II SA/Kr 64/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi T. M. i A. M. na decyzję Wojewody z dnia 11 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących T. M. i A. M. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 14.11.2007 r., (znak: [...]) po ponownym rozpatrzeniu sprawy - Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5, kpa po przeprowadzeniu postępowania w sprawie wznowienia, z wniosku T. i A. M., postępowania w przedmiocie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 14.05.2004 r. dla inwestycji pn.: "Zadaszenie tarasu nad garażem przy budynku mieszkalnym przy ul. [...] na działce nr "1" obr. [...]," wydanej na rzecz inwestora M. G., odmówił uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 14.05.2004 r. W uzasadnieniu podniesiono co następuje. 1/ W dniu 14.05.2004 r., na wniosek M. G., wydana została decyzja nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Zadaszenie tarasu nad garażem przy budynku mieszkalnym przy ul. [...] na działce nr "1" obr. [...] jedn. ewid. [...]". Decyzja ta stała się ostateczna na zasadach i w trybie określonym w k.p.a. 2/ W dniu 15.07.2004 r. do organu l instancji wpłynął wniosek T. i A. M. o wznowienie postępowania w sprawie wydania przedmiotowej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Jako podstawa wznowienia wskazane zostały wady określone w art. 145 § 1 k.p.a. tj., że przedmiotowa decyzja oparta została na "fałszywych dowodach - ujawniono nowe fakty i dowody istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, które nie były znane organowi, a skarżący nie byli stroną postępowania i bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu". 3/ Postanowieniem z dnia 23.07.2004 r. wznowiono postępowanie w przedmiotowej sprawie. 4/ W dniu 01.04.2005 r. wydana została decyzja odmawiająca uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 14.05.2004 r., ale na skutek odwołania Wojewoda [...] decyzja z dnia 25.05.2005 r., uchylił tę decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podobnie wyglądała sytuacja z decyzją z dnia 03.02.2006r., także odmawiającą uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę którą uchylił Wojewoda [...] decyzją z dnia 28.03.2006 r. 5/ W dniu 16.08.2006 r., wydana została decyzja ponownie odmawiająca uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji wykazano brak istnienia przesłanek stanowiących podstawę wznowienia, określonych w art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.p.a., bowiem zadaszenie tarasu nad garażem, objęte decyzją nr [...] jest pod względem budowlanym związane z tarasem i stanowi jego integralną część. W związku z tym jest częścią obiektu budowlanego, który jako całość stanowi garaż. Stwierdzono, że przedmiotowa inwestycja, zakres wykonywanych robót budowlanych, nie oddziaływuje na nieruchomości sąsiednie, w tym na działkę nr "2" należącą do T. i A. M. - wnioskujących o wznowienie. Zatem nie mógł przysługiwać im przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r. Ponadto stwierdzono, że postępowanie zakończone decyzją nie byto oparte na fałszywych dowodach (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zamierzenie inwestycyjne objęte przedmiotową decyzją zostało zrealizowane po decyzjach organów nadzoru budowlanego dotyczących samowoli budowlanej i po uprzednim wykonaniu obowiązku rozbiórki, zatem decyzja nie zalegalizowała samowoli budowlanej. Tym samym nie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a - nie ujawniono nowych faktów i dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi. Od decyzji z dnia 16.08.2006 r. odwołanie złożyli T. i A. M.. W związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym, na podstawie analizy odwołania oraz akt sprawy Wojewoda [...] uznał, że przyjęte przez organ I instancji w decyzji ustalenie, że "zadaszenie tarasu jest pod względem budowlanym związane z tarasem (...) jest zatem częścią obiektu budowlanego, który jako całość stanowi garaż", winno być poparte opracowaniem linijki słońca. W związku z tym, postanowieniem z dnia 25.10.2006 r., Wojewoda zwrócił się do organu l instancji w trybie art. 136 k.p.a. o uzupełnienie materiału dowodowego przez opracowanie linijki słońca dla przyjętego w toku postępowania pierwszoinstancyjnego ustalenia, że "zadaszenie tarasu jest pod wzglądem budowlanym związane z tarasem (...) jest zatem częścią obiektu budowlanego, który jako całość stanowi garaż ". Z uwagi na to, że materiał dowodowy nie został uzupełniony przez organ l instancji w zakreślonym terminie, Wojewoda [...] decyzją z dnia 06.06.2007 r., ponownie uchylił decyzję organu l instancji z dnia 16.08.2006 r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. 6/ W prowadzonym ponownie postępowaniu wznowieniowym, organ l instancji postanowieniem z dnia 10.09.2007 r., nałożył się na mgr inż. arch. B. W. (upr. bud. Nr [...]) - autora projektu budowlanego zadaszenia tarasu nad garażem przy budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K. zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r. - obowiązek przedłożenia dowodu polegającego na opracowaniu linijki słońca dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. W wykonaniu tego postanowienia, w dniu 26.10.2007 r., projektant przedłożył opracowanie pt. "Analiza ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia mieszkania przy ul. [...] nr [...]". 7/ Zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z powyższego wynika, że dla ustalenia stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę decydujące znaczenie ma ustalenie obszaru oddziaływania konkretnego obiektu. Zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, obszar oddziaływania obiektu jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. 8/ W wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono, że zamierzenie budowlane objęte decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r., tj. zadaszenie tarasu nad garażem (tarasu istniejącego jako wykończenie stropodachu pokrywającego istniejący garaż) jest częścią obiektu budowlanego, który jako całość stanowi garaż, bowiem zadaszenie jest pod względem budowlanym związane z tarasem, tj. stanowi jego integralną część. Przedmiotowe zamierzenie powstało w wyniku robót budowlanych stanowiących montaż konstrukcji drewnianych krokwi z pokryciem, wspartych na słupkach i płatwiach stalowych przyspawanych do słupków balustrady tarasu. 9/ Analizy kwestii obszaru oddziaływania obiektu decydującego dla ustalenia kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę dokonano biorąc pod uwagę charakter zamierzenia budowlanego opisanego powyżej. Obszar oddziaływania obiektu wyznaczany jest przepisami odrębnymi, którymi w przypadku obiektów budowlanych są warunki techniczne zawarte w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podstawowy zestaw wymogów, dotyczących usytuowania obiektów budowlanych zawiera powołane powyżej rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnoszą się one między innymi do usytuowania budynków w stosunku do granic działki budowlanej (§ 10-13), odległości od obiektów budowlanych do zbiorników nieczystości stałych (§ 23) i ciekłych (§ 36), parkingów, garaży (§ 18-21), budynków produkcyjnych i magazynowych (§ 88,36), odległości między budynkami ze względu na zacienienie (§ 57-60), odległości przeciwpożarowe (§ 226-235). 10/ W celu ustalenia obszaru oddziaływania zamierzenia budowlanego objętego decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r., na sąsiednie nieruchomości, w szczególności na działkę nr "2" należącą do T. i A. M., podjęto czynności wskazane w postępowaniu toczącym się przed organem II instancji czego skutkiem było uzyskanie w dniu 26.10.2007 r. opracowania autorstwa mgr inż. arch. B. W. (upr.bud.Nr [...]) pt "Analiza ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia mieszkania przy ul. [...] w K., własność T. i A. M....." 11/ Z przedmiotowego opracowania wynika, że pokoje mieszkalne w budynku, w ścianie południowej, wschodniej i zachodniej, położone na piętrze budynku i na parterze od południa, mają pełne oświetlenie i nasłonecznienie. Zatem spełniony warunek, o którym mowa w § 60 ust. 2 Rozporządzenia, zgodnie z którym w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 W opracowaniu zbadano kwestię przesłaniania okna na parterze budynku. T. i A. M. w ścianie wschodniej pod kątem zgodności z właściwymi przepisami Rozporządzenia. Stwierdzono, że spełnione zostały wymogi przepisów technicznych określonych w § 13 Rozporządzenia. 12/ Oceniając przedłożone opracowanie mgr inż. arch. B. W. stwierdzono, że zadaszenie tarasu nad garażem na działce "1" obr. [...] objęte decyzją nr[...] z dnia 14.05.2004 r. nie oddziaływuje na sąsiednią działkę nr "2" należącą do T. i A. M.. Zatem działka "2" nie należy do obszaru oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, który, jak wskazano w decyzji nr [...] z dnia 14.05,2004 r., ograniczony został do działki nr "1" obr. [...]. W związku z tym, mając na uwadze art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., uznano, iż T. i A. M. nie mógł przysługiwać przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r. Tym samym uznać należy, że nie zostały zrealizowane dyspozycje art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a skoro brak było przesłanek do uznania T. i A. M. za strony postępowania, to tym samym nie jest możliwe przyjęcie, że brak udziału w postępowaniu wynikał z braku ich winy, bowiem badanie kryterium braku winy w sytuacji, gdy w ogóle brak było przesłanek uzasadniających ich udział w postępowaniu, uznać należy za bezprzedmiotowe. 13/ nie zachodzi również przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., a mianowicie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Mapa zawierająca zdaniem wnioskujących o wznowienie nieprawdziwe odległości obiektów na niej naniesionych nie miała znaczenia dla przedmiotowego postępowania, uwagi na to, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie polegało na usytuowaniu na działce nowego obiektu oraz na to, że dla zadaszenia tarasu nad istniejącym garażem nie miały znaczenia odległości zawarte w Rozporządzeniu z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z uwagi na fakt, iż zadaszenie dotyczy dachu istniejącego garażu, wykorzystywanego jako taras, dyspozycje przepisów zawartych w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dla przedmiotowej inwestycji nie mają zastosowania. W szczególności nie znajduje tu zastosowania § 12 ust. 5 tego Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, takie elementy jak balkony, galerie, werandy, tarasy lub schody zewnętrzne, mogą pomniejszać odległości określone m.in. w § 12 ust. 3, nie więcej niż o 1 metr, podkreślić jednak należy, że przepis ten mógłby znajdować zastosowanie tylko i wyłącznie wtedy, gdyby przedmiotem inwestycji był nowobudowany lub dobudowywany taras. Tymczasem, jak zostało ustalone, w analizowanym stanie faktycznym taras istnieje jako wykończenie stropodachu pokrywającego istniejący garaż, zaś zadaszenie tarasu jest pod względem budowlanym związane z tarasem tj. stanowi jego integralną część, jest zatem częścią obiektu budowlanego, który jako całość stanowi garaż. Tak więc skoro przepisy prawa nie zawierają wytycznych dotyczących odległości w przypadku robót budowlanych polegających na montażu zadaszenia, to tym samym nie ma podstaw do badania odległości robót budowlanych prowadzonych na istniejącym obiekcie, od granic działek sąsiednich. Skoro zaś nie ma podstawie, którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. Tym samym twierdzenie, że dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne były fałszywe nie znajduje uzasadnienia. 14/ Dla przedmiotowego postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia 14.05.2004 r., wskazana przez wnioskodawców odległość przylegającego do garażu budynku na działce "1" od dz. nr "2" nie była brana pod uwagę, wobec czego nie stanowiła podstawy ustalenia dla sprawy okoliczności faktycznych, tym samym brak jest podstaw do uznania, że zrealizowane zostały dyspozycje art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż skoro odległość przylegającego do garażu budynku na działce "1" od działki nr "2" nie była brana pod uwagę w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r., to odległości tej nie uwzględniono również przy badaniu obszaru oddziaływania obiektu, 15/ Nie zachodzi również podstawa wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., Powołana okoliczność dotycząca rzeczywistej odległości zabudowy od granic działki sąsiedniej znana była organowi, który wydał decyzję nr [...] z dnia 14.05.2004 r., to tym samym nie spełniona zostaje przesłanka wznowienia postępowania określona w wyżej cytowanym przepisie. 16/ decyzją nr [...] z dnia 14.07.2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorom posesji przy ul. [...] rozbiórkę wykonanej nadbudowy garażu wraz z zadaszeniem budynku na działce nr "1" obr. [...], co zdaniem wnioskujących o wznowienie świadczy o tym, że decyzja zezwalająca na budowę nr [...] z dnia 14.05.2004 r. legalizowała samowolę budowlaną. Decyzja ta nakazująca rozbiórkę wykonanej nadbudowy wraz z zadaszeniem, (utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14.05.2002 r. znak: [...]) wydana została na pięć lat przed wydaniem przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę i rozbiórka orzeczona nią została wykonana, wobec czego decyzja ta nie miała żadnego wpływu na postępowanie prowadzone przed tut. Wydziałem. W trakcie wznowionego, postępowania akta sprawy uzupełnione zostały o dokumenty potwierdzające fakt dokonania rozbiórki tj. pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31.01.2006 r. (data wpływu 02.02.2006 r). Odwołanie T. i A. M. nie zostało uwzględnione i Wojewoda [...] decyzją z dnia 11.09.2009 r., (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując w uzasadnieniu, ustalenia i wnioski organu l instancji. Dodatkowo podnosząc, że : w związku z zarzutami dotyczącymi prawidłowości wykonania opracowania "linijki słońca", w zakresie m.in. uwzględnionych w tym dokumencie odległości, uznając, że powyższa kwestia może mieć kluczowe znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, w toku postępowania odwoławczego postanowieniem Wojewody [...] z dnia 17.04.2008 r., zlecono organowi l instancji pozyskanie dowodu weryfikującego pod względem geodezyjnym dane w zakresie odległości nadbudowanej części obiektu budowlanego na działce nr "1" od granicy z działką nr "2" oraz od budynku znajdującego się na tej działce. W dniu 11.03.2009 r, do organu II instancji wpłynęło pismo Urzędu Miasta informujące o nie przedłożeniu przez inwestora dowodu geodezyjnego zgodnie z obowiązkiem nałożonym postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia 23.04.2008 r. Organ l instancji poinformował o dołączeniu w związku powyższym do akt sprawy kopii mapy zasadniczej w skali 1:500 oraz kopii mapy ewidencyjnej. Z kopii mapy zasadniczej sporządzonej w skali 1:500, wynika, że podana przez autora opracowania odległość budynku przy ul. [...] do spornego obiektu zadaszenia garażu, wyznaczona na 10,34 m, jest wiarygodna. Na podstawie jednak analizy zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie tut. organ nie może potwierdzić wiarygodności pozostałych danych geodezyjnych, na podstawie których sporządzono opracowanie pn. "Analiza ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia mieszkania przy ul. [...] w K...." z dnia 26.10.2007r. Biorąc pod uwagę, że opracowanie to zostało wykonane przez osobę posiadającą niezbędne uprawnienia i kwalifikacje w tym zakresie i brak jest innego opracowania sporządzonego przez uprawnioną osobę, podważającego treść ustaleń znajdujących się w powyższej analizie, nie można odmówić mocy dowodowej takiego dokumentu. W związku z powyższym należy przyjąć, że w niniejszej sprawie potwierdzone zostało spełnienie przepisów § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które to przepisy, zdaniem tut. organu, stanowiły w niniejszej sprawie decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy Wnioskodawcom przysługuje status stron postępowania w przedmiotowej sprawie pozwolenia na budowę. Tak więc pominięcie T. i A. M. w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wynika z faktu braku wpływu tej inwestycji na ich posesję. W odniesieniu do istnienia w niniejszej sprawie przesłanki wznowienia postępowania wynikającej z art. 145 § 1 ust. 1 kpa, tj. dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, należy zaznaczyć, że w toku postępowania wznowieniowego nie udowodniono sfałszowania jakiegokolwiek składnika materiału dowodowego w sprawie. Zarzut Wnioskodawców o przedstawieniu na mapie wykorzystanej do celów projektowych nieprawdziwych odległości, nie znalazł potwierdzenia. Na przedmiotowej mapie wskazano bowiem odległości w sposób zgodny ze skalą przyjętą dla tego opracowania geodezyjnego. Dalsze dokumenty geodezyjne znajdujące się w aktach sprawy nie potwierdzają również istnienia wadliwości dokonanych pomiarów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli T. i A. M. i zarzucając : a) naruszenie prawa materialnego tj. art.28 ust.2 oraz art. 3 pkt. 20 Prawa Budowlanego z 1994 r., poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony postępowania w sprawie - przy błędnym przyjęciu, że wybudowana inwestycja nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa materialnego tj. przepisów zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności dotyczących usytuowania "obiektów budowlanych budynków" w stosunku do granic działki budowlanej skarżących ( §10-13) oraz odległości między budynkami ze względu na zacienienie poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, miało istotny wpływ na wynik sprawy; c) naruszenie prawa materialnego tj. art. 33, art. 34 ust. 3 pkt. 1, art. 35 Prawa Budowlanego z 1994 r., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie przez organ, iż inwestor złożył pełny komplet dokumentów niezbędnych do udzielenia pozwolenia na budowę i wydania decyzji Nr [...] z 14.05.2004r., pomimo, że do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę nie załączono aktualnego projektu budowlanego (przedstawiony do wniosku o pozwolenie na budowę z dn. 15.03.2004r. projekt był opracowany w listopadzie 2000r), oraz pomimo, że na przedłożonym przez inwestora, projekcie budowlanym nie usytuowano projektowanego obiektu budowlanego na aktualnej mapie sytuacyjno- wysokościowej służącej do celów projektowych w skali 1:500 z wymaganym zaktualizowanym podkładem geodezyjnym, co wskazuje na niekompletność projektu budowlanego a zarazem na brak formalnej możliwości jego rozpatrywania w zakresie toczącego się postępowania oraz naruszenie art. 12 ust 7 w zw. z art. 35 ust 1 pkt 4) ustawy prawo budowlane poprzez nie załączenie jakiegokolwiek zaświadczenia o posiadaniu uprawnień zawodowych przez autora projektu budowlanego w tym w szczególności zaświadczenia wydanego przez właściwą izbą z określonym w nim terminem ważności, co miało bezpośredni istotny wpływ na całe postępowanie i jego wynik; d) naruszenie przepisów postępowania tj. art.7, art. 77, a także art. 78 oraz art. 80, art. 136 kpa. poprzez nie zgromadzenie przez Organ II instancji pełnego materiału dowodowego, zaniechanie podjęcia dodatkowych czynności dowodowych w celu uzupełnienia niepełnego materiału dowodowego oraz nie przeprowadzenia wszechstronnej analizy powyższego materiału dowodowego, a w konsekwencji dokonanie uproszczonej oceny zebranego niepełnego materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania w szczególności: w zakresie ustalenia zasadności obszaru oddziaływania obiektu, poprzez brak powołania dowodu w sprawie opracowania "linijki słońca", brak dowodu weryfikacyjnego pod względem geodezyjnym danych w zakresie odległości nadbudowanej części obiektu na działce "1" od granicy z działką nr "2" oraz od budynku znajdującego się na tej działce, braku aktualnego projektu budowlanego, braku aktualnego zaświadczenia o posiadanych uprawnieniach dla projektantach, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 "poprzez wydanie decyzji organu II instancji odmawiającej, uchylenia decyzji organu l instancji pomimo istnienia podstawy prawnej do uchylenia i pozytywnego rozpatrzenia odwołania co miało istotny wpływ na wynik sprawy; naruszenie przepisów postępowania tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 7, 8, 9 kpa poprzez ich niewłaściwe zastosowanie powodujące naruszenie zasad podstawowych postępowania administracyjnego skutkujące istotnymi brakami formalnymi i prawnymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. - i w oparciu o te zarzuty wnieśli o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o: 2) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa a zarazem zawierającej wady, które winny skutkować jej nieważnością z mocy prawa, 3) o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że : - przedmiotem prowadzonego postępowania wznowieniowego było dokonanie sprawdzenia, czy wnioskodawcom przysługuje status strony postępowania i czy strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu. Aby to ustalić organy rozpoznające sprawę dokonały oceny charakteru powstałej inwestycji w wyniku wydanej decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 14.05.2004r. - ostatecznie po kilku latach trwającego postępowania, wydaniu kilku decyzji ustalono, że w wyniku wydanej decyzji pozwolenia na budowę powstała nadbudowa budynku w postaci zadaszenia tarasu związana z budynkiem mieszkalnym przynależnym do tego budynku (tak decyzja organu l instancji 16.08.2006 oraz Organu II instancji 28.03.2006-błąd w zapisie daty 28.03.2005). Dodatkowo organ II instancji przyjął za obowiązujące swoje stanowisko, że skoro taras dostępny jest tylko z pokoju mieszkalnego (na taras nie ma innego wyjścia), to taras funkcjonalnie jest związany z budynkiem mieszkalnym i jako taki stanowi część budynku mieszkalnego. Stąd "zadaszenie tarasu" jest zadaszeniem tarasu przynależnego do istniejącego budynku. Organ II instancji przyjął, iż wykonana inwestycja w wyniku wydanej decyzji przez organ l instancji nr [...] z dnia 14.05.2004 roku "pozwolenia na budowę" stanowi obiekt budowlany funkcjonalnie związany z budynkiem mieszkalnym stanowiącym jego część i przynależnym do istniejącego budynku. - obszar oddziaływania obiektu wyznaczony zgodnie z art. 3 pkt. 20 prawa budowlanego to teren w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W przypadku obiektów budowlanych tymi przepisami są warunki techniczne zawarte w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnoszą się one między innymi do odległości obiektów budowlanych do zbiorników nieczystości, odległości przeciwpożarowych oraz usytuowania w stosunku do granic działki budowlanej (§10-13). Obszar oddziaływania, od którego uzależnione jest uznanie danego podmiotu za stronę postępowania dotyczy obiektów budowlanych, na które ma być wydane pozwolenie na budowę oraz ich oddziaływanie na nieruchomość sąsiednią. W opinii Organu II instancji w toku postępowania wznowieniowego organ l instancji dokonał czynności sprawdzających poprzez analizę spełnienia przez inwestycje przepisów techniczno-budowlanych mogących wpływać na rozszerzenie obszaru oddziaływania obiektu na działkę nr "2" i nie znaleziono podstaw do takiej zmiany. Jednocześnie organ II instancji przyznał że w dniu 11.03.2009 r. organ l instancji poinformował go o nieprzedłożeniu dowodu weryfikującego pod względem geodezyjnym danych w zakresie odległości nadbudowanej części obiektu budowlanego na działce nr "1" od granicy z działką nr "2" oraz od budynku znajdującego się na tej działce. * zarzut naruszenia prawa i interesu prawnego skarżących polega m.in. na błędnej wykładni i zastosowaniu przepisów przez organ II instancji w zakresie ustalenia "obszaru oddziaływania obiektu" poprzez brak dokonania analizy, czy powstała inwestycja w wyniku wydanej decyzji nr [...] odpowiada w pełni wymogom dotyczącym usytuowania obiektów z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 roku, tj. w zakresie usytuowania budynków w stosunku do granic działki budowlanej (§10 - 13). Skoro wykonana inwestycja w wyniku wydanej decyzji Nr [...] pozwolenia na budowę stanowi obiekt budowlany związany funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym, to do takiej inwestycji odnoszą się odległości dotyczące tej zabudowy w budynku mieszkalnym inwestora od granic działki budowlanej sąsiedniej. * tym samym do tak powstałej inwestycji stosować należy sprawdzenie odległości od granic sąsiedniej działki, a biorąc pod uwagę, że wykonana nadbudowa stanowi część budynku mieszkalnego (tak przyjmuje Organ l i II instancji) to odległości dotyczące tej zabudowy odnoszą się do jednego budynku i wynoszą, stosownie do § 12 ust. 1 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, od granic z sąsiednią działką nie mniej niż 4 metry. Przedmiotowa nadbudowa w budynku mieszkalnym na działce nr "2" jest w odległości rzeczywistej od granic naszej działki 200 cm, co nie spełnia warunków wymagań wymienionego Rozporządzenia. Organ II Instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyznał, że kluczowe znaczenie dla sprawy w toku postępowania odwoławczego miało ustalenie tych odległości, dlatego zlecono organowi l instancji pozyskanie dowodu weryfikującego pod względem geodezyjnym dane w zakresie odległości nadbudowanej części obiektu budowlanego na działce "1" od granicy z działką "2" oraz od budynku. Pomimo braku tego dowodu Organ II instancji nie uzupełnił materiału dowodowego i nie dokonał oceny odległości jakie powinien zawierać "dowód weryfikujący geodezyjny". - również naruszenie prawa i interesu prawnego przez organ II instancji skarżący upatrują w braku analizy spełnienia przez powstałą inwestycją pozostałych przepisów techniczno - budowlanych, mogących mieć wpływ na konieczność rozszerzenia obszaru oddziaływania obiektu. * Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 25.10.2006 roku zwrócił się do organu l instancji w trybie art. 136 KPA o uzupełnienie materiału sprawy o opracowanie linijki słońca dla przyjętego ustalenia cyt: "zadaszenie tarasu jest pod względem budowlanym związane z tarasem, jest zatem częścią obiektu budowlanego". Wobec braku uzupełnienia materiału dowodowego decyzja organu l instancji z dnia 16.08.2006 roku została uchylona decyzja Wojewody [...] z dnia 6.06.2007 roku. Po uchyleniu organu II instancji, organ l instancji wydał postanowienie z dnia 10.09.2007 roku, nakładając obowiązek przedłożenia dowodu polegającego na opracowaniu "linijki słońca" na mgr inż. Arch. B. W., który był autorem projektu budowlanego dla inwestycji podjętej decyzją pozwolenia na budowę nr [...]. Projektant nie wykonał nałożonego na niego obowiązku bowiem w miejsce powołanego dowodu w sprawie w postaci "opracowania linijki słońca" przedłożył "analizę ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia mieszkania przy ulicy [...]". * naruszenie prawa i interesu prawnego w wydanej decyzji organu II instancji upatrują też w braku przedłożenia właściwego powołanego dowodu w sprawie w postaci opracowania linijki słońca pomimo wydanych postanowień organu l i II instancji, co ostatecznie uniemożliwia właściwe rozstrzygnięcie w sprawie w zakresie analizy spełnienia przepisów techniczno - budowlanych, mogących wpływać na konieczność rozszerzenia obszaru oddziaływania obiektu o działkę nr "2". Wskazać należy, że opracowanie linijki słońca służy wykreśleniu układu cienia rzucanego na płaszczyznę, jest bardzo dokładną metodą, pozwalającą odczytać wysokość zasięgu cienia z rzutem na ścianę przesłanianą, opracowana na aktualnym podkładzie geodezyjnym z mapą sytuacyjno - wysokościowa służącą dla celów projektowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póż.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli sądowej poddana została decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta, którą, po wznowieniu postępowania odmówiono uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Podstawą stanowiska organów było stwierdzenie, że w przypadku nie można mówić o istnieniu podstawy wznowienia o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5, kpa. Wnioskodawcy wznowienia, aczkolwiek właściciele nieruchomości ( oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. "2") bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością na której zrealizowano sporną inwestycję ( oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. "1"), nie mają atrybutu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., bowiem nieruchomość ta nie znajduje się w obszarze oddziaływania spornego garażu. W sprawie niesporne jest, że decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r., Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku M. G., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenie na budowę zadaszenie tarasu nad garażem wg. projektu mgr.inż. B. W. posiadającego uprawnienia wydane w dniu 1.10.1958 r., na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r., o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli. Niesporne jest także iż obecnie skarżący w postępowaniu tym nie brali udziału. W aktach sprawy znajduje się przedmiotowy projekt - wykonany w listopadzie 2000 r., ( na rozprawie przed Sądem w dniu 10.06.2010 r., wszyscy obecni przyznali, że jest to kompletny projekt budowlany na podstawie którego wydano decyzję o pozwoleniu na budowę) w którym zwraca uwagę brak planu zagospodarowania działki który określałby wzajemne odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich ( art. 34 ust. 3 pkt. 1 Prawa Budowlanego z 1994 r.). Już w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zarówno projekt jak i decyzja mówią budowie "zadaszenia tarasu". Z akt sprawy wynika, że chodzi o nadbudowę zadaszenia garażu -wybudowanego na podstawie pozwolenie na budowę z dnia 24.03.1986 r., stanowiącego aneks do projektu technicznego z dnia 24.03.1979 r. (znak: [...]). Organy rozważając kwestie obszaru oddziaływania ustalają, że w sprawie chodzi o budowę "zadaszenia tarasu nad garażem". Z decyzji z dnia 24.03.1986 r., wynika, tylko, że poprzednikowi obecnej inwestorki udzielono pozwolenia na budowę garażu a nie garażu którego strop będzie stanowił taras. Konieczne będzie więc ustalenie czy co dopiero wspomniane pozwolenie na budowę garażu przewidywało, że strop garażu będzie wykorzystywany jako taras. Takie ustalenie możliwe będzie choćby przez przeprowadzenie dowodu z akt b. Urzędu Dzielnicowego w K. zakończonego decyzją z dnia 24.03.1986 r. (znak: [...]). Organ l instancji ustalając obszar oddziaływania obiektu odwołał się do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U.nr 75 póz .690 zpóźn.zm. - zwanej dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych z 2002 r.), podnosząc w uzasadnieniu, że istotne będzie w szczególności usytuowania budynków w stosunku do granic działki budowlanej (§ 10-13), odległości od obiektów budowlanych do zbiorników nieczystości stałych (§ 23) i ciekłych (§ 36), parkingów, garaży (§ 18-21), budynków produkcyjnych i magazynowych (§ 88,36), odległości między budynkami ze względu na zacienienie (§ 57-60), odległości przeciwpożarowe (§ 226-235). Można więc odnieść wrażenie, że organy dostrzegły, iż dla określenia obszaru oddziaływania obiektu niezbędne będzie ustalenie odległości o których wyżej wspomniano. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 17.04.2008 r., w toku postępowania międzyinstancyjnego Wojewoda [...] zlecił organowi l instancji "pozyskanie dowodu weryfikującego pod względem geodezyjnym dane w zakresie odległości nadbudowywanej części obiektu budowlanego na działce nr "1" od granicy z działką nr "2" oraz od budynku znajdującego się na tej działce". Prezydent Miasta obowiązek ten, postanowieniem z dnia 23.04.2008 r., scedował na inwestorkę M. G.. Z akt nie wynika aby ten obowiązek został wykonany a organ l instancji, w uzasadnieniu swej decyzji stanął na stanowisku, że dla przedmiotowego postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia 14.05.2004 r., odległość przylegającego do garażu budynku na działce "1" od dz. nr "2" nie była .brana pod uwagę, wobec czego nie stanowiła podstawy ustalenia dla sprawy okoliczności faktycznych, skoro bowiem odległość przylegającego do garażu budynku na działce "1" od działki nr "2" nie była brana pod uwagę w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] z dnia 14.05.2004 r., to odległości tej nie uwzględniono również przy badaniu obszaru oddziaływania obiektu. Podobnie rzecz wygląda z nałożonym, postanowieniem z dnia 4.12.2006 r., na inwestorkę obowiązkiem przedłożenia "dowodu polegającego na opracowaniu linijki słońca". Inwestorka obowiązku tego nie wykonała, przeto postanowieniem z dnia 10.09.2007 r., organ l instancji, działając na podstawie art. 77 § 1 i 123 kpa nałożył na projektanta mgr.inż. arch. B. W. obowiązek przedłożenia "dowodu polegającego na opracowaniu linijki słońca dla spornego zamierzenia inwestycyjnego. W wykonaniu nałożonego obowiązku projektant przedłożył opracowanie z dnia 26.10.2007 r., zatytułowane "Analiza ograniczenia oświetlenia i nasłonecznia mieszkania przy ul. [...] nr [...] w K....". Jak można sądzić analiza inż. B. W. przesądziła o tym, że organy uznały, iż zamierzona inwestycja w żaden sposób nie oddziaływuje na nieruchomość skarżących. Sam autor analizy, przyznaje, że nie dokonał rzeczywistych pomiarów bo skarżący nie wpuścili go na nieruchomość. Organ II instancji popiera stanowisko organu l instancji i stwierdzając, że z kopii mapy zasadniczej sporządzonej w skali 1:500, wynika, że podana przez autora opracowania odległość budynku przy ul. [...] do spornego obiektu zadaszenia garażu, wyznaczona na 10,34 m, jest wiarygodna dodając, że na podstawie analizy zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie nie może potwierdzić wiarygodności pozostałych danych geodezyjnych, na podstawie których sporządzono opracowanie pn. "Analiza ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia mieszkania przy ul. [...] w K...." z dnia 26.10.2007 r., ale swoje ustalenia opiera o tę analizę bo opracowanie to zostało wykonane przez osobę posiadającą niezbędne uprawnienia i kwalifikacje w tym zakresie i brak jest innego opracowania sporządzonego przez uprawnioną osobę, podważającego treść ustaleń znajdujących się w powyższej analizie, nie można odmówić mocy dowodowej takiego dokumentu. Wielokrotnie sądy administracyjne zwracały uwagę, że wszelkie ekspertyzy nawet sporządzone przez osoby posiadające stosowane uprawnienia są dowodami podlegającymi ocenie dowodów jak każdy inny dowód. Przede wszystkim należy się zastanowić czym jest owa analiza inż. W. - wykonana na polecenie organu l instancji. Na pewno wskazana w postanowieniu z dnia 10.09.2007 r., podstawa prawna nie dawała organowi prawa do nałożenia na projektanta takiego obowiązku. Zgodnie z art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. W ocenie Sądu omawiana analiza nie jest niczym innym niż prywatnym dokumentem, a więc takim który nie korzysta z domniemania prawdziwości. Ocena takiego dokumentu musi być szczególnie wnikliwa bowiem pochodzi on od osoby w pewien sposób zainteresowanej w sprawie bo autor dokumentu jest jednocześnie autorem projektu budowlanego. Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 §1 kpa nakłada na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Rezultatem prawidłowo zebranego materiału dowodowego i jego oceny jest decyzja administracyjna, której jednym z elementów jest uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie powinno zawierać wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi organ kierował się przy podejmowaniu decyzji. W szczególności winno ono zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Ponownie rozpoznając sprawę obowiązkiem organów orzekających będzie ustalenie czy pozwolenie na budowę garażu obejmowało pozwolenie na urządzenie na dachu garażu - tarasu. Tak jak to wyżej powiedziano fakty te można będzie ustalić na podstawie akt b. Urzędu Dzielnicowego w K. zakończonego decyzją z dnia 24.03.1986 r. (znak: [...]) a może także na podstawie akt o pozwoleniu na budowę budynku. Następnie celowe będzie wyznaczenie rozprawy na miejscu przedmiotu sporu, dokonanie pomiarów, porównanie stanu zrealizowanego z stanem wynikającym z zapadłych decyzji - fakty tak ustalone pozwolą na wypowiedzenie się w przedmiocie oddziaływania zamierzonej zabudowy na nieruchomość skarżących. Nie można zaakceptować sytuacji w której jeden błąd pociąga za sobą następne. Z tego powodu tak ważne jest poczynienie ustaleń wynikających z ostatecznych aktów administracyjnych i porównanie ich z rzeczywistym stanem rzeczy. Również muszą organy dać odpowiedź na pytanie dlaczego za stronę postępowania traktują J. G., z dotychczas zebranego materiału wynika, że jest to poprzednik prawny inwestorki. Na rozprawie przed Sądem przyznane zostało, że od 1989 roku wyłącznymi właścicielami dz. ewid. "1" na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej są M. i A. G.. Na zakończenie pragnie Sąd zwrócić uwagę organom, że nie wszystkie koszty związane z postępowaniem muszą być ponoszone przez Skarb Państwa, sprawę kosztów reguluje dział IX kodeksu postępowania administracyjnego - stosunkowo rzadko wykorzystywany przez organy. Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia prawa materialnego, należy stwierdzić, że o naruszeniu prawa materialnego można będzie mówić dopiero wtedy, gdy zostanie ustalony w sposób prawidłowy stan faktyczny. Wyrokowanie w tym przedmiocie byłoby przedwczesne. Nie ma też podstaw aby uwzględnić wniosek skargi domagający się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Nie można twierdzić, że zaskarżona decyzja aczkolwiek wadliwa - dotknięta jest wadami o których mowa w art. 156 kpa. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.