II SA/Kr 633/18

Kraków, 30 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Nr XLVII.536.2018 Rady Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna z dnia 28 lutego 2018 r. w sprawie określenia sposobu gospodarowania mieniem komunalnym w zakresie ustalenia limitu drewna wielkowymiarowego, średniowymiarowego z lasów Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna w 2018 r. postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 633/18 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt I i dodać pkt II w brzmieniu: "zasądza od Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna na rzecz Wojewody Małopolskiego kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania". Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. W wyroku nie orzeczono o kosztach postępowania. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej "p.p.s.a." - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Strona skarżąca w ustawowym terminie złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Warunkiem zasądzenia kosztów jest - zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. - zgłoszenie żądania zwrotu kosztów najpóźniej przed zamknięciem rozprawy. Wniosek o zasądzenie kosztów został zamieszczony w skardze (k. 2). W świetle art. 157 p.p.s.a. istniały podstawy do uzupełnienia wyroku zgodnie z wnioskiem. Na zasądzone koszty w wysokości 480 zł składa się kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.