), pięć stanowisk postojowych oraz zjazd publiczny, na działkach nr [...], [...], [...], [...] przy ulicy [...] w G.. Decyzja ta stała się ostateczna. Postępowanie w sprawie zakończonej powyższą decyzją zostało wznowione na wniosek M. B., M. S. i R. A.. Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, Starosta [...] decyzją z dnia 27 lipca 2017 r., znak [...], działając na podstawie art. 104, art. 151 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego: 1) odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej; 2) stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa polegającym na błędnej interpretacji przepisu art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowalne. Działając na skutek odwołania M. B., M. S. i R. A., Wojewoda, decyzją z dnia 28 lutego 2018 r., znak [...], orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia 27 lipca 2017 r. Wspomniana decyzja Wojewody jest przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od powyższego, co do decyzji Nr [...] Starosty [...] z dnia 5 października 2015 r., znak [...], uruchomione zostało postępowanie nieważnościowe. Postępowanie to zakończyło się rozstrzygnięciem od odmowie stwierdzenia nieważności odnośnej decyzji Starosty [...], niemniej jednak na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w tym przedmiocie z dnia 5 czerwca 2018 r., znak [...], została wniesiona przez M. B. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postępowanie zainicjowane tą skargą jest w toku (sprawa jest zarejestrowana pod sygnaturą VII SA/Wa [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ich ocena należy do sądu (por. M. Romańska, w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Komentarz, Warszawa 2012, s. 652 i n.). Przepis ten dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (zob. M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 17 października 2017 r., II SA/Kr 749/17, CBOSA). Rozstrzygnięcie kwestii, czy decyzja Nr [...] Starosty [...] z dnia 5 października 2015 r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność, czy też nie – ma znaczenie z puntu widzenia tego, w jaki sposób może się zakończyć postępowanie zmierzające do weryfikacji tejże decyzji w trybie wznowieniowym. Rozstrzygnięcie tej kwestii ma tedy znaczenie również dla kontroli decyzji kończącej postępowanie wznowione, będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (zawisłej obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie), które dotyczy zgodności z prawem tej decyzji, a pośrednio także kwestii nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 5 października 2015 r. – ma znaczenie prejudycjalne dla niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Sądu, do kontroli decyzji kończącej postępowanie wznowione, wydanej na podstawie art. 151 § 2 oraz art. 146 § 2 k.p.a., można będzie przystąpić po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii, czy odnośna decyzja ostateczna (tj. decyzja Starosty [...] z dnia 5 października 2015 r.) jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność, czy też nie. Oceniając zaistniały stan rzeczy z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej, Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone – o czym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia.