II SA/Kr 636/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II SA/Kr [...] UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 11.01.2018 r znak [...] zezwolił Firma A . w K. na usunięcie 2 szt. drzew ozdobnych - brzozy brodawkowatej rosnących na działce nr [...] obr.[...] pod warunkiem posadzenia 7 szt. drzew liściastych oraz 204 szt. krzewów o określonych rozmiarach, warunkach, miejscu i w podanym terminie. Ustalono opłatę w kwocie [...]zł za usunięcie w/w drzew, odraczając jej zapłatę do dnia 15.12.2022 r. Wycinka ma nastąpić do dnia 30.06.2018 r., zaś nasadzenia do 15.12.2019 r. W uzasadnieniu wskazano na ustalenie, iż wnioskodawca posiada tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości, na której rosną wnioskowane do usunięcia drzewa i krzewy. Nieruchomość nie jest zagospodarowanym terenem. Dla przedmiotowego terenu zostały wydane ostateczne decyzje budowlane zezwalające na realizacje inwestycji budowy zespołu 22 budynków mieszkalnych, wielorodzinnych wraz z komórkami lokatorskimi, miejscami postojowymi, instalacjami infrastrukturalnymi, układem drogowym, oświetleniem ulicznym, parkingami. Przeprowadzono w terenie wizję lokalną która wykazała, że wszystkie wnioskowane do usunięcia drzewa są żywymi egzemplarzami, o różnym stopniu żywotności. Zalecono prowadzenie prac pod nadzorem przyrodnika ornitologa. Do udziału w postępowaniu na wniosek, dopuszczono Towarzystwo A. (postanowienie z dnia 21.12.2017 r.). Organ I instancji przedstawił stan prawny obowiązujący w dacie orzekania, oraz podał i wyjaśnił przyczyny częściowego rozstrzygnięcia o wniosku Spółki. Wniosek w pozostałym zakresie będzie rozstrzygnięty odrębną decyzją. W tym samym dniu tj. 11 stycznia 2018 r. Prezydent Miasta K. wydał również decyzję znak: [...], którą zezwolił Firma A w K. na usunięcie 2 szt. drzew ozdobnych - 1 szt. brzozy brodawkowatej i 1 szt. robinii akacjowej rosnących na działce nr [...] obr.[...] pod warunkiem posadzenia 7 szt. drzew liściastych oraz 204 szt. krzewów o określonych rozmiarach, warunkach, miejscu i w podanym terminie. Za usunięcie ww. drzew nie ustalono opłaty, ponieważ zaistniały przesłanki art. 86 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie przyrody. Wycinka ma nastąpić do dnia 30.06.2018 r., zaś nasadzenia do 15.12.2019 r. Towarzystwo A. pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. (data wpływu do Kancelarii Magistratu Urzędu Miasta K. 30 stycznia 2018 r.) złożyło dwa jednobrzmiące pisma zatytułowane "odwołanie", wskazując że odwołuje się od decyzji Prezydent Miasta K. z dnia 11 stycznia 2018 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 marca 2018r., znak [...] utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta K. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 11.01.2018 r znak [...] W tym samym dniu tj. 27 marca 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało również decyzję znak: SKO [...], która utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 11 stycznia 2018 r. [...] Sprawa skargi na tę decyzję została zarejestrowana do sygn. II SA/Kr [...] i rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 6 lipca 2018 r. Opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2018r., znak [...] zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Towarzystwo A., wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwana dalej p.p.s.a. stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Określone przez ustawodawcę kompetencje Sądu w fazie orzekania w sprawach ze skarg na decyzje administracyjne lub postanowienia zawarte w art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazują na kolejność kontroli dokonywanej przez Sąd z punktu widzenia istoty wad aktu administracyjnego, przy czym w pierwszej kolejności akt podlega badaniu z punktu widzenia istnienia wad skutkujących jego nieważnością, w dalszej kolejności wad postępowania uzasadniających wznowienie postępowania administracyjnego, następnie pozostałych wad postępowania z punktu widzenia możliwości ich istotnego wpływu na wynik postępowania, a wreszcie uchybień polegających na naruszeniu prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie istnienia wad istotniejszych w myśl wyżej przyjętej hierarchii eliminuje potrzebę ustalania istnienia pozostałych wad (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2011, s. 672). Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK [...]). Sytuacja taka ma miejsce w przedmiotowej sprawie, w której Sąd dopatrzył się wad decyzji skutkujących koniecznością stwierdzenia jej nieważności, które to wady nie były przedmiotem zarzutów skargi. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt. 2 Kpa, podstawą stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest jej wydanie bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja w sposób rażący narusza porządek prawny regulowany między innymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a konkretnie art. 138 § 1 pkt. 1 Kpa. W niniejszej sprawie skarżące Towarzystwo nie złożyło odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11.01.2018 r znak: [...], a jedynie odwołanie od decyzji z dnia 11.01.2018 r znak [...] Tym samym Kolegium rozpoznało odwołanie, które nie zostało złożone. Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 17 września 1990 r., III SA [...], Wspólnota 1991, nr [...], s. 21, decyzja organu odwoławczego, która w trybie art. 138 § 1 rozstrzyga o decyzji organu pierwszej instancji niebędącej przedmiotem odwołania, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2). Podobnie orzeczono w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 21 maja 2012 r., III SA/Gd [...], LEX nr 1164450, stwierdzając, że decyzja organu odwoławczego, która w trybie art. 138 § 1 rozstrzyga o decyzji organu pierwszej instancji niebędącej przedmiotem odwołania, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa. Nie do pogodzenia z zasadą praworządności jest rozpatrywanie odwołania od decyzji, która została uchylona. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten podziela. Takie działanie organu odwoławczego rażąco narusza art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 2 p.p.s.a.