II SA/Kr 637/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. postanowienia z dnia 23 maja 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2010 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, skarżący A.F,. pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. złożył wniosek o zwolnienie go od tej opłaty ze względu na trudną sytuację materialną spowodowaną złym stanem zdrowia wnioskodawcy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2012 r., skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2012 r. pozostawił w/w wniosku A.F. bez rozpoznania uzasadniając to tym, iż został wniesiony bez zachowania wymaganej prawem formy, a wezwanie do uzupełnienia braków nie zostało przez skarżącego wykonane. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od w/w zarządzenia Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd na podstawie akt sprawy stwierdził, że po pierwsze skarżący w ustawowym terminie odpowiedział na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2012 r. doręczone skarżącemu w dniu 20 lutego 2012 r., które dotyczyło uzupełnienia i odesłania do tut. Sądu formularza PPF co A.F, uczynił w dniu 27 lutego 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym w L. ). Faktem pozostaje, że we wspomnianym formularzu PPF skarżący nie wskazał, której sygnatury on dotyczy. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2012r. A.F. został wezwany do określenia sygnatury sprawy, której dotyczył jego wniosek. W zakreślonym terminie skarżący wyjaśnił, że nadesłany przez niego do tut. Sądu wniosek PPF z dnia 27 lutego 2012 r. dotyczył sygnatury akt II SA/Kr 637/10. Po drugie Sąd zwraca uwagę w tym miejscu, że w/w formularz PPF z dnia 27 lutego 2012 r. zawierał wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący podniósł w nim, iż nie pracuje, oczekuje na orzeczenie ZUS w sprawie renty. Dodał, że posiada dwie uczące się córki, natomiast jedynym dochodem rodziny jest wynagrodzenie żony w wysokości 2000 zł. Ponadto skarżący wskazał, iż zamieszkuje wraz z rodziną w 60 - metrowym domu oraz posiada działkę rolną o powierzchni 32 arów. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Zgodnie bowiem z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza istotnych wątpliwości to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że w jej aktualnej sytuacji wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strony nie będzie stać na ich poniesienie, może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 p.p.s.a. Należy zatem przyjąć, że jeśli dochody skarżącego nie przekraczają ustalonego przepisami ustawy o pomocy społecznej kryterium ubóstwa a na cały jego majątek składa się tylko dom w którym skarżący zamieszkuje oraz 32 - arowa nieruchomość rolna to nie będzie go stać na opłacenie własnym sumptem ani kosztów sądowych ani kosztów kwalifikowanego zastępstwa prawnego. Wskazując na powyższe dodać jedynie można, że choć ujawniony majątek ma pewną wartość sprzedażną względnie podkładową to jednak trudno byłoby od strony wymagać takich rozporządzeń. Godziłyby one bowiem w podstawy bytowania skarżącego Pożyczek lub kredytów w bankach czy SKOK-ach nie uzyska zaś z tej prostej przyczyny, że przy wskazywanych dochodach nie posiada istotnej dla takich instytucji finansowych zdolności do bieżącego regulowania zaciągniętych zobowiązań. Z przytoczonych względów udzielono zatem skarżącemu pomocy, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a.