II SA/Kr 637/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 637/17 o orzeczenie o kosztach postępowania. . Uzasadnienie Wyrokiem z 24 października 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 21 marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W dniu 28 listopada 2017 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika adw. J. M. wniósł o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania sądowego, poprzez zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej Ppsa), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (1a). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). W myśl art. 200 Ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 210 § 1 Ppsa strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W zawiadomieniu o rozprawie w punkcie 7 wyraźnie pouczono skarżącego o treści art. 210 § 1 Ppsa. Zawiadomienie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2017 r. Niezależnie od powyższego, w toku postepowania skarżący ustanowił profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się znajomości przepisów prawa. Skoro skarżący nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów postępowania do zamknięcia rozprawy, to brak było żądania podlegającego rozstrzygnięciu. W związku z powyższym, wniosek o uzupełnienie wyroku należało ocenić jako nieuzasadniony, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 oraz art. 210 Ppsa.