II SA/Kr 627/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Mirosław Bator Ewa Rynczak / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 lipca 2010 r. sprawy ze skargi G.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania skargę oddala Burmistrz Miasta i Gminy O. postanowieniem z dnia [...] września 2010r. nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 2, art. 101 § 1 i § 3 k.p.a., odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p.n.: "Zabudowa usługowa-garaż na samochód ciężarowy oraz parking strzeżony wraz z portiernią, przyłącza energii' elektrycznej, wody, kryty zbiornik na ścieki sanitarne, łapacz olejów na dz. nr 1 , 2, 3, 4 w miejscowości Ż. ". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że w dniu [...] listopada 2004r postanowieniem nr [...] zawieszono postępowanie w sprawie do czasu uchwalenia planu miejscowego. Postanowienie to zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymane w mocy. W dniu 27 lipca 2009r G.W. złożył wniosek o podjęcie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla w/w inwestycji. Do wniosku złożył informację -pismo nr [...] z dnia 6 marca 2009r, uzyskane w Zakładach Górniczo-Hutniczych "[...]" S.A. w B. , z treści którego wynika, że działki o nr 1 , 2, 3 i 4 położone w Ż. znajdują się poza obszarem bezpośrednio zagrożonym występowaniem deformacji związanych z dawną historyczną eksploatacją górniczą. Z pisma wynika również, że na przedmiotowym terenie nie był i nie jest obecnie oraz nie będzie w przyszłości projektowana eksploatacja górnicza. Art. 14 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje sytuację, w której przepisy odrębne wymagają sporządzania planu miejscowego. Takim przepisem jest art. 53 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa w sposób czytelny zasady postępowania dla przedsięwzięć lokalizowanych na terenach, dla których istnieje obowiązek sporządzania planu miejscowego. Brak planu miejscowego na terenie górniczym skutkuje obligatoryjnym zawieszeniem postępowania w sprawie ustalania warunków zabudowy. Dalej organ podał, że rada gminy może podjąć uchwałę o odstąpieniu od sporządzenia planu, zgodnie z ustawą Prawo geologiczne i górnicze, jeżeli przewidywane szkodliwe wpływy na środowisko będą nieznaczne. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył G.W. , wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu swego zażalenia podał, że organ przemilczał stanowisko Zakładów Górniczo-Hutniczych "[...]" SA, odnośnie tego, że działki o nr 1, 2, 3 i 4 nie leżą w obrębie terenu górniczego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje, iż postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje jednak zawieszone postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Art. 62 ust. 2 mówi natomiast, że jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Art. 14 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje sytuację, w której przepisy odrębne wymagają sporządzenia planu miejscowego. Takim przepisem jest między innymi art. 53 ust. 1 Prawo geologiczne i górnicze. Jak wynika z akt sprawy, wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej przez G.W. inwestycji, został złożony w dniu 22.04.2004r. (data wpływu do Urzędu Miasta i Gminy O). W dniu 29.09.2004r została podjęta uchwała Rady Miejskiej w O. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedli południowych O. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, w obrębie którego położony jest teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Rada Gminy nie podjęła uchwały o odstąpieniu od sporządzania planu dla terenu górniczego, dlatego organ l instancji zobowiązany był zawiesić postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy O. w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania należy uznać za prawidłowe, gdyż plan nadal nie został uchwalony. Stanowisko Zakładów Górniczo-Hutniczych "[...]" S.A. w B. odnośnie planów dotyczących braku wykorzystania terenu, w obrębie którego znajduje się działka inwestora, do celów eksploatacyjnych, nie powoduje, że można zignorować nakaz ustawy jakim jest obowiązek sporządzania planu. Nie jest prawdą, że Burmistrz Miasta i Gminy O. pominął dostarczony przez stronę dokument przy uzasadnieniu swojego stanowiska. Organ pisze o dostarczonej przez G.W. informacji o terenie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył G.W. , zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że uchwała Rady Miejskiej w O. nr [...] z dnia 29 września 2004r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedli Południowych O. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, dotyczy terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a ponadto, że działki budowlane nr 1 , 2 ,3 i 4 położone w Ż. , gm. O. znajdują się w obszarze, o którym mowa w art. 14 ust. 7 ustawy o planowaniu i. zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze. W uzasadnieniu skarżący podał, że w w/w uchwale nie wspomina się o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Ż. Z informacji Zakładów Górniczo-Hutniczych "[...]" SA wynika, że działki budowlane nr 1, 2, 3 i 4 położone w Ż. znajdują się poza obszarem bezpośrednio zagrożonym występowaniem deformacji związanych z dawną historyczną eksploatacją górniczą, a ponadto na tym terenie nie była, nie jest obecnie oraz nie jest projektowana w przyszłości eksploatacja górnicza. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania aktu z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy O. odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania, są prawidłowe i nie naruszają prawa. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym w sprawie ustalenia warunków zabudowy organ zawiesił postępowanie do czasu uchwalenia planu miejscowego. Organ postąpił zgodnie z treścią art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiących, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Właściwy organ podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Ust. 2 powołanego przepisu stanowi zaś, że jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Z kolei art. 14 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odsyła do przepisów odrębnych, które mogą wprowadzać wymóg sporządzenia planu miejscowego. W przedmiotowej sprawie przepisem o takim znaczeniu jest art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze, który wprowadza taki wymóg dla terenu górniczego. Zgodnie z art. 6 pkt 6 wskazanej ustawy - terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Stosownie zaś do treści art. 25 ust. 1 Prawo geologiczne i górnicze w koncesji na wydobywanie kopalin wyznacza się granice obszaru i terenu górniczego. Skoro zaś przedmiotowe działki dz. nr 1 , 2 , 3 , 4 położone w miejscowości Ż. znajdują się w obrębie terenu górniczego, to stosownie do treści art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. W przedmiotowej sprawie podjęta została w dniu 29.09.2004r uchwała Rady Miejskiej w O. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedli południowych O. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, w tym co do sołectwa Ż. w obrębie którego położony jest teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Rada Gminy nie podjęła natomiast uchwały o odstąpieniu od sporządzania planu dla terenu górniczego. W związku z tym brak jest podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowych działek. Podnoszony natomiast zarzut udzielenia informacji przez Zakłady Górniczo-Hutnicze "[...]" S.A. w B. w piśmie z dnia 6 marca 2009r, z treści której wynika, że działki o nr 1, 2, 3 i 4 położone w Ż. znajdują się poza obszarem bezpośrednio zagrożonym występowaniem deformacji związanych z dawną historyczną eksploatacją górniczą, nie może prowadzić do uwzględnienia skargi. Powyższa informacja wprawdzie wskazuje, że na przedmiotowym terenie nie był i nie jest obecnie oraz nie będzie w przyszłości projektowana eksploatacja górnicza, lecz nie może to zmienić dokonanych przez organy w sprawie ustaleń w zakresie udzielenia koncesji i wyznaczenia w niej terenu górniczego. Jedynie zatem Rada Gminy ma uprawnienie do podjęcia uchwały o odstąpieniu od sporządzania planu dla terenu górniczego, stosownie do treści art. 53 ust. 6 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Dopiero uchwała podjęta w tym trybie może stanowić podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.