II SA/Kr 627/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant : Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K.C., M.C., i innych.... na decyzję Wojewody [....] z dnia 1 sierpnia 2001 r. nr [....] w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia 17.05.2001 r. (znak:....) Wójt Gminy R. , działając na podstawie art. 149 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku F.R. o wznowienie postępowania administracyjnego, odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] Wójta Gminy R. z dnia 22.02.2001 r., (znak:.....) o pozwoleniu na budowę stacji diagnostycznej kontroli pojazdów oraz elementów infrastruktury niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu w miejscowości S. na działce ewidencyjnej numer [...],[...],[...], którego inwestorami są M.C. i K.C. , B.C. i S.C. oraz D.C. i A.C. . W uzasadnieniu podniesiono m.in., że stronami postępowania administracyjnego mogą być właściciele lub użytkownicy wieczyści działek sąsiednich. Z zebranych dowodów w sprawie wynika iż F.R. nie jest właścicielem ani też użytkownikiem wieczystym sąsiedniej działki w stosunku do działek które zostały objęte pozwoleniem na budowę, gdyż właścicielem działek-sąsiednich jest J.G. , która uczestniczyła w prowadzonym postępowaniu jako strona. Stronami postępowania mogą być również właściciele i użytkownicy wieczyści działek gdzie oddziaływanie inwestycji mogłoby ograniczać ich użytkowanie lub naruszać uzasadnione interesy określone w art. 5 ustawy prawo budowlane ale przesłanka ta w sprawie nie występuje. Odwołanie F.R. , S.W. i C.R. zostało uwzględnione i Wojewoda [...] decyzją z dnia 1.08.2001 r. (znak:....) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o wznowieniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę stacji diagnostycznej kontroli pojazdów oraz elementów infrastruktury technicznej, niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu w miejscowości S. , na działkach nr ewid.nr [...] , [...] , wyznaczając organ I instancji tj. Wójta Gminy [...] , jako właściwy do przeprowadzenia wznowionego postępowania. Swoje rozstrzygnięcie organ II instancji oparł o przepisy art.138 § l pkt.2, art.145 § l pkt.4 i 6, art.149 § 2, art.150 § 2, art.151 § 1 pkt.2 i art. 152 § l kpa oraz orzekł na podstawie art. 81ust.1 pkt. 1 i 2 i art. 82 ust. 3, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane a także, na podstawie Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Uzasadnienie w zasadniczej części poświęcone jest zagadnieniom jakie powinny być rozpatrzone po wznowieniu postępowania. Zarzuty podnoszone w odwołaniach, są zasadne, gdyż ze względu na ich bliskie sąsiedztwo oprotestowanej inwestycji, ich interes prawny może być zagrożony. Wszakże osoby te były już stronami w pierwszym postępowaniu, związanym z wydawaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, a odległość ich zabudowań od projektowanej stacji nie uległa zmianie po nowym podziale działek, który według wyjaśnień Wójta Gminy w piśmie do SKO z dnia 04.07.2001 roku, nie był przeprowadzony w celu wyeliminowania niewygodnych stron postępowania. Na pewno dla nikogo nie jest obojętne, czy w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się budynek mieszkalny, czy stacja diagnostyczna dla samochodów ciężarowych, która musi z racji swojej funkcji zakłócić środowisko, chociażby poziomem hałasu, nawet jeśli mieści się on w granicy tła wynikającego z lokalizacji obiektu. Zagadnienia poruszane we wniosku z dnia 15.06.2001 i 19.07.2001 roku, jaki wpłynął do tutejszego Wydziału, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy R. z 22.02.2001 roku, znak : [...] , o pozwoleniu na budowę stacji diagnostycznej kontroli pojazdów oraz elementów inrastruktury niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu w miejscowości S. Wniosek ten z powodu charakteru wskazanych w nim okoliczności, kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach wznowionego postępowania, w trybie art. 145 § 1 pkt.6. Szczególnie wnikliwie należy rozpatrzyć zagadnienie związane z faktem, że projektowany obiekt zlokalizowany został na terenach objętych strefą "C" ochrony uzdrowiskowej dla miasta R. We wznowionym postępowaniu wyjaśnienia wymaga także szereg okoliczności, na które organ II instancji zwrócił uwagę, w trakcie badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Stwierdza się, że projekt budowlany, na podstawie którego wydane zostało pozwolenie na budowę nie spełnia wymagań określonych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie a także Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 roku, w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zwrócono uwagę, że projekty nie zawierają stosownych uzgodnień. Plan zagospodarowania terenu nie posiada uzgodnienia rzeczoznawców d/s bhp, ppoż., sanitarno - higienicznych. Projekty architektoniczny, elektryczny i wentylacji mechanicznej nie posiadają uzgodnienia rzeczoznawcy d/s ppoż., a ponadto projekt wentylacji mechanicznej i projekt technologiczny powinny być uzgodnione przez rzeczoznawcę do spraw sanit. - higienicznych, a nie są. W zakończeniu podniesiono, że przepisy prawa określają, że wznowione postępowanie odbywa się poprzez wydanie postanowienia, jednakże korzystając w postępowaniu odwoławczym z dyspozycji art. 138 § 1 pkt.2 K.p.a, wobec uchylenia decyzji organu I instancji, orzeczono niniejszą decyzją co do istoty sprawy tj. postanowiono o wznowieniu postępowania w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanych wyżej okoliczności. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli K.C. M.C , D.C. A.C. , B.C. S.C. i wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucili co następuje: 1/ Wojewoda wskazuje iż osoby odwołujące się były stronami w pierwszym postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednak to postępowanie zostało zakończone decyzją o umorzeniu postępowania. W drugim postępowaniu w tej sprawie nie zostały uwzględnione jako strony, gdyż ich nieruchomości nie graniczyły z działką w stosunku do której toczyło się postępowanie administracyjne a ponadto mając na względzie fakt, że zgodnie z zapisami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestycja nie powoduje negatywnego oddziaływania na środowisko, możemy stwierdzić że nie mamy tutaj do czynienia ze świadomym działaniem w celu wyeliminowania ich jako stron w postępowaniu. Zwrócenie uwagi na fakt, że stacja diagnostyczna dla samochodów ciężarowych z racji swojej funkcji musi zakłócić środowisko, chociażby poziomem hałasu nie znajduje potwierdzenia w wydanych decyzjach a jest tylko domniemaniem, które nie znajduje prawnego uzasadnienia, 2/ dalszy wywód skargi jest poświęcony polemice ze stanowiskiem, że skoro projektowany obiekt zlokalizowany został na terenach objętych strefą "C" ochrony uzdrowiskowej dla miasta R. to inwestycja winna być zaopiniowana przez naczelnego lekarza uzdrowiska a także z poglądem, że projekt nie posiada wymaganych uzgodnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W sprawie niniejszej skarga została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 – w skrócie p.o.p.s.a.). Na wstępie należy zwrócić uwagę, że w sprawie organ I instancji wydaje trzy decyzję w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Wszystkie decyzje o odmowie wznowienia są z daty 17.05.2001 r., różnią się tylko sygnaturami, i tak pierwsza decyzja ( postępowanie wszczęte na wniosek F.R. ) oznaczona jest sygnaturą [...] , druga (postępowanie wszczęte na wniosek S.W. ) oznaczona jest sygnaturą [...] oraz trzecia (postępowanie wszczęte na wniosek C.R. i innych...,) oznaczona jest sygnaturą [...] . Od każdej z tych decyzji zostaje złożone odwołanie (k.71, 78, 85 akt administracyjnych). Tymczasem organ II instancji w swojej decyzji rozpoznaje odwołanie F.R. , S.W. i C.R. od decyzji Wójta Gminy [...] , z dnia 17.05.2001 roku, znak : [...] . Tak więc w dalszym ciągu pozostaje nie rozpoznane są odwołanie od dwóch decyzji oznaczonych sygnaturami [...] i [...] . Decyzja organu II instancji rozstrzyga dwie kwestie, po pierwsze uchyla decyzję o odmowie wznowienia i po drugie wznawia postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stacji diagnostycznej kontroli pojazdów oraz elementów infrastruktury technicznej, niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obiektu w miejscowości S. Organ dostrzega, że wznowienie postępowania winno nastąpić w formie postanowienia "jednakże korzystając w postępowaniu odwoławczym z dyspozycji art. 138 § 1 pkt.2 K.p.a, wobec uchylenia decyzji organu I instancji, orzeczono niniejszą decyzją co do istoty sprawy tj. postanowiono o wznowieniu postępowania w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanych wyżej okoliczności". W skardze - skarżący kwestionują istnienie podstaw wznowienia, czyli kwestionują tylko postanowienie o wznowieniu postępowania. Nie można podzielić argumentów skargi w tym zakresie. Sam podział nieruchomości i wyłączenie z terenu inwestycji fragmentu nieruchomości nie przesądza o tym, że właściciel nieruchomości nie graniczącej bezpośrednio z terenem inwestycji nie może być uznany za stronę postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ale samo postanowienie o wznowieniu nie przesądza o tym, że taka podstawa istnieje, daje ono dopiero podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy ( art. 149 § 2 kpa). Postanowienie o wznowieniu postępowania zapada w formie niezaskarżalnego postanowienia i choć w niniejszym przypadku przybrało ono formę decyzji nie można przyjąć, że zmienia ono swój charakter i staje się decyzją. Można podzielić koncepcję, że organ II instancji rozpoznając odwołanie od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, uznając tę decyzję za wadliwą - może orzec co do istoty sprawy, to jest uchylić decyzję organu I instancji i wydać postanowienie o wznowieniu postępowania. Tak więc w sprawie niniejszej mamy do czynienia z postanowieniem o wznowieniu postępowania. Zgodnie z obowiązującą w chwili orzekania przez organy ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.nr.74 poz.368 z poźn.zm.), skarga przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty (art.16 ust.1 pkt.2). Postanowienie o wznowieniu postępowania nie może być uznane za takie które odpowiada co dopiero powołanemu przepisowi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 p.o.p.s.a należało orzec jak sentencji.